Asesor prokuratorski nie będzie odpowiadał karnie. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego orzekając w drugiej instancji zmieniła uchwałę z 2024 roku. Wówczas sędzia Tomasz Demendecki orzekł o uchyleniu immunitetu asesorowi. Teraz trzech sędziów uznało, że istnieje znikome prawdopodobieństwo, iż asesor prokuratorski przytrzymując mężczyznę w areszcie 23 minuty dłużej niż nakazuje prawo świadomie popełnił przestępstwo.

Skarżąca, składając protest wyborczy do Sądu Najwyższego, opisała szereg okoliczności znanych jedynie z przekazów medialnych. Nie sformułowała zaś żadnych zarzutów, które odnosiłyby się do konkretnych zdarzeń, w których wnosząca protest brała udział czy których była świadkiem. Protest ten należało zatem ocenić jako abstrakcyjny. Dodatkowo część podnoszonych zarzutów nie mieści się w również w ramach przedmiotowych protestu wyborczego.

Po pięciu miesiącach od daty wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny opublikował uzasadnienie. Postanowienie prezydenta Andrzeja Dudy z września 2022 r. o wyznaczeniu sędziego Sądu Najwyższego Pawła Grzegorczyka do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej SN narusza zasady niezawisłości sędziowskiej oraz sprzeciwia się normom prawa UE oraz pozostaje niezgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE – orzekł WSA.

Kolejny sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku nie odpowie karnie za pozbawienie wolności opozycjonisty w stanie wojennym. Izba Odpowiedzialności Zawodowej odmówiła uchylenia mu immunitetu. Zawsze należy odróżnić działania sędziów okresu PRL, wynikające ze sprawowania przez nich wymiaru sprawiedliwości, od intencjonalnego działania na szkodę interesu konkretnego człowieka z powodu jego przynależności do określonej grupy politycznej, która sprzeciwiała się wprowadzeniu stanu wojennego.

Dziecko zostało wywiezione przez matkę do Polski. Teraz sąd nakazał, aby wróciło do ojca do Holandii. Sąd Najwyższy uznał, że rodzic uprowadzający dziecko, jeżeli ma na względzie jego dobro, powinien wraz z nim wrócić do miejsca uprowadzenia i zadbać o uregulowanie jego sytuacji opiekuńczej na drodze prawnej, z poszanowaniem uprawnień także drugiego rodzica, a nie działać bezprawnie.

Sąd mógł przeprowadzić postępowanie dowodowe i przesłuchać świadków, jeśli uznał to za celowe. Jednak nie mógł on zakończyć postępowania dowodowego, udzielić głosu obecnym stronom i wydać wyroku zaocznego w sytuacji, gdy nie było obrońcy. Sąd jest po zakończeniu zaplanowanych czynności dowodowych zobligowany do odroczenia rozprawy - orzekł Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie wypadku drogowego.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną interwenientów ubocznych po stronie pozwanej w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Do wykazania się interesem w zaskarżeniu orzeczenia nie wystarcza powołanie się na publiczne prawo podmiotowe. Sąd Najwyższy ocenił, że skarżący nie są pokrzywdzeni zaskarżonym orzeczeniem, gdyż w istocie wynik postępowania nie wpływa na ich prawa lub obowiązki.

Czy dopuszczalny jest wpis w księdze wieczystej na podstawie odpisu dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza - takie zagadnienie przedstawili sędziowie Sądu Okręgowego w Gliwicach Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego. W orzecznictwie Sądu Najwyższego pojawiły się bowiem dwa sprzeczne ze sobą stanowiska.

Wynagrodzenie adwokata za prowadzenie sprawy obejmuje reprezentowanie strony w postępowaniu zabezpieczającym - taką uchwałę w składzie trzech sędziów podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego. Rozstrzygnęła w ten sposób rozbieżność w orzecznictwie, która nasunęła się przy rozpoznawaniu sprawy o kredyt mieszkaniowy w walucie obcej i udzielenie zabezpieczenia.

Radca prawny w sposób konsekwentny, w trakcie całego postępowania, unikała kontaktu z rzecznikiem i sądem dyscyplinarnym. Jest to jej uprawnienie, ale jeśli się z niego korzysta, to pozbawia się swoich uprawnień do obrony - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. Kara 10 tys. zł za złamanie zasad etyki - nie zwrócenie akt - nie jest rażąco niewspółmierna.

