Nie jest uzasadnione ustanowienie kuratora dla uczestnika postępowania nieznanego z miejsca pobytu, jeżeli jest nieprawdopodobne ze względu na wiek, że pozostaje on przy życiu – taką uchwałę 23 czerwca br. podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego w składzie trzech sędziów. I dodała, że nie można w postępowaniu o stwierdzenie zasiedzenia ustalać zgon uczestnika poza regułami aktów stanu cywilnego.

Pełnomocnik powoda nie uprawdopodobnił w sposób przekonujący braku swojej winy w uchybieniu terminu. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, powołując się na swoje wcześniejsze postanowienie, uznał, że choroba pełnomocnika powoda nie wyjaśnia, dlaczego pełnomocnik nie podjął czynności wcześniej, skoro o konieczności złożenia odpisów wiedział przed rozpoznaniem pisma - taki jest sens postanowienia wydanego w kwietniu tego roku. Sędzia sprawozdawca Ewa Stefańska dodaje, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej jest zawsze oceniana indywidualnie w okolicznościach konkretnej sprawy.

Warunkowe umorzenie postępowania jest dostępne wyłącznie dla tych sprawców, których czyn miał charakter incydentalny. Wydanie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie było w stosunku do tego oskarżonego kradnącego prąd niedopuszczalne – orzekł Sąd Najwyższy. Powodem był fakt, że mężczyzna w okresie próby popełnił przestępstwo. Nie ma przy tym znaczenia, że na moment wyrokowania sąd rejonowy nie zapewnił sobie dostępu do aktualnych danych o karalności oskarżonego.

Twórcy i nadawcy kontrowersyjnego niemieckiego serialu „Nasze matki, nasi ojcowie” mogą być pozywani przed polskimi sądami tylko w ograniczonych przypadkach i nie co do wszystkich roszczeń – uznał w czwartek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Chodzi o sprawę 102-letniego kombatanta, Zbigniewa Radłowskiego, którego oburzyło przedstawienie żołnierzy Armii Krajowej jako antysemitów. W Polsce toczy się też proces z powództwa innego kombatanta – Stanisława Zalewskiego - dotyczący stosowania zwrotu „polskie obozy”, a inny akowiec, Karol Tendera, zmarł przed rozstrzygnięciem swojej skargi.

Dla Sądu Najwyższego nie ulega wątpliwości, że niezwrócenie pożyczki przez radcę prawnego, pełniącego zawód zaufania publicznego, narusza godność i podlega ocenie negatywnej, ale obwiniony ma gwarancje procesowe. Nie będzie ukarany zakazem prowadzenia kancelarii, mimo że nie spłacił należności. Dla rozstrzygnięcia miał jednak znaczenie moment złożenia wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, gdyż wniosek ten wyznacza ramy czasowe czynu. Minęło pięć lat, co oznacza, że nastąpiło przedawnienie karalności.

Zrzeczenie się dziedziczenia przez jedno z rodziców spadkodawcy, obejmujące zstępnych zrzekającego się, nie odnosi skutku względem rodzeństwa spadkodawcy, będącego zstępnymi zrzekającego się, w odniesieniu do udziału spadkowego, który przypada rodzeństwu spadkodawcy, jeżeli jedno z rodziców nie dożyło otwarcia spadku - taka jest istota uchwały, którą podjęło trzech sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Problem polegał na tym, że do spadku zgłosił się brat przyrodni zmarłego, ale jego prawo do spadku zakwestionowała żona.

Kredytobiorca, który chciałby, aby sąd przyznał mu odsetki za opóźnienie w razie stwierdzenia nieważności umowy kredytu frankowego zawierającej klauzule abuzywne, powinien jak najszybciej skierować do banku odpowiednie wezwanie do zapłaty z precyzyjnym określeniem kwoty, której zwrotu żąda - orzekł w czwartek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Eksperci podkreślają, że niezwykle istotny jest więc już przedsądowy etap sporu i wymiana pism pomiędzy frankowiczem i jego pełnomocnikiem a bankiem.

Do wynagrodzenia za pracę sędziego stosuje się przepis kodeksu pracy o dziedziczeniu i wypłaty zaległych świadczeń po zmarłym pracowniku również w przypadku, gdy sędzia zmarł po przejściu w stan spoczynku – taką uchwałę w składzie trzech sędziów podjęła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego. Przepisy związane z prawem pracy stosuje się do sędziów, jeśli nie ograniczają wykonywania funkcji publicznych.

Sędzia Sądu Rodzinnego i Opiekuńczego został obwiniony o uporczywe nękanie seksualne stażystki podczas pracy i wykorzystywanie podległości służbowej. Dochodziło też do dręczenia pokrzywdzonej sugestiami, że rozgłosi w miejscu pracy pogłoski dotyczące ich rzekomego romansu. Wniosek prokuratora o uchylenie sędziemu immunitetu zyskał zgodę Sądu Najwyższego w postaci uchwały. Teraz sprawą zajmie się sąd karny.

