Wejście w życie długo wyczekiwanej ustawy frankowej miało automatycznie wstrzymywać obowiązek spłaty rat przez kredytobiorców, którzy nadpłacili już kapitał, eliminując konieczność wielomiesięcznego oczekiwania na sądowe decyzje o wstrzymaniu spłaty rat. Część klientów upadłego Getin Noble Banku ma jednak nadal otrzymywać wezwania do zapłaty.

Prezydent podpisał tzw. ustawę frankową, która weszła w życie 7 sierpnia 2026 r. Zasadniczy cel ustawy to usprawnienie rozpoznawania przez sądy spraw dotyczących kredytów denominowanych i indeksowanych do franka szwajcarskiego. Ustawa wprowadza szereg rozwiązań, które należy ocenić pozytywnie. To, na ile przełożą się one na szybsze procedowanie, pokaże praktyka orzecznicza. Nadal wiele zależy od tempa pracy samych sądów, np. przy badaniu spełnienia wymogów formalnych pozwów przed doręczeniem ich bankom. Dlatego bardzo ważnym tematem pozostaje wsparcie kadrowe sędziów - uważa Marcin Szołajski, radca prawny, założyciel Szołajski Legal Group, specjalizujący się w sporach frankowych.

Karol Nawrocki podpisał nowelizację ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (projekt UC96). Celem aktu jest dostosowanie prawa krajowego do regulacji UE dotyczących wymogów kapitałowych dla instytucji finansowych, tzw. pakietu CRD VI/CRR III. Przyznał jednak, że ustawa "nie jest wolna od kontrowersji".

Czy sąd zajmujący się sprawą spłaty pożyczki konsumenckiej może z urzędu zastosować sankcję kredytu darmowego, choćby pożyczkobiorca pozostawał w tej kwestii bierny albo nieświadomy? – zastanawia się Sąd Rejonowy w Białymstoku, kierując do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej kilka pytań prejudycjalnych w takich sprawach.

Komisja Europejska zakończyła konsultacje projektu wytycznych, które mają wyjaśnić, kiedy system AI należy uznać za system wysokiego ryzyka w rozumieniu AI Act. Dokument zawiera wskazówki dotyczące stosowania art. 6 AI Act i ma pomóc dostawcom, podmiotom stosującym oraz organom nadzoru w prawidłowej kwalifikacji systemów AI - pisze Maciej Tabor, adwokat w Lawspective Litwiński Valirakis Radcowie Prawni.

Po raz pierwszy Sąd Najwyższy w tak kompleksowy sposób odniósł się do charakteru sankcji kredytu darmowego, zakresu obowiązków informacyjnych kredytodawcy oraz skutków naruszenia poszczególnych przepisów ustawy o kredycie konsumenckim (ukk) – pisze Anna Jackowska, radca prawny, partner w Barczak Rozpara Kancelaria Radców Prawnych sp.k.

Szeroki i w miarę równy dostęp do informacji o kredytobiorcach leży w interesie kredytodawców, uczestników rynku, jak i nabywców wierzytelności oraz samych konsumentów. Warto zaapelować, aby w nowych przepisach o kredycie konsumenckim nie znalazły się nadgorliwe, wykraczające poza wymogi prawa unijnego pomysły, które były forsowane jeszcze kilka miesięcy temu - piszą adwokaci dr hab. Jan Byrski i dr Michał Synowiec.

Klient nie musi spłacać pożyczki zaciągniętej na jego nazwisko przez oszustów, nawet jeśli sam udostępnił im dane do bankowości elektronicznej. Tak wynika z prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi, który orzekł o nieważności umowy pożyczki, uznając, że zastosowanie ma kodeks cywilny, a nie ustawa o usługach płatniczych. Nie oznacza to jednak, że bank zawsze ponosi skutki rażącego niedbalstwa klienta.

Jest pierwsza wypowiedź Sądu Najwyższego uwzględniająca lipcowy wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie terminu, od którego należy liczyć przedawnienie roszczeń banku o zwrotu kapitału kredytu. Choć sektor bankowy sugeruje, że sądy powinny szeroko stosować klauzulę słuszności, aby obalić zarzuty przedawnienia zgłaszane przez frankowiczów, to w tej akurat sprawie uznano, że aż siedem lat czekania, aby przeciwdziałać roszczeniom konsumenta to całkowite zaniedbanie banku.

