Jest zła wiadomość dla byłych właścicieli nieruchomości, którzy chcieliby po latach weryfikować stare wywłaszczenia, a zwłaszcza liczą na waloryzację przyznanych dawniej odszkodowań. Naczelny Sąd Administracyjny uznał bowiem w sprawie zapłaty za grunt wywłaszczony pod drogę publiczną, że choć nie ma stuprocentowej pewności wypłaty pieniędzy za wywłaszczoną trzy dekady temu działkę, to nie byłoby uzasadnione prowadzenie postępowania w sprawie waloryzacji naliczonego wtedy odszkodowania i jego wypłaty po tak długim okresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że określenie przez sąd miejsca zamieszkania (pobytu) dziecka przy jednym z rodziców oznacza wyłącznie to, że przy tym rodzicu małoletni ma swoje główne centrum życiowe. ZUS nie może pozbawić prawa do świadczenia 800 plus rodzica faktycznie sprawującego opiekę nad dzieckiem, opierając się wyłącznie na treści wyroku sądu rozwodowego. Organ ma obowiązek zbadać, kto w rzeczywistości opiekuje się dzieckiem i ponosi koszty jego utrzymania.

Przepisy ustawy o pomocy społecznej nie przewidują instytucji prawnej "zmiany domu pomocy społecznej". Nie można przyznać bądź odmówić pomocy poprzez przeniesienie do innego DPS. Umieścić w domu pomocy społecznej można tylko raz, a przeniesienie do innej placówki następuje w drodze zmiany decyzji administracyjnej, w której doszło do skierowania potrzebującego do takiej placówki - wskazał w rozstrzygnięciu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Pracodawca podjął decyzję o zakończeniu współpracy z pracownikiem z uwagi na jego częste i nieprzewidywalne nieobecności, które negatywnie wpływały na pracę zakładu. Sąd podzielił ocenę, że konieczność organizowania pilnych zastępstw wymagała podejmowania działań natury organizacyjnej i pociągała za sobą wydatki na zatrudnianie innych pracowników w godzinach nadliczbowych. Wskazana przez pracodawcę przyczyna wypowiedzenia miała charakter rzeczywisty i konkretny.

Prokurator rejonowy zaskarżył jeden z przepisów, który wyznaczał dwie rozbieżne daty wejścia w życie uchwały rady gminy, tj. „po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2016 r.”. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wskazał, że treść zaskarżonego przepisu zawierała nie tylko wewnętrzną sprzeczność, ale także naruszała prawo. Data wejścia w życie aktu prawa miejscowego nie może bowiem budzić wątpliwości czy też wprowadzać w błąd.

Burmistrz odpierał zarzut bezczynności twierdząc, że podczas sesji rady miejskiej udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie podzielił tej oceny i wskazał, że udzielenie odpowiedzi podczas posiedzenia organu nie jest równoznaczne z prawidłowym wykonaniem obowiązków wynikających z ustawy. Sama jawność sesji oraz fakt, że brał w niej udział wnioskodawca, nie zastępują bowiem procedury przewidzianej dla wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

ZUS nie zastał ubezpieczonej w mieszkaniu i nie przyjął jej tłumaczeń, że w czasie kontroli prawidłowości wykorzystywania zwolnienia lekarskiego pojechała odwieźć psa na zabieg operacyjny i przekazała wyniki badań drugiego pupila. Organ pozbawił ją więc prawa do zasiłku chorobowego. Sąd nie zgodził się z tą decyzją i podkreślił, że sprawowanie opieki nad posiadanymi zwierzętami jest zwykłą czynnością dnia codziennego.

Rada gminy połączyła wejście w życie uchwały podatkowej po upływie 14 dni od jej ogłoszenia z jednoczesnym wskazaniem innej daty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zakwestionował tak sformułowane przepisy i uznał uchwałę za nieważną w części. - Data wejścia w życie aktu prawa miejscowego nie może budzić wątpliwości czy też wprowadzać w błąd, godząc jednocześnie w wyrażoną w art. 2 Konstytucji RP zasadę demokratycznego państwa prawnego – podkreślił sąd.

Wnioskodawczyni twierdziła, że wykonuje tożsamą funkcję, co sołtysi w gminach, w których jednostki pomocnicze nazwano sołectwami, więc przysługuje jej prawo do świadczenia pieniężnego. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że sporne świadczenie należy się wyłącznie osobom pełniącym funkcję sołtysa. Tym samym wnioskodawczyni nie spełniała podstawowego wymogu. Nie można domniemywać, że określając przesłanki przysługiwania świadczenia, ustawodawca przyznał je także innym podmiotom pełniącym podobne funkcje.

