Według pedagoga, który wraz z żoną zaczął tak uczyć swoje dzieci w 1995 r., obecnie zwolennicy takiego nauczania są w dużo lepszym położeniu niż jeszcze kilka lat temu.

Zawdzięczają to przede wszystkim zaangażowaniu kilkorga aktywistów; znaczący wpływ na rozwój edukacji domowej miały zmiany w ustawie o systemie oświaty – wylicza Budajczak.

W 2009 r. – kontynuuje pedagog – przestał bowiem obowiązywać zapis o "przywiązaniu dziecka" do państwowej szkoły w obwodzie zamieszkania. Dzięki temu edukatorzy domowi mogą współpracować z placówkami, które mają już w tym względzie doświadczenie – wskazuje.

Jak mówi Budajczak, w Polsce wyspecjalizowały się w takiej współpracy niektóre szkoły. Skupiają one nawet po paręset dzieci kształconych przez rodziców; bywa, że jest ich więcej niż uczniów stacjonarnych – zauważa.

Więcej na http://www.rp.pl (PAP)

rda/