SN: Doszło do dyskryminacji ze względu na wiek
Były podstawy do zasądzenia odszkodowania dla nauczycielki nauczania początkowego ze względu na nierówne traktowanie i dyskryminację z powodu wieku – orzekł Sąd Najwyższy, uznając, że sąd okręgowy nie dostrzegł, iż jedynym kryterium do zwolnienia nie może być nabycie prawa do świadczenia kompensacyjnego.

Powódką była Joanna S., nauczycielka nauczania początkowego, która pracowała w przedszkolu w Chełmie od 2004 roku. Jednak z powodu reorganizacji, zmniejszenia grup dzieci, powódka otrzymała wypowiedzenie umowy. Miała wówczas 55 lat i nie znalazła zatrudnienia w swoim mieście, mimo wielu starań. Wiek powódki był jedynym kryterium, jakie pracodawca brał pod uwagę.
Nabycie prawa do świadczenia kompensacyjnego
Podstawą było zarządzenie z 16 maja 2019 roku, w którym pracodawca przyjął kryterium typowania do zwolnienia. Otóż nabycie prawa do świadczenia kompensacyjnego przez nauczyciela jest kryterium do wypowiedzenia umowy i innych kryteriów nie trzeba badać.
Nauczyciel nabywa prawo do świadczenia kompensacyjnego po spełnieniu łącznie trzech warunków:
- osiągnięciu wymaganego wieku (56 lat dla kobiet, 61 lat dla mężczyzn w latach 2025–2026),
- posiadaniu 30 lat stażu ubezpieczeniowego (w tym co najmniej 20 lat pracy nauczycielskiej w wymiarze co najmniej połowy etatu) oraz
- rozwiązaniu stosunku pracy z placówką oświatową.
Czytaj więcej w LEX: Świadczenie kompensacyjne dla nauczycieli >
Sąd rejonowy przyznał rację powódce – przyznał odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy, ponad 11 tys. zł. Rozwiązanie umowy było nierównym traktowaniem pracownika. Według kodeksu pracy osoba, wobec której pracodawca naruszył zasadę równego traktowania w zatrudnieniu, ma prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalne wynagrodzenie za pracę ( art. 18 ze znaczkiem 3d).
Zobacz też linię orzeczniczą w LEX: Dochodzenie odszkodowania z art. 18(3d) k.p. za dyskryminacyjną przyczynę wypowiedzenia umowy o pracę >
Dwa sprzeczne wyroki
Natomiast sąd I instancji nie uznał za zasadne roszczenie o przywrócenie do pracy.
Sąd Okręgowy w Lublinie w wyroku z 10 stycznia 2025 roku oddalił powództwo nauczycielki. Sąd II instancji nie podzielił stanowiska sądu I instancji. Według sądu okręgowego dopuszczalne było przyjęcie w zarządzeniu tylko jednego kryterium zwolnienia, które z resztą miało rzeczywistą przyczynę. I na podstawie art. 18 (3d) kodeksu pracy nie należy się odszkodowanie.
Od tego wyroku powódka wniosła skargę kasacyjną, zarzucając sądowi II instancji błędną wykładnię przepisów o dyskryminacji. Powstało na tle tej sprawy poważne zagadnienie prawne sprowadzające się do pytania, czy nabycie przez nauczyciela prawa do świadczenia kompensacyjnego może być podstawą rozwiązania umowy o pracę ze względu na wiek?
SN uchyla wyrok SO
Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych orzekł, że skarga jest uzasadniona i zasługuje na uwzględnienie. Dlatego uchylił wyrok sądu w Lublinie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Jak wyjaśniał sędzia sprawozdawca Piotr Prusinowski, najważniejszą okolicznością w tej sprawie jest to, że pracodawca uznał, iż istnieje jedno kryterium do rozwiązania umowy o pracę z powodów organizacyjnych czyli zmniejszenia liczby oddziałów.
- Zasady niedyskryminowania i równego traktowania powinny odnosić się do tej rzeczywistości , którą oceniają. Jeśli mamy do czynienia ze stosunkiem pracy, to ocena powinna odnosić się bezpośrednio do tego co jest istotne w stosunku pracy. A nie formułować zasad w oparciu o kryteria będące obok tego stosunku pracy. Pracodawca wziął pod uwagę przy rozwiazywaniu umowy okoliczności nie związane z pracą. A to był błąd – stwierdził sędzia Prusinowski. – Nie ma wątpliwości, że w sytuacji, gdy dochodzi do rozwiązania stosunku pracy i tłem tego rozwiązania są przyczyny leżące po stronie pracodawcy, w tym wypadku zmniejszenie liczby oddziałów, to jedynym powodem zwolnienia nie może być wiek lub płeć – podkreślił sąd.
SN wielokrotnie podkreślał, że okoliczności po stronie pracownika mają znaczenie, ale tylko wtedy, gdy okoliczności związane z pracą nie dają jednoznacznej odpowiedzi, który pracownik powinien być zwolniony. Sąd II instancji nie dostrzegł, że zgodnie z orzecznictwem SN do zastosowania art. 18(3d) k.p. nie jest konieczne, aby pracownik był dyskryminowany; wystarczy że jest nierówno traktowany.
W zarządzeniu pracodawca wpisał kryteria, którym powódka nie odpowiadała, a zatem potraktował ją nierówno i to otwierało roszczenia z art. 18(3d) k.p.
Wyrok Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z 29 października 2025r., sygn. akt III PSKP 48/25
Zobacz też w LEX: Rodzaje odszkodowań przysługujących na podstawie kodeksu pracy >







