Postanowienia umowy, określające sposób ustalenia kursu waluty obcej i postanowienia wiążące saldo kredytu oraz wysokość rat z walutą obcą, stanowią nierozłączne składniki mechanizmu indeksacji. Nadaje to umowie określony charakter, którego immanentnym elementem jest ryzyko walutowe. Usunięcie jednego z tych elementów rzutuje na istotę drugiego i dlatego nie mogą stanowić odrębnego przedmiotu oceny w kontekście abuzywności – orzekła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Dwa tysiące złotych od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie przyznał Sąd Najwyższy partii politycznej za oczekiwanie na rozpoznanie jej sprawy. Partia żądała 20 tys. zł, bo czekała na orzeczenie od 24 lutego 2022 r. do 8 września 2026 r. Przez ponad 31 miesięcy od wpływu apelacji nie wyznaczono terminu rozprawy, nie przeprowadzono żadnej znaczącej czynności procesowej. Sąd stanął na straży równości konkurencji politycznej.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego przedstawiła powiększonemu składowi zagadnienie prawne, dotyczące skuteczności umocowania zastępcy prokuratora generalnego do wniesienia skargi nadzwyczajnej. W sytuacji, gdy przy jego powołaniu nie uzyskano opinii Prezydenta RP wymaganej przez Prawo o prokuraturze. Pytanie skierował do poszerzonego składu sędzia Aleksander Stępkowski (na zdjęciu).

Prokurator został skazany za przestępstwo umyślne i stracił stanowisko. Domagał się prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych orzekł, że okres pobierania uposażenia przez prokuratora w stanie spoczynku jest okresem ubezpieczenia. Osoba przechodząca w ten stan zachowuje swój dotychczasowy status, zaprzestaje jedynie wykonywania obowiązków służbowych w zakresie świadczenia pracy. Tym samym stosunek służbowy nie ulega rozwiązaniu wraz z przejściem prokuratora w stan spoczynku.

Rada gminy połączyła wejście w życie uchwały podatkowej po upływie 14 dni od jej ogłoszenia z jednoczesnym wskazaniem innej daty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zakwestionował tak sformułowane przepisy i uznał uchwałę za nieważną w części. - Data wejścia w życie aktu prawa miejscowego nie może budzić wątpliwości czy też wprowadzać w błąd, godząc jednocześnie w wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadę demokratycznego państwa prawnego – podkreślił sąd.

Zdarza się, że prokurator zamiast żądać wyższej kary w kasacji wnosi o uniewinnienie i umorzenie postępowania. Tak zdarzyło się także w przypadku zbiegłego z miejsca pracy aresztowanego, który już raz był osądzony za ucieczkę w czasie pracy poza aresztem. Sąd Najwyższy orzekł, że zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza i uchylił wyrok.

Badanie spełnienia przez sędziego sądu powszechnego, wojskowego i Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu oraz postępowania po powołaniu czyli test niezawisłości i bezstronności sędziego, jest sprzeczny z zasadą swobodnego zasady dostępu do służby publicznej - orzekł 22 września br. Trybunał Konstytucyjny, w wadliwym 7-osobowym składzie.

Profesjonalny pełnomocnik nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji w sposób bezrefleksyjny, z pominięciem jakiejkolwiek weryfikacji wytworzonych w ten sposób treści – stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn. I OSK 590/26. Skonstatował w ten sposób, że w skardze kasacyjnej złożonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przywołane zostały wcześniejsze orzeczenia, które albo nie istniały, albo dotyczyły materii zupełnie niezwiązanej z rozpatrywanym zagadnieniem.

Regionalna Izba Obrachunkowa w Gdańsku stwierdziła, że udział w głosowaniu nad badaną uchwałą, wybór inkasentów i ustalenie prawa do wynagrodzenia za inkaso przez radnego wybranego na inkasenta i innego radnego spokrewnionego z wyznaczonym inkasentem to istotne naruszenie prawa. Radny nie może głosować w sprawach, które go bezpośrednio dotyczą. W głosowaniu mogą brać udział tylko radni niepodlegający wyłączeniu.

Czyn ten cechował się znacznym stopniem szkodliwości społecznej. Poszkodowana, potrącona przez kierującą sędzię, kobieta miała złamaną kość. Niewątpliwie naruszono dwa dobra prawem chronione, tj. bezpieczeństwo w komunikacji oraz zdrowie człowieka. Mimo, że wypadek był nieumyślny, sędzia straciła immunitet i będzie odpowiadać karnie – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.

