Pozwy o zwrot kapitału składane na zapas przez banki, mogą przerwać bieg przedawnienia roszczeń. Podobnie jest z oświadczeniami podsuwanymi frankowiczom do podpisu w trakcie procesów, że będą musieli się rozliczyć z kredytodawcami – wynika z czwartkowych wyroków wydanych przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach kredytów frankowych. Skutkiem sporów frankowiczów z bankami nie może być bowiem bezpodstawne wzbogacenie kredytobiorców, choć nie jest też dopuszczalny automatyzm w uznawaniu bankowych argumentów broniących przedawnionych roszczeń o zwrot kapitału kredytu.

Kara wymierzona przez sądy samorządu radcowskiego nie była rażąco niewspółmierna do wagi czynu – wskazał sędzia sprawozdawca. Sądy samorządowe zastosowały karę prewencyjnie i sąd zdaje sobie sprawę, że kara ta spowoduje trudności natury organizacyjnej dla obwinionego, utratę zarobków oraz zaufania pozostałych klientów – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej.

Za niezastosowanie się do ugody sądowej i przetrzymywanie bezprawne własnego dziecka adwokat została ukarana karą finansową. Sąd Najwyższy orzekł, że wyrok sądu karnego nie jest konieczny, aby ukarać dyscyplinarnie adwokata. Zasady etyki stanowią, że adwokat musi kierować się prawem nie tylko w życiu zawodowym, ale i prywatnym.

Nieprzeprowadzenie rozprawy jawnej, mimo wniosku pozwanej i gdy jawność była obligatoryjna, należy kwalifikować jako pozbawienie możliwości obrony swych praw przez stronę, co powoduje nieważność postępowania – orzekła Izba Cywilna Sądu Najwyższego w wyroku w sprawie o zapłatę. Przewodniczący sądu II instancji mógł zarządzić przeprowadzenie posiedzenia zdalnego, bo w sądzie w czasie pandemii takie rozprawy się odbywały. Z tej możliwości jednak nie skorzystał.

Przepisy ustawy o Sądzie Najwyższym w sprawie tzw. testu niezawisłości sędziego, znowelizowane 15 lipca 2022 r., nie mogą stanowić podstawy skutecznego wniosku procesowego - orzekł sędzia Mariusz Załucki w dwóch postanowieniach. Wniosek oparty na tych przepisach jest zatem niedopuszczalny, co powoduje jego odrzucenie. Postanowienia te nawiązują do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z lutego 2026 roku, który nie został opublikowany w Dzienniku Ustaw.

Doszło do pomylenia tych dwóch trybów konsensualnych: skazania bez rozprawy i dobrowolnego poddania się odpowiedzialności. Te dwie instytucje stanowią różne podstawy orzekania. Sąd Rejonowy w Łodzi nie przeprowadził rzetelnej formalnej i merytorycznej kontroli wniosku o skazanie. Dlatego Sąd Najwyższy w Izbie Karnej uchylił zaskarżony przez Prokuratora Generalnego wyrok w sprawie nielegalnej gry hazardowej.

Mężczyzna domagał się alimentów – 500 zł – od swojego dziecka, ponieważ, jak twierdził, znalazł się w niedostatku, choć dysponuje niewielką kwotą pieniędzy. Sądy uznały jednak, że biorąc pod uwagę, iż powód sam wcześniej nie pomagał ani w utrzymaniu, ani w wychowaniu swojego syna, dochodzone roszczenie – w ich ocenie – byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Do tego doszła jeszcze kwestia interpretacji „niedostatku" – w ocenie sądów I i II instancji w nim nie jest.

Skutkiem podniesienia zarzutu potrącenia po terminie dwóch tygodni od dnia wymagalności, jest bezskuteczność tej czynności procesowej. A skutkiem niezachowania terminu określonego w art. 96 prawa upadłościowego jest utrata prawa potrącenia – orzekł Sąd Najwyższy. I dodał, że sąd rozpoznający powództwo syndyka powinien zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia o skuteczności zaliczenia wierzytelności pozwanego na poczet wierzytelności upadłego.

Prawomocne ukaranie mandatem karnym za wykroczenie stoi na przeszkodzie objęciu czynu ukaranego w tym trybie odmianą czynu ciągłego – taką uchwałę podjęło trzech sędziów Izby Karnej Sądu Najwyższego. Tłem tej sprawy była kradzież sklepowa zabawek, która kwalifikowała się jako wykroczenie. A powodem podjęcia uchwały – istotne rozbieżności w orzecznictwie.

Wysłanie zawiadomienia o rozprawie innej osobie niż oskarżony, nie spełnia warunku zawiadomienia go o terminie, niezbędnego przecież dla prowadzenia postępowania pod nieobecność oskarżonego. A błąd w nazwisku oskarżonego w korespondencji skierowanej na właściwy adres, nie mógł skutkować ani jej doręczeniem osobistym „do rąk własnych”, ani też podjęciem jej na poczcie – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej.

