Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego umorzyła postępowanie zainicjowane skargą nadzwyczajną rzecznika finansowego, wniesioną w sprawie o ustalenie za niewiążące określonych postanowień umowy o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych, indeksowany do franka szwajcarskiego.

Sprawca znęcania się latami nad matką został skazany na 10 miesięcy więzienia w zawieszeniu, a także zakaz zbliżania się i obowiązek podjęcia terapii odwykowej. Sąd Rejonowy w Gdańsku zapomniał jednak, że w sytuacji, gdy dochodzi do takiego przestępstwa, to konieczne jest orzeczenie o oddaniu skazanego pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.

Skorzystanie przez samorząd z pomocy zewnętrznej kancelarii podatkowej przy wydawaniu decyzji w podatku od nieruchomości nie powoduje jej nieważności. Taka pomoc nie jest bowiem zgodnie z przepisami prawa zabroniona. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Decyzja w sprawie podatku od nieruchomości, choćby przygotowana przez pracowników kancelarii prawnej, po podpisaniu przez wójta staje się decyzją organu podatkowego.

Jeśli ochrona sądu nie pozwala wejść do budynku, to tym samym pozbawia stronę możliwości obrony swych praw. Takie zdarzenie powinno być traktowane tak, jak wadliwości czynności procesowych sądu. Do obowiązków sądu, jako organu władzy publicznej, należy również właściwe zorganizowanie warunków technicznych i lokalowych związanych z przeprowadzaniem rozpraw – takie stanowisko przyjmuje Sąd Najwyższy.

Trudno się zgodzić, że poprzez zastosowanie tymczasowego aresztowania wnioskodawca występujący o zadośćuczynienie został poddany torturom, gdyż nic na to nie wskazuje – stwierdził Sąd Najwyzszy w Izbie Karnej. – Nie był to też areszt nakładczy, bo nie zastosowano w dwóch sprawach aresztu. Sąd uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, który pomylił zadośćuczynienie z odszkodowaniem za doznaną krzywdę.

Sędzia Jakub Iwaniec oskarżony o ukrycie akt i nieprzekazanie ich rzecznikowi dyscyplinarnemu ad hoc ministra sprawiedliwości zachowa immunitet - orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, której przewodniczył sędzia Paweł Wojciechowski. Podstawą do takiej uchwały był brak umocowania sekretarza stanu Arkadiusza Myrchy do podpisywania zarządzenia w tej sprawie.

Znaczny stan nietrzeźwości prokurator wpływał na chwiejny sposób poruszania się i nie można łączyć tego z rodzajem obuwia, jakie wówczas nosiła obwiniona, ani z oblodzeniem. Zdaniem Sądu Najwyższego brak utrzymywania równowagi i siadanie na peronie uchybia godności urzędu. Niezależnie, kto się w taki sposób porusza, to ocena społeczna jest negatywna, nawet jeśli dzieje się to poza godzinami pracy – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej.

Społeczna szkodliwość czynu sędziego jest znikoma, więc nie poniesie on odpowiedzialności karnej i zachowa immunitet, choć przekroczył swe uprawnienia - orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. W posiedzeniu - co ciekawe - uczestniczył odwołany zastępca rzecznika dyscyplinarnego, którego obecność i czynne uczestnictwo nie zdziwiło przewodniczącego składu sędziowskiego.

Zwlekanie przez sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uzasadnieniami przez ponad 80 dni w 166 sprawach jest przewinieniem służbowym i godzi w powagę urzędu – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny i wymierzył sędziemu karę upomnienia. We wszystkich przydzielonych sprawach sędzia ma obowiązek podejmować czynności bez zwłoki, bez narażania stron i Skarbu Państwa na niepotrzebne koszty.

Czy jednostka organizacyjna, której oddano nieruchomość w trwały zarząd, miała obowiązek wnoszenia opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości za okresy poprzedzające wejście w życie nowego przepisu ustawy o gospodarce nieruchomościami? Chodzi tu o zobowiązanie do opłat, a także ponoszenia kosztów wynikających z korzystania z nieruchomości. W piątek, 5 września, Izba Cywilna SN odmówiła podjęcia uchwały w tej sprawie.