Sędzia wydal wyrok po osiągnięciu stanu spoczynku. Przeszedł w stan spoczynku z mocy prawa, gdyż nie wyraził w nieprzywracalnym terminie woli dalszego zajmowania stanowiska. Nie ma znaczenia, że 30 stycznia 2025 r. minister sprawiedliwości zawiadomił sędziego, iż z dniem 20 czerwca 2024 r. osiągnął taki stan - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego przedstawiła do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Sądu Najwyższego następujące zagadnienie prawne: Czy określony w ustawie o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki - sposób stwierdzenia przewlekłości - wymaga, by sąd uwzględnił z mocy prawa łączny dotychczasowy czas postępowania objętego skargą?

Sprawa jest precedensowa, gdyż dotyczy procesu dwóch sędziów: jednego powołanego przed zmianą ustawy z 2017 r. i drugiego z wadliwej nominacji - nowo powołanej KRS. Sędzia Bartłomiej Starosta nie zgadza się na zaliczanie go do grona donosicieli i ludzi bez honoru, broni więc swego dobrego imienia. Natomiast sędzia Zbigniew Łupina przekonuje, że działa zgodnie z procedurą konkursową, to znaczy - legalnie.

Prof. Widło, wyznaczony do orzekania w Sądzie Najwyższym po 2018 roku, wyłącza od orzekania prof. Wojciechowskiego, który ma ten sam status. Powodem jest orzecznictwo trybunałów europejskich, które stwierdziły, że Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych została powołana z naruszeniem podstawowych przepisów krajowych, regulujących procedurę powoływania sędziów.

W ramach zakonu wyodrębniony został Kościelny Oddział Medyczny, a także utworzona Zakonna Akademia Medyczna. Leczenie zakonników przez przełożonego biskupa stanowiło podstawę oskarżenia, choć było wykonane w ramach utworzonego oddziału. Sądy obu instancji orzekły, że było to nieuprawnione działanie i wymierzyły oskarżonemu karę grzywny. Jednak Sąd Najwyższy uznał, że wyrok należy uchylić z powodu błędnej obsady sądu.

Prokurator najechał na motocyklistę, dokonał błędnego manewru na drodze, ale nie wynikało to z brawury i nie był to czyn zabroniony – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej. Czyn ten, mimo że przestępstwo, nie był deliktem dyscyplinarnym, gdyż zachowanie było nieumyślne. Zachowanie obwinionego nie uchybiło godności urzędu. Dlatego Sąd Najwyższy utrzymał w mocy uniewinnienie prokuratora.

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł w czwartek, 19 czerwca, że po unieważnieniu umowy kredytu frankowego bank nie może domagać się od konsumenta zwrotu całej nominalnej kwoty kredytu, jeśli wcześniej kredytobiorca spłacił już część należności. Zdaniem TSUE takie żądania są sprzeczne z unijnym prawem. Wyrok ma istotne znaczenie dla tysięcy trwających w Polsce spraw dotyczących kredytów frankowych.

Kilkanaście protestów wyborczych Sąd Najwyższy pozostawił bez dalszego biegu. Powodem był fakt, że wnoszący protesty przeciwko wyborowi prezydenta RP nie podali numeru PESEL, co skutkowało przyjęciem, że wniesione do Sądu Najwyższego pismo procesowe obarczone jest nieusuwalnym brakiem formalnym. W sprawach dotyczących protestów wyborczych nie wzywa się wnoszących protest do uzupełnienia braku formalnego pisma.

Jeśli skazany na okres próby dokonuje kolejnego przestępstwa, polegającego na zaborze mienia, to nawet po zakończeniu zawieszenia, należy karę wykonać – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. Co więcej, skazany nie naprawił całej szkody, jak nakazał to sąd. Od 1 października 2023 r., w wyniku nowelizacji kodeksu karnego, okres próby - z sześciu miesięcy - został wydłużony do roku.

Doręczenie zarządzenia zabezpieczenia, w trybie art. 155b par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w wykonaniu decyzji o zabezpieczeniu na mocy ordynacji podatkowej, powinno nastąpić do rąk pełnomocnika ustanowionego i zgłoszonego przez podatnika w postępowaniu podatkowym (kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej) - stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w poniedziałkowej uchwale (sygn. III FPS 1/25.).