Mężczyzna bezprawnie przywłaszczył pieniądze spółki, ale starał się o zawieszenie wykonania kary. Nie udało się, bo Prokurator Generalny, a potem Sąd Najwyższy zauważyli błąd w Krajowym Rejestrze Karnym. Niewłaściwie wpisano datę urodzenia oskarżonego - 1990 r., zamiast 1980 r. Doprowadziło to do wygenerowania karty karnej, z której wynikało, że nie był karany. Tymczasem był już karany i nie naprawił wyrządzonej przez siebie szkody.

Punktem wyjścia do rozważań czy powołanie sędziego Izby Cywilnej Sądu Najwyższego do Izby Odpowiedzialności Zawodowej było skuteczne powinna być ocena zgodności zaskarżonego postanowienia Prezydenta RP z regulacją ustawową prawa krajowego, mającą zastosowanie w rozpoznawanej sprawie – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny i uchylił orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Sędzia Sądu Apelacyjnego w Warszawie Piotr Schab zachowa immunitet i nie stanie przed sądem karnym za przekroczenie uprawnień i nie wydanie akt rzecznikom ad hoc. Sędzia przewodnicząca Maria Szczepaniec najpierw uznała, że prokurator Prokuratury Krajowej nie ma uprawnień do składania wniosku o ukaranie, a następnie po wysłuchaniu obrony - sprawę umorzyła. Powodem było wadliwe umocowanie do oskarżania przez prokuratora, który podpisał wniosek o ukaranie.

Sędzia po ukończeniu 65 lat, który złożył oświadczenie o woli dalszego zajmowania stanowiska i przedstawił zaświadczenie stwierdzające że jest zdolny ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków sędziego, jest osobą uprawnioną do orzekania. Tak długo jak nie zostanie zakończone postępowanie o dalszym zajmowaniu stanowiska przez takiego sędziego lub nie zaistnieje inna przyczyna powodująca przejście sędziego w stan spoczynku - taką uchwałę podęło trzech sędziów Izby Karnej SN. Aby mogło dojść do skutecznego zakończenia takiego postępowania, konieczna jest zgoda organu spełniającego wymogi konstytucyjne - wskazał Sąd Najwyższy.

Lekarz nie zostanie ukarany za to, że nie zlecił specjalistycznych badań pacjentce. Dwa sądy lekarskie uznały, że nie ponosi winy za niezdiagnozowanie guza, który spowodował u kobiety poważne powikłania neurologiczne. Gdy kasacja dotarła do Sądu Najwyższego czyn się już przedawnił i lekarz nie poniesie kary, o co wnosiła pokrzywdzona i jej pełnomocnik.

Trybunał Konstytucyjny uznał 25 marca, że brak możliwości zaskarżenia postawienia sądu w przedmiocie zabezpieczenia przez osobę, która nie jest stroną postępowania rozpoznawczego i której przepisy nie przyznają przymiotu strony postępowania zabezpieczającego, jest niezgodny z konstytucją.

Umowa z klientem może być ustna, ale trzeba podać cenę usługi i wysokość kosztów. Istotą zawodu radcy prawnego jest uczestniczenie w rozprawie. Nie jest wyjątkową przyczyną, że radca prawny ma kolizję terminów. Istnieją rożnego rodzaju sposoby rozwiązania tego problemu – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego.

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł we wtorek, 24 marca, że fakt powołania sędziego przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa, ukształtowanej po 2017 r., nie wystarczy sam w sobie do stwierdzenia braku jego niezawisłości czy bezstronności. W ocenie TSUE konieczna jest do tego całościowa, łączna ocena wszystkich okoliczności towarzyszących procedurze powołania danego sędziego.

Wypowiedź radcy prawnego, przeciwnej szczepieniom, podczas konferencji, obraziła lekarzy. Sąd Najwyższy stwierdził jednak, że nie wynika z wypowiedzianych słów, że całe gremium będzie pociągnięte do odpowiedzialności karnej. SN nie ukarał radcy, choć wskazał, że nie ma wątpliwości, że przytoczone zachowanie było niegodne przedstawiciela tego zawodu.

Trójkowy skład Izby Karnej SN zarzuca innemu składowi trzech sędziów instrumentalizację bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Sędziowie powołani po 2017 roku uważają, że Sąd Najwyższy uzurpuje sobie poza ramami, tak ustawowymi, jak i ustrojowymi, legitymację do prowadzania faktycznej, pozaprawnej weryfikacji powołań sędziowskich. Orzeka w istocie o "legalności" jednych powołań i "nielegalności" innych – wskazuje sędzia sprawozdawca, powołany przez nową KRS.