Sąd Rejonowy w Poznaniu błędnie połączył kilka wyroków, co potwierdziło, że nie wszystkie sądy radzą sobie z wymierzaniem kary łącznej. Izba Karna stwierdziła rażące naruszenie przepisów kodeksu karnego. Chodziło o to, że połączenie kar pozbawienia wolności za różne przestępstwa związane z ustawą antynarkotykową nie było możliwe. Czyny te nie zostały orzeczone „zanim zapadł pierwszy wyrok”, były popełnione w tym samym dniu – stwierdził Sąd Najwyższy i umorzył postępowanie.

Żołnierz samowolnie opuścił jednostkę wojskową. Dowódca jednostki wszczął postępowanie. Sąd Najwyższy w Izbie Karnej orzekł, że skoro wniosek o ściganie obarczony był brakiem formalnym w postaci braku podpisu, to już w dacie wszczęcia postępowania karnego istniała przeszkoda procesowa i nie można było ukarać żołnierza. Wniosek powinien być podpisany własnoręcznie przez składającego pismo.

Ustawa o pomocy społecznej wyklucza możliwość pobierania świadczeń z pomocy społecznej przez osoby pozbawione wolności. Z kręgu beneficjentów tego rodzaju wsparcia wyłączono zatem osoby odbywające karę pozbawienia wolności, ale również tymczasowo aresztowane. Izolowana przymusowo osoba ma zapewnione podstawowe warunki bytowe na koszt budżetu państwa, dlatego nie potrzebuje dodatkowej pomocy.

Skomplikowane struktury spółek, zarządzane przez tajemniczych biznesmenów albo atrakcyjne aktywa ukrywane w dziwnych firmach, to bardzo jasne sygnały, że ktoś próbuje obejść unijne sankcje. Aby to uniemożliwić, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej bardzo szeroko interpretuje takie pojęcia, jak kontrola albo przynależność. Zdaniem unijnych sędziów dotyczy to również takich form zarządu lub majątku powierniczego, jak trusty.

Prokurator krajowa nie dopuściła się przekroczenia uprawnień poprzez cofnięcie wniosku o areszt dla osoby podejrzanej. Nie ma ram prawnych określających sposób wydania poleceń w Prokuraturze, nie można więc w tym zakresie przekroczyć uprawnień - stwierdził sędzia sprawozdawca Marek Siwek. Prokurator nie musiała też zapoznawać się z całością akt sprawy, bo czasem jest to zbędne lub niemożliwe - dodał Sąd Najwyższy.

Prezydencka prerogatywa w zakresie powoływania sędziów nie oznacza pełnej dowolności. Kandydaci powinni mieć m.in. prawo do kontroli sądowej decyzji odmawiającej ich powołania – wynika z wyroku ETPCz w sprawie sześciu kandydatów na stanowiska sędziowskie, których mimo pozytywnej opinii ówczesnej Krajowej Rady Sądownictwa, nie powołał prezydent Lech Kaczyński. Trybunał uznał, że doszło do naruszenia art. 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka.

Czy ostre słowa o niemożności płodzenia dzieci, będące elementem taktyki obrończej, mogą adwokata narażać na odpowiedzialność dyscyplinarną? Czy też istnieje tu kontratyp? – na to pytanie Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej nie odpowiedział. Choć uznał, że adwokata obowiązuje umiar w wyrażaniu opinii w trakcie zawierania ugody z przeciwnikiem procesowym.

Wniosek o wyłączenie biegłego powinien być rozważony przez sąd lekarski z uwzględnieniem faktu, że biegły ten był propagatorem szczepień - stwierdziła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Dowód z opinii takiego biegłego nie powinien w ogóle być brany pod uwagę. Podobnie jak i sędziowie powinni się wyłączyć, gdyż byli zatrudnieni w jednostkach uzyskujących przysporzenia majątkowe od producentów szczepionek.

Kurator procesowy może ustanowić pełnomocnika procesowego, ze skutkiem bezpośrednio dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, gdyż możliwość działania w postępowaniu sądowym przez pełnomocnika stanowi jedną z fundamentalnych zasad cywilnego procesu - taka jest istota uchwały podjętej w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego 19 maja br.

Niedopuszczalne jest zażalenie na postanowienie sądu o odrzuceniu skargi na postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie kosztów sądowych. Sąd w składzie trzyosobowym wyznaczonym do rozpoznania zażalenia może odrzucić zażalenie - taką uchwałę podjął Sąd Najwyższy w odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne budzące liczne wątpliwości sędziów.

Szarpanie, popychanie, uderzanie to nie pobicie - stwierdził Sąd Najwyższy. Radca prawny miał jednak wyrok karny, warunkowo umarzający postępowanie, stwierdzający jego winę, gdzie nie było znikomej społecznej szkodliwości. Nie doszło zatem do uniewinnienia. Z tego powodu Izba Odpowiedzialności Zawodowej pozostawiła w mocy karę nagany, którą wymierzył Wyższy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Izby Radców Prawnych.