Sąd krajowy jest zobowiązany uznać za niebyły wyrok sądu wyższej instancji, który nie jest niezawisłym i bezstronnym sądem ustanowionym uprzednio na mocy ustawy. Powinno to nastąpić wówczas, gdy taki skutek jest nieodzowny dla zagwarantowania pierwszeństwa prawa Unii. Do takiego wniosku doszedł w czwartek Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Sąd Rejonowy w Mikołowie popełnił błąd, wymierzając trzy nawiązki dla różnych jednostek straży pożarnej w wysokości po 1500 zł każda. Ponadto orzekł za wysoką karę grzywny; zamiast maksymalnej w wysokości 1,5 tys. zł, wymierzył 5 tys. zł za 11 fałszywych alarmów. Mógł też orzec karę aresztu albo ograniczenia wolności, ale tego nie zrobił. Sąd Najwyższy uchylił wyrok i przekazał do ponownego rozpoznania.

Między stronami - bankiem i powódką-konsumentką wystąpiło nierównomierne rozłożenie praw i obowiązków wynikających z umowy kredytu frankowego. Powodem był fakt, że ryzyko w całości spadło na barki powódki. W konsekwencji, główne świadczenia strony powodowej nie zostały opisane przez bank prostym i czytelnym językiem, pozwalającym ocenić rzeczywisty skutek zawieranych umów, w kontekście obowiązków spłaty w długim okresie - orzekł Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Sprawa wpłynęła do Sądu Najwyższego w 1968 r., wyznaczono posiedzenie, ale w międzyczasie pozwany zmarł. Potem w sprawie już nic się nie działo i to przez 57 lat. Teraz przy jej umorzeniu SN uzasadnił, że zapewne przez przeoczenie nie doszło do zawieszenia postępowania i nie podjęto żadnych dalszych czynności. Nie ma też akt sprawy, bo te - już zgodnie z zasadami przechowywania - zostały najprawdopodobniej zniszczone.

Skarb Państwa nie zapłaci odszkodowań poszkodowanym w aferze Amber Gold. Chociaż sąd pierwszej instancji orzekł, że ponad 200 klientom piramidy finansowej należy się łącznie około 20 mln zł, to wyrok nie utrzymał się w apelacji. Sąd drugiej instancji doszedł do wniosku, że nie sposób powiązać szkód z tytułu nietrafionych inwestycji w produkty oferowane przez spółkę z działaniami lub zaniechaniami prokuratury.

24 września br. Sąd Najwyższy podejmie ważną uchwałę. Wypowie się w niej w sprawie rozliczenia wypłacanego odszkodowania za uszkodzenie pojazdu. Chodzi o kwestię, gdy poszkodowany dokonał naprawy pojazdu, ale do ceny usługi nie został doliczony VAT. Nie wiadomo jednak, czy potem należne poszkodowanemu odszkodowanie od ubezpieczyciela sprawcy szkody, z tytułu ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego, powinno objąć stawkę VAT.

Potrzeba przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego, a także ponowienie oceny już przeprowadzonych dowodów, w tym biegłego lekarza sądowego, nie są podstawą do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. I krytycznie ocenił wnioski Sądu Okręgowego w Rzeszowie, który sam miał obowiązek przesłuchać świadków.

Przez trzy lata od lipca 2022 r. nie było żadnej takiej sprawy. A w ciągu dwóch tygodni pojawiły się aż dwie: jedna dotyczyła sędzi, wiceprezesa sądu okręgowego, jadącej pod wpływem kokainy, a dzisiaj, 26 sierpnia, sędziego sądu rejonowego, który nietrzeźwy jechał po piwo na stację paliw – jak przyznał policjantom. Sąd Najwyższy przedłużył sędziemu zawieszenie w czynnościach do 1 grudnia br.

Biegli orzekli, że oskarżony może brać udział w postępowaniu karnym, stawiając się przed sądem, lecz ze względu na zaburzenia emocjonalne jego zdolność do prowadzenia obrony w sposób samodzielny i rozsądny jest zaburzona.‎ W tej sytuacji nieobecność sprawcy i jego obrońcy na rozprawie były poważnym błędem i dlatego wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy musi być uchylony – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej.

Już 28 sierpnia, w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego będzie rozpoznawany wniosek prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej o pozwolenie na postawienie przed sądem karnym sędziego SN w stanie spoczynku za zbrodnie komunistyczne. Chodziło o represje i skazanie w stanie wojennym działaczy opozycyjnych NSZZ "Solidarność" walczących z ustrojem totalitarnym. W 2023 r. sąd odmówił uchylenia immunitetu.