Sędziowie-członkowie organu krajowego, który odgrywa decydującą rolę w procedurze nominacyjnej sędziów, mogą być wybierani przez krajowy parlament – to argument, aby nie wyłączyć sędziego powołanego po grudniu 2017 r. Gdy rozpoznaje taki wniosek sędzia powołany przed tą datą – taki argument nie jest brany pod uwagę. Iudex suspektus jest wyłączany.

Po zatarciu skazania w sferze porządku prawnego pozostają obiektywnie istniejące fakty związane z popełnieniem przestępstwa, potwierdzone wyrokiem skazującym. Fakty te, istniejąc nadal jako fakty społeczne, muszą być brane pod uwagę przy ocenie realizacji przesłanek uprawniających notariusza do wykonywania zawodu – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny, nie godząc się na powrót notariusza do zawodu.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej w składzie siedmiorga sędziów rozstrzygnie, jak mają być stosowane obowiązujące obecnie przepisy dotyczące ubiegania się o przedterminowe zwolnienie osób skazanych na dożywocie. Odpowie m.in. na pytanie, czy ma być w tym zakresie stosowana regulacja sprzeczna z Konstytucją i wiążącym Polskę prawem międzynarodowym. Część sądów nie uznaje tej wprowadzonej w 2022 r. zmiany.

W postępowaniu grupowym sąd wydaje postanowienie co do składu grupy w składzie trzech sędziów zawodowych, niezależnie, czy rozpoznaje sprawę na posiedzeniu jawnym czy niejawnym – taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego 24 lipca br. w sprawie w postępowaniu grupowym z powództwa reprezentanta grupy przeciwko Skarbowi Państwa.

Sędzia sądu rejonowego zwlekał kilkanaście miesięcy z wydaniem postanowienia o nabyciu spadku, dlatego wiceprezes sądu zwrócił mu uwagę na piśmie. Sędzia nie zgodził się z zastrzeżeniami. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej orzekł, że prawo do sprawnego procesu i unikanie przewlekłości jest fundamentalną zasadą konstytucyjną i konwencyjną.

Sąd Apelacyjny w Krakowie, rozpoznając apelację pozwanego w sprawie o zapłatę, postanowił przedstawić Sądowi Najwyższemu do rozpoznania zagadnienie prawne dotyczące tego, czy rozpoznanie sprawy przez sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym z naruszeniem przepisów przesądza o pozbawieniu strony możności obrony praw. Izba Cywilna rozpozna to zagadnienie w składzie siedmiorga sędziów.

Asesor prokuratorski nie będzie odpowiadał karnie. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego orzekając w drugiej instancji zmieniła uchwałę z 2024 roku. Wówczas sędzia Tomasz Demendecki orzekł o uchyleniu immunitetu asesorowi. Teraz trzech sędziów uznało, że istnieje znikome prawdopodobieństwo, iż asesor prokuratorski przytrzymując mężczyznę w areszcie 23 minuty dłużej niż nakazuje prawo świadomie popełnił przestępstwo.

Skarżąca, składając protest wyborczy do Sądu Najwyższego, opisała szereg okoliczności znanych jedynie z przekazów medialnych. Nie sformułowała zaś żadnych zarzutów, które odnosiłyby się do konkretnych zdarzeń, w których wnosząca protest brała udział czy których była świadkiem. Protest ten należało zatem ocenić jako abstrakcyjny. Dodatkowo część podnoszonych zarzutów nie mieści się w również w ramach przedmiotowych protestu wyborczego.

Po pięciu miesiącach od daty wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny opublikował uzasadnienie. Postanowienie prezydenta Andrzeja Dudy z września 2022 r. o wyznaczeniu sędziego Sądu Najwyższego Pawła Grzegorczyka do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej SN narusza zasady niezawisłości sędziowskiej oraz sprzeciwia się normom prawa UE oraz pozostaje niezgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE – orzekł WSA.

Kolejny sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku nie odpowie karnie za pozbawienie wolności opozycjonisty w stanie wojennym. Izba Odpowiedzialności Zawodowej odmówiła uchylenia mu immunitetu. Zawsze należy odróżnić działania sędziów okresu PRL, wynikające ze sprawowania przez nich wymiaru sprawiedliwości, od intencjonalnego działania na szkodę interesu konkretnego człowieka z powodu jego przynależności do określonej grupy politycznej, która sprzeciwiała się wprowadzeniu stanu wojennego.