Powód wykonywał polecenia pseudomaklera dobrowolnie, padł ofiarą oszustwa. Liczył przy tym na osiągnięcie korzyści majątkowej. Istotne znaczenie ma fakt, że powód otrzymywał na przypisany do rachunku numer telefonu wiadomości SMS, które służyły autoryzacji operacji bankowych - orzekł Sąd Rejonowy w Świnoujściu i oddalił powództwo. Mechanizm autoryzacji transakcji został zatem uruchomiony zgodnie z procedurami bezpieczeństwa banku, dlatego nie ponosi on odpowiedzialności za utratę pieniędzy.

Sędzia-komisarz zobowiązał syndyka Getin Noble Banku do wypłaty kosztów sądowych zasądzonych w części spraw. Ponieważ trwa przejmowanie obsługi postępowań od zewnętrznej kancelarii, syndyk ma trudności z identyfikacją wszystkich uprawnionych wierzycieli i prosi ich o przesyłanie dokumentów potwierdzających roszczenia.

Niektórzy frankowicze nie rozliczają się z bankiem, dochodząc stwierdzenia nieważności umowy kredytu. Zamiast tego decydują się na podniesienie zarzutu przedawnienia w odpowiedzi na pozew banku o zwrot kapitału. To ryzykowna praktyka, gdyż przepisy dają sądowi możliwość nieuwzględnienia upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności.

Unijni sędziowie rozstrzygną w dwóch sprawach frankowych o zasadach wzajemnych rozliczeń pomiędzy klientami a bankami. Chodzi o wybór alternatywy – czy powinna obowiązywać bardziej korzystna dla banków teoria salda, czy też teoria dwóch kondykcji, która faworyzuje frankowiczów.

Koszty sądowe zasądzone w sprawach wszczętych przez syndyka powinny być wpłacane wierzycielom – zarządziła sędzia-komisarz w postępowaniu Getin Noble Banku. Inaczej jest w sprawie wypłacania kosztów w sprawach zainicjowanych przez kredytobiorców. Nowy syndyk podziela stanowisko swojego poprzednika, iż nie stanowią one kosztów postępowania upadłościowego i nie ma podstaw, by wypłacać je z pierwszeństwem ani poza kolejnością.

Bank miał prawo do skorzystania z pomocy prawnej świadczonej przez profesjonalny podmiot i w ramach tego stosunku przekazać kancelarii prawnej dane osobowe swojej klientki. Przetwarzanie takich danych odbywa się na podstawie przepisów statuujących zasady wykonywania zawodu adwokata i radcy prawnego, w związku z przepisami RODO – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Spółka pozwana nie dokonała należytej staranności przy zarządzaniu portfelem inwestycyjnym swego klienta. Banki upadły, a pozwana - mimo sygnałów od KNF - nie wycofała pieniędzy. Na ostrzu noża staje wysokość szkody i decyduje ona o powodzeniu powództwa. W tej kwestii sąd II instancji nie odwołał się do gwarancji umniejszenia kwoty zainwestowanej. Poza tym Sąd Apelacyjny pozostawił wątpliwości co do wyliczenia straty, dlatego Sąd Najwyższy uchylił wyrok do ponownego rozpoznania.

Od 2027 roku instytucje finansowe będą zobowiązane do stosowania nowego wskaźnika referencyjnego m.in. w nowych umowach - zapowiada Jurand Drop, wiceminister finansów. Jak ocenia, rozwiązanie to nie napotyka na opór sektora.

Termin przedawnienia roszczenia o zwrot kapitału kredytu frankowego biegnie dopiero od pierwszej czynności frankowicza kwestionującej ważność umowy. Polska może też autonomicznie kształtować zasady przedawnienia roszczeń, w tym również okoliczności, w jakich możliwe jest nieuwzględnienie zarzutów podnoszonych przez frankowiczów wobec banków. Prawo unijne nie pozwala natomiast na bezpodstawne wzbogacenie się frankowiczów – wynika z czwartkowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Postanowienia umowne kredytu indeksowanego w walucie obcej lub denominowanego w tej walucie ustalane przez tabele kursów NBP na podstawie średniego kursu podlegają ocenie abuzywności wyłącznie jako całość z marżą banku - wskazała 24 czerwca, w uchwale, Izba Cywilna Sądu Najwyższego w pełnym składzie. W sprawie zgłoszono pięć zdań odrębnych, jedno z nich pochodziło od prezes Izby Cywilnej Joanny Misztal-Koneckiej.

Frankowicze, którzy zamknęli swoje zobowiązania, coraz częściej dochodzą zwrotu niesłusznie pobranych przez bank pieniędzy. Klienci z aktywnymi kredytami praktycznie już nie wytaczają powództw, gdyż osoby, które miały pozwać bank przy aktywnym kredycie, w zdecydowanej większości już to zrobiły.