Postanowienie prezydenta RP w sprawie wyznaczenia przewodniczącego zgromadzenia sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego podlega kontroli sądów administracyjnych. Sąd I instancji nie miał podstaw do odrzucenia skargi wniesionej na to postanowienie – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w odpowiedzi na skargę dwóch sędziów, którym ta decyzja odebrała możliwość kandydowania na prezesa Izby.

Obowiązek złożenia zeznań i zeznawania prawdy nie jest tożsamy z wyrażeniem woli ścigania sprawcy czynu. Nie oznacza też złożenia takiego wniosku. Prokurator, wnosząc akt oskarżenia obejmujący dwa przestępstwa, nie dopełnił obowiązku odebrania od pokrzywdzonego wniosku o ściganie, nie pouczył go też o takim uprawnieniu. Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, gdyż sprawca część kary łącznej już odbył.

Oskarżona sędzia w stanie spoczynku nie prowadziła, a jedynie przebywała w samochodzie po spożyciu alkoholu, z zamiarem uruchomienia przez siebie silnika. Żaden ze świadków nie podał, że pojazd jechał, więc nie było to nawet usiłowanie popełnienia przestępstwa. Sędzi nie ukarał więc, po uchyleniu immunitetu, ani sąd dyscyplinarny, ani sąd karny.

Orzeczenia wydawane przez sportowe sądy arbitrażowe mogą być badane przez sądy krajowe na wniosek klubów sportowych i graczy, czy są zgodne z przepisami Unii Europejskiej np. o swobodzie pracy, konkurencji, czy świadczenia usług – tak wynika z piątkowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie jednego z belgijskich klubów piłkarskich.

Wyznaczenie sędziego do orzekania w izbie innej niż jego izba macierzysta jest zgodne z prawem Unii, w przypadku gdy opiera się na uzasadnionych powodach, jest dokonywane na podstawie przepisów krajowych regulujących ustrój danego sądu, jest ściśle określone w czasie, nie podważa przydzielenia danego sędziego do jego izby macierzystej - orzekł 1 sierpnia Trybunał Sprawiedliwości UE. I dodał, że nie narusza to niezawisłości sędziowskiej.

Na postanowienie sądu, co do skargi na oddalenie przez komornika sądowego wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, przysługuje zażalenie – brzmi uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Przy czym sąd dodał, że postępowanie egzekucyjne prowadzone w celu wykonania obowiązku zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego uprawnionemu może być umorzone tylko za zgodą likwidatora funduszu.

Powódka domagała się uzgodnienia treści księgi wieczystej, tak by w miejsce dotychczasowych właścicieli wpisać ją jako wyłączną właścicielkę nieruchomości. Twierdziła, że nabyła nieruchomość przez zasiedzenie, a udziały innych współwłaścicieli nie należą do nich, gdyż otrzymali je od osoby ubezwłasnowolnionej, czyli niezdolnej do rozpoznania swoich działań.

Sędziowie-członkowie organu krajowego, który odgrywa decydującą rolę w procedurze nominacyjnej sędziów, mogą być wybierani przez krajowy parlament – to argument, aby nie wyłączyć sędziego powołanego po grudniu 2017 r. Gdy rozpoznaje taki wniosek sędzia powołany przed tą datą – taki argument nie jest brany pod uwagę. Iudex suspektus jest wyłączany.

Po zatarciu skazania w sferze porządku prawnego pozostają obiektywnie istniejące fakty związane z popełnieniem przestępstwa, potwierdzone wyrokiem skazującym. Fakty te, istniejąc nadal jako fakty społeczne, muszą być brane pod uwagę przy ocenie realizacji przesłanek uprawniających notariusza do wykonywania zawodu – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny, nie godząc się na powrót notariusza do zawodu.

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej w składzie siedmiorga sędziów rozstrzygnie, jak mają być stosowane obowiązujące obecnie przepisy dotyczące ubiegania się o przedterminowe zwolnienie osób skazanych na dożywocie. Odpowie m.in. na pytanie, czy ma być w tym zakresie stosowana regulacja sprzeczna z Konstytucją i wiążącym Polskę prawem międzynarodowym. Część sądów nie uznaje tej wprowadzonej w 2022 r. zmiany.

W postępowaniu grupowym sąd wydaje postanowienie co do składu grupy w składzie trzech sędziów zawodowych, niezależnie, czy rozpoznaje sprawę na posiedzeniu jawnym czy niejawnym – taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego 24 lipca br. w sprawie w postępowaniu grupowym z powództwa reprezentanta grupy przeciwko Skarbowi Państwa.

Sędzia sądu rejonowego zwlekał kilkanaście miesięcy z wydaniem postanowienia o nabyciu spadku, dlatego wiceprezes sądu zwrócił mu uwagę na piśmie. Sędzia nie zgodził się z zastrzeżeniami. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej orzekł, że prawo do sprawnego procesu i unikanie przewlekłości jest fundamentalną zasadą konstytucyjną i konwencyjną.

Sąd Apelacyjny w Krakowie, rozpoznając apelację pozwanego w sprawie o zapłatę, postanowił przedstawić Sądowi Najwyższemu do rozpoznania zagadnienie prawne dotyczące tego, czy rozpoznanie sprawy przez sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym z naruszeniem przepisów przesądza o pozbawieniu strony możności obrony praw. Izba Cywilna rozpozna to zagadnienie w składzie siedmiorga sędziów.

Asesor prokuratorski nie będzie odpowiadał karnie. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego orzekając w drugiej instancji zmieniła uchwałę z 2024 roku. Wówczas sędzia Tomasz Demendecki orzekł o uchyleniu immunitetu asesorowi. Teraz trzech sędziów uznało, że istnieje znikome prawdopodobieństwo, iż asesor prokuratorski przytrzymując mężczyznę w areszcie 23 minuty dłużej niż nakazuje prawo świadomie popełnił przestępstwo.

Skarżąca, składając protest wyborczy do Sądu Najwyższego, opisała szereg okoliczności znanych jedynie z przekazów medialnych. Nie sformułowała zaś żadnych zarzutów, które odnosiłyby się do konkretnych zdarzeń, w których wnosząca protest brała udział czy których była świadkiem. Protest ten należało zatem ocenić jako abstrakcyjny. Dodatkowo część podnoszonych zarzutów nie mieści się w również w ramach przedmiotowych protestu wyborczego.

Po pięciu miesiącach od daty wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny opublikował uzasadnienie. Postanowienie prezydenta Andrzeja Dudy z września 2022 r. o wyznaczeniu sędziego Sądu Najwyższego Pawła Grzegorczyka do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej SN narusza zasady niezawisłości sędziowskiej oraz sprzeciwia się normom prawa UE oraz pozostaje niezgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE – orzekł WSA.

Kolejny sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku nie odpowie karnie za pozbawienie wolności opozycjonisty w stanie wojennym. Izba Odpowiedzialności Zawodowej odmówiła uchylenia mu immunitetu. Zawsze należy odróżnić działania sędziów okresu PRL, wynikające ze sprawowania przez nich wymiaru sprawiedliwości, od intencjonalnego działania na szkodę interesu konkretnego człowