"Gazeta Finansowa", która napisała m.in., że Jan Kulczyk żyje i ukrywa się oraz że był powiązany ze służbami specjalnymi, przegrała sprawę wytoczoną przez dzieci biznesmena o naruszenie dóbr osobistych. Redakcja wskazywała, że artykuł miał charakter satyryczny. Jednak Sąd Najwyższy wskazał 12 sierpnia br., że gdy tłem jest śmierć, to posłużenie się taką formą nie uwzględnia w istocie przedmiotu ochrony czyli kultu osoby zmarłej. Nie chodzi tu bowiem o ocenę działalności zmarłego, ale o ochronę dóbr jego bliskich. SN dodał, że do naruszenia dóbr osobistych może dojść również wtedy, gdy autor wysnuwa sugestie.

Słaba reakcja szwajcarskich władz na skargi dotyczące braku dostępu do posiłków wegańskich podczas pobytu w areszcie i szpitalu, naruszyła europejską konwencję, tj. prawo do wolności myśli i sumienia oraz prawo do skutecznego środka odwoławczego – orzekł Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu w sprawie obywateli szwajcarskich. Była to pierwsza sprawa, dotycząca diety wegańskiej w zakładach zamkniętych.

Skoro odwołujący się wykonuje zawód komornika sądowego i rozlicza się z podatku dochodowego w formie podatku liniowego, to powinien zostać potraktowany tak samo jak osoby prowadzące indywidualną działalność gospodarczą czyli przedsiębiorcy. A tym samym nie może odprowadzać ryczałtowej składki zdrowotnej. Choć w istocie pozostaje funkcjonariuszem publicznym. Tak wynika z ostatniego wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie, co potwierdził wcześniej Sąd Najwyższy.

Powodem rozpoznania był wniosek o wyłączenie Barbary Skoczkowskiej, autorstwa sędziego sądu rejonowego Łukasza Piebiaka, któremu grozi zawieszenie w czynnościach służbowych i obniżenie wynagrodzenia. Sędzia, a zarazem prezes Izby Maria Szczepaniec (na zdjęciu), uznała wniosek za zasadny, gdyż "nie może pozostawać obiektywnie bezstronna osoba, która podpisuje apele o niewyznaczanie składów z udziałem innych sędziów z uwagi na ich wybór jako kandydatów do pełnienia urzędu".

Jeszcze przed wniesieniem kasacji upłynął pięcioletni okres karalności zarzuconego radcy prawnemu przewinienia dyscyplinarnego. Sąd Najwyższy nie może więc rozpoznać kasacji wniesionej na niekorzyść przez pełnomocnika pokrzywdzonego. Radca miał naruszyć obowiązek wykonywania czynności zawodowych rzetelnie i uczciwie, zgodnie z prawem, zasadami etyki zawodowej oraz dobrymi obyczajami.

Oskarżona w zaawansowanej ciąży nie może być transportowana na proces 500 km. W takiej sytuacji pojawiłyby się trudności związane z długotrwałym konwojem, co przede wszystkim stanowiłoby dla oskarżonej ryzyko w okresie zbliżającego się porodu. Wobec tego Izba Karna Sądu Najwyższego postanowiła przekazać sprawę aresztowanej do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Toruniu.

Sąd Okręgowy w Gliwicach zakazał Stowarzyszeniu „Prawnicy dla Polski” rozpowszechniania w mediach społecznościowych oraz publikowania w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób treści sugerujących, że obecny minister Waldemar Żurek 11 stycznia 2020 r., w trakcie Marszu Tysiąca Tóg, pokazał obraźliwy gest w postaci środkowego palca. Co więcej, nakazał jego przeprosiny i zasądził na jego rzecz 20 tys. zł. Wyrok jest nieprawomocny.

Jeśli profesjonalny pełnomocnik podatnika wskazał w pełnomocnictwie organom skarbowym adres do doręczeń elektronicznych, to ma on znaczenie zasadnicze. Nie zmienia tego adresu nawet późniejsza zgoda na korzystanie z e-urzędu skarbowego. Organ może próbować doręczyć pełnomocnikowi pismo w systemie e-urząd skarbowy, ale jeśli pełnomocnik go nie odebrał, to organ powinien skorzystać z adresu wskazanego przez niego w pełnomocnictwie. Takie korzystne orzeczenie wydał w poniedziałek Naczelny Sąd Administracyjny w siedmioosobowym składzie.

Pismo stanowiące uzupełnienie braku formalnego innego pisma stanowi w istocie uzupełnienie pierwotnego, wybrakowanego dokumentu – i wraz z nim podlega doręczeniu innym osobom, wobec czego należy dołączyć do niego także odpisy. Jednak, gdy braki formalne zostaną usunięte, to sąd nie może odrzucić skargi kasacyjnej - orzekła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Sąd Apelacyjny w Katowicach przyznał, że losowanie przydziału sprawy sędziemu może się odbyć po dziewięciu miesiącach od daty wpływu akt z powodu trudnej sytuacji kadrowej. Skarżący uznał, że narusza to jego prawo do sądu. Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych był jednak innego zdania. Odrzucił skargę na przewlekłość postępowania i wniosek o zadośćuczynienie, bo nie spełniały wymogów formalnych.

Dopuszczalne jest nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego wierzyciela także wtedy, gdy wszczęcie lub dalsze prowadzenie przez niego egzekucji jest możliwe na podstawie tytułu wykonawczego uzyskanego przez jego poprzednika prawnego. W tym przypadku w tytule wykonawczym należy zastrzec, że nie uprawnia on do wszczęcia lub dalszego prowadzenia egzekucji – taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Mobbing jest deliktem z zakresu prawa prywatnego, a nie przestępstwem – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego i nie wyraziła zgody na postawienie przed sądem karnym prokurator Prokuratury Okręgowej posądzonej o złośliwe i uporczywe naruszanie praw pracowniczych swego podwładnego. Sędzia sprawozdawca podkreślił, że stosunek z poszkodowanym był służbowy i wynikał z nadzoru prokuratorskiego.

W postępowaniu egzekucyjnym zażalenie spóźnione, nieopłacone, z innych przyczyn niedopuszczalne lub z nieuzupełnionymi brakami odrzuca sąd w składzie jednego sędziego – taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego w składzie trzech sędziów, w odpowiedzi na pytanie Sądu Okręgowego w Kielcach dotyczące tzw. zażalenia poziomego.

Dopuszczalność kasacji od wyroku umarzającego postępowanie i umieszczenie sprawcy w zakładzie psychiatrycznym wynika z nakazu poszanowania zasady równości wobec prawa i traktowania osób znajdujących się w tej samej sytuacji w sposób podobny. Naruszeniem tej zasady byłoby różnicowanie prawa do wniesienia kasacji od orzeczenia o zastosowaniu środka zabezpieczającego w zależności od tego, czy sąd orzekał postanowieniem, czy wyrokiem – stwierdził Sąd Najwyższy.

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu nie stanowią „kosztów procesu". W związku z tym roszczenie o wypłatę tych kosztów nie wygasa wraz z zakończeniem toku postępowania, mimo że pełnomocnik reprezentujący stronę z urzędu powinien, z przyczyn praktycznych, wystąpić o wynagrodzenie możliwie najwcześniej, a tego nie zrobił – orzekła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Samooczyszczenie to procedura, której może poddać się wykonawca, aby uniknąć wykluczania z zamówień publicznych z powodu różnych uchybień w przeszłości. Jednak tzw. self-cleaning nie zawsze będzie uznany za skuteczny, a trudne zaszłości mogą zaszkodzić startom w przetargach, o czym przekonują się właśnie jedne z największych firm budowlanych na polskim rynku.

Gdy ciężar prowadzenia postępowania dowodowego przesunięty zostaje na sąd drugiej instancji, to nie oznacza jeszcze, że nieodzowne jest przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości. Spostrzeżenie to nie traci na aktualności także w przypadkach, w których zakres i czasochłonność postępowania dowodowego mogą być znaczące. Bez znaczenia jest przy tym waga i znaczenie tych dowodów - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. I przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi II instancji.

Mężczyzna został ukarany zakazem prowadzenia pojazdów mimo, że przepis tego nie przewidywał w sytuacji, gdy jechał autem nie dopuszczonym do ruchu i bez ważnego prawa jazdy. Sąd Najwyższy w Izbie Karnej uchylił wyrok nakazowy. Uchybieniem, które niewątpliwie miało rażący i istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, było nałożenie niedopuszczalnej kary na sprawcę. Miał więc rację Prokurator Generalny, składając kasację na korzyść sprawcy.

Zwrot kosztów sądowych stronom sporu dotyczy wyłącznie ugody sądowej oraz ugody zawartej przed mediatorem - taki jest sens uchwały podjętej przez siedmioro sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego 14 lipca. Oznacza to, że aby odzyskać całość wpłaconych pieniędzy, ugoda nie może być zawarta poza sądem.

Odmowa przyjęcia zażalenia sporządzonego przez substytuta była rażącym naruszeniem ustawy Prawo o prokuraturze – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. Formalizm procesowy nie może służyć ograniczaniu konstytucyjnego prawa do sądu i blokować merytorycznej kontroli rozstrzygnięć. - Zwłaszcza w sytuacji, gdy umocowanie substytuta zostało wykazane w sposób niebudzący wątpliwości i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa korporacyjnego – dodał sąd.