Dziecko zostało wywiezione przez matkę do Polski. Teraz sąd nakazał, aby wróciło do ojca do Holandii. Sąd Najwyższy uznał, że rodzic uprowadzający dziecko, jeżeli ma na względzie jego dobro, powinien wraz z nim wrócić do miejsca uprowadzenia i zadbać o uregulowanie jego sytuacji opiekuńczej na drodze prawnej, z poszanowaniem uprawnień także drugiego rodzica, a nie działać bezprawnie.

Sąd mógł przeprowadzić postępowanie dowodowe i przesłuchać świadków, jeśli uznał to za celowe. Jednak nie mógł on zakończyć postępowania dowodowego, udzielić głosu obecnym stronom i wydać wyroku zaocznego w sytuacji, gdy nie było obrońcy. Sąd jest po zakończeniu zaplanowanych czynności dowodowych zobligowany do odroczenia rozprawy - orzekł Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie wypadku drogowego.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną interwenientów ubocznych po stronie pozwanej w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Do wykazania się interesem w zaskarżeniu orzeczenia nie wystarcza powołanie się na publiczne prawo podmiotowe. Sąd Najwyższy ocenił, że skarżący nie są pokrzywdzeni zaskarżonym orzeczeniem, gdyż w istocie wynik postępowania nie wpływa na ich prawa lub obowiązki.

Czy dopuszczalny jest wpis w księdze wieczystej na podstawie odpisu dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza - takie zagadnienie przedstawili sędziowie Sądu Okręgowego w Gliwicach Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawiły się bowiem dwa sprzeczne ze sobą stanowiska.

Wynagrodzenie adwokata za prowadzenie sprawy obejmuje reprezentowanie strony w postępowaniu zabezpieczającym - taką uchwałę w składzie trzech sędziów podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego. Rozstrzygnęła w ten sposób rozbieżność w orzecznictwie, która nasunęła się przy rozpoznawaniu sprawy o kredyt mieszkaniowy w walucie obcej i udzielenie zabezpieczenia.

Radca prawny w sposób konsekwentny, w trakcie całego postępowania, unikała kontaktu z rzecznikiem i sądem dyscyplinarnym. Jest to jej uprawnienie, ale jeśli się z niego korzysta, to pozbawia się swoich uprawnień do obrony - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. Kara 10 tys. zł za złamanie zasad etyki - nie zwrócenie akt - nie jest rażąco niewspółmierna.

Sędzia wydal wyrok po osiągnięciu stanu spoczynku. Przeszedł w stan spoczynku z mocy prawa, gdyż nie wyraził w nieprzywracalnym terminie woli dalszego zajmowania stanowiska. Nie ma znaczenia, że 30 stycznia 2025 r. minister sprawiedliwości zawiadomił sędziego, iż z dniem 20 czerwca 2024 r. osiągnął taki stan - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego przedstawiła do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Sądu Najwyższego następujące zagadnienie prawne: Czy określony w ustawie o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki - sposób stwierdzenia przewlekłości - wymaga, by sąd uwzględnił z mocy prawa łączny dotychczasowy czas postępowania objętego skargą?

Sprawa jest precedensowa, gdyż dotyczy procesu dwóch sędziów: jednego powołanego przed zmianą ustawy z 2017 r. i drugiego z wadliwej nominacji - nowo powołanej KRS. Sędzia Bartłomiej Starosta nie zgadza się na zaliczanie go do grona donosicieli i ludzi bez honoru, broni więc swego dobrego imienia. Natomiast sędzia Zbigniew Łupina przekonuje, że działa zgodnie z procedurą konkursową, to znaczy - legalnie.

Prof. Widło, wyznaczony do orzekania w Sądzie Najwyższym po 2018 roku, wyłącza od orzekania prof. Wojciechowskiego, który ma ten sam status. Powodem jest orzecznictwo trybunałów europejskich, które stwierdziły, że Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych została powołana z naruszeniem podstawowych przepisów krajowych, regulujących procedurę powoływania sędziów.