Profesjonalny pełnomocnik nie może korzystać z narzędzi sztucznej inteligencji w sposób bezrefleksyjny, z pominięciem jakiejkolwiek weryfikacji wytworzonych w ten sposób treści – stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku o sygn. I OSK 590/26. Skonstatował w ten sposób, że w skardze kasacyjnej złożonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze przywołane zostały wcześniejsze orzeczenia, które albo nie istniały, albo dotyczyły materii zupełnie niezwiązanej z rozpatrywanym zagadnieniem.

Regionalna Izba Obrachunkowa w Gdańsku stwierdziła, że udział w głosowaniu nad badaną uchwałą, wybór inkasentów i ustalenie prawa do wynagrodzenia za inkaso przez radnego wybranego na inkasenta i innego radnego spokrewnionego z wyznaczonym inkasentem to istotne naruszenie prawa. Radny nie może głosować w sprawach, które go bezpośrednio dotyczą. W głosowaniu mogą brać udział tylko radni niepodlegający wyłączeniu.

Rada gminy podjęła uchwałę o wygaśnięciu mandatu radnego, który złożył jeden egzemplarz oświadczenia majątkowego. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wygaśnięcie mandatu następuje w przypadku niezłożenia w terminach określonych w odrębnych przepisach oświadczenia o swoim stanie majątkowym. Dotyczy to nie tylko sytuacji całkowitego zaniechania tego obowiązku, ale także jego niepełnego wykonania, np. przez dostarczenie tylko jednego egzemplarza oświadczenia.

Rada gminy zapobiegawczo określiła maksymalną ceną za jaką wójt będzie mógł nabyć dla gminy prawo użytkowania wieczystego gruntu. Wojewoda zakwestionował to rozwiązanie, a Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził przekroczenie uprawnień przez radę. Ostatecznie uchwała została unieważniona.

Jeżeli organ uznaje, że żądanie informacji publicznej w danych okolicznościach stanowi nadużycie prawa, powinien przesądzić tę kwestię w decyzji administracyjnej. Inny sposób załatwienia sprawy naraża go na zarzut bezczynności - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

Rodzice niepełnosprawnego dziecka realizującego obowiązek przedszkolny mogą żądać od gminy zwrotu kosztów przewozu za lata wstecz. Warunkiem jest, aby na gminie ciążył taki obowiązek, a koszty przewozu zostały faktycznie poniesione - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

Nie można odmawiać świadczenia wychowawczego babci dziecka, która faktycznie ponosi koszty opieki nad swoim wnukiem tylko dlatego, że nie złożyła wniosku o przysposobienie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, regulacje krajowe niedostatecznie dbają o dzieci pozostające pod orzeczoną pieczą bieżącą. Wsparcia pozbawieni zostają również faktyczni ich opiekunowie, czyli ci, którzy sprawują nad nimi faktyczną opiekę, dbając o zaspokojenie różnych ich potrzeb.

Na północnym Mazowszu trwa spór pomiędzy gminą Rzewnie a Polskim Związkiem Wędkarskim o to, kto ma prawo decydować o połowach na terenie starorzecza Narwi i pobierać za to opłaty. Po sukcesie wędkarzy, teraz sędziowie uchylili wyrok, który zabraniał wójtowi pobierania opłat licencyjnych oraz likwidował dzienne limity połowów na akwenie zarybianym przez lokalny samorząd. Potrzebne będą jeszcze co najmniej dwa wyroki sądów administracyjnych, aby zakończyć ten spór.

Urzędnicy mogą w taki sposób zmienić organizację ruchu, aby zmniejszyć powstawanie korków i niebezpiecznych sytuacji na drodze. Choć naraża to jednocześnie placówki handlowe, do których dojeżdżali klienci, na zmniejszenie obrotów i utratę zysków, to bezpieczeństwo ruchu drogowego ma priorytet – wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Skoro oskarżona weszła do lokalu, który miał zamknięte drzwi, choćby tylko na klamkę, ze świadomością, że nie ma do tego uprawnień, i to w celu zajęcia lokalu do zamieszkiwania, to oskarżona wdarła się do lokalu - orzekł sąd okręgowy. I dodał, że nie ma tu znaczenia, że był to pustostan i mieszkanie należało do zasobów gminy. Dlatego uchylił wyrok uniewinniający, który zapadł w I instancji.

Przyczyną odmowy był fakt, że na posiedzeniu rozpatrywano podania osób, które składając wnioski o najem lokalu z zasobów gminnych podawały w nich nie tylko swoje imię, nazwisko i aktualne miejsce zamieszkania, ale również przedstawiały swoją sytuację rodzinną, zdrowotną i finansową. Sądy administracyjne uznały, że nie doszło do naruszenia prawa, ponieważ informacje te powinny być szczególnie chronione i nie ma uzasadnionej przyczyny, by udostępniać je osobom postronnym.