Dowody zabezpieczone przez prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów podczas przeszukania w postaci e-maili radców prawnych nie mogą być wykorzystane w prowadzonym postępowaniu, do czasu wydania przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (SOKiK) rozstrzygnięcia – orzekł ten sąd. I dodał, że tylko SOKiK, a nie prezes Urzędu, decyduje, które dokumenty są objęte tajemnicą obrończą.

Izba Karna Sądu Najwyższego nie podjęła uchwały w sprawie delegacji sędziowskiej. Wskazała na błąd formalny. Jednak wątpliwości zostały już rozwiązane przez nowelizację ustawy oraz orzecznictwo. W kontekście niezawisłości sędziowskiej i nieusuwalności sędziów nie przedstawiono żadnych argumentów. Zasada stałości orzeczeń i samodzielności jurysdykcji sądowej nie prowadzą do wniosku, że instytucja delegowania tworzy skład nienależycie obsadzony - uznała Izba Karna SN,

Siedmioro sędziów Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych miało podjąć uchwałę w sprawie odwołania do Krajowej Rady Sądownictwa od podziału czynności sędziego. I to w sposób skutkujący zmianą zakresu obowiązków sędziego, zwłaszcza – przeniesieniem do innego wydziału sądu. Izba odmówiła jednak podjęcia uchwały, twierdząc, że problem powinien rozstrzygnąć sąd zadający pytanie.

Były działacz opozycji w PRL Piotr Niemczyk został ukarany wyrokiem nakazowym przez sąd za tamowanie ruchu na jezdni i niestosowanie się do poleceń policji podczas legalnego protestu w maju 2025 r. Nagrania policyjne pokazują jednak, że mężczyzna nie blokował ruchu, stał na chodniku. Dlatego RPO Sylwia Gregorczyk-Abram skierowała kasację do Sądu Najwyższego. Wczoraj, 11 września br. Sąd Najwyższy poinformował, że wykonanie kary wstrzymano.

10 września 2026 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pytanie prawne Sądu Najwyższego dotyczące dopuszczalności przenoszenia sędziego Sądu Najwyższego między izbami za jego zgodą oraz kompetencji Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej do oceny prawidłowości procedury powoływania sędziów przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Nastąpiła radykalna zmiana w ocenie kadencji rzeczników dyscyplinarnych sędziów sądów powszechnych. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uznała legalność nowych rzeczników dyscyplinarnych powołanych przez ministra sprawiedliwości Waldemara Żurka. Chociaż, jak zaznaczył SN, przepisy nie przewidują kiedy ma być powołany nowy rzecznik dyscyplinarny. Może on być powołany zarówno przed upływem kadencji, jak i po jej upływie.

W sprawach frankowych rozliczenia kredytobiorców i banków mogą być wzajemnie kompensowane, czyli można stosować teorię salda. Niemniej jednak nie powinno to szkodzić frankowiczom – orzekł w czwartek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wyrok będzie miał wpływ na praktykę polskich sądów orzekających w sprawach frankowych, zwłaszcza gdyby tezy unijnych sędziów powtórzył Sąd Najwyższy, w którym na rozstrzygnięcie czeka podobna sprawa.

Sąd odwoławczy nie miał pewności, czy przywłaszczone rzeczy należą do sprawcy, czy też do kogoś innego. Nakazał w tej sytuacji przeprowadzić dowody od nowa. W ocenie Sądu Najwyższego było to błędem. Sąd II instancji był uprawniony, jak i zobowiązany, do tego, by czynności dowodowe autonomicznie przeprowadzić. Aktualnie obowiązujące regulacje postępowania odwoławczego wskazują na duże możliwości zmiany wyroku sądu I instancji.

Gdyby sąd orzekający w sprawie przed wydaniem wyroku dołączył odpis wyroku z wcześniejszej sprawy, to mógłby zauważyć błąd. W konsekwencji umożliwiłoby mu podjęcie właściwej decyzji, tj. umorzenie postępowania. Brak takiego działania sądu skutkował naruszeniem procedury, co musiało prowadzić do uchylenia zaskarżonego kasacją wyroku i umorzenia postępowania karnego wobec oskarżonego. Uchybienia tego nie likwiduje błędna informacja nadesłana przez Krajowy Rejestr Karny – orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego.

Nadmiar pracy oraz poświęcanie czasu prywatnego sprawom służbowym przez prokuratora nie zwalnia go od winy za wieloletnie zaległości w prowadzeniu spraw, a nawet nie podejmowanie śledztw w ogóle. Prokurator źle organizowała czas pracy, na czym ucierpiały strony oraz wizerunek wymiaru sprawiedliwości – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Obwiniona prokurator otrzymała karę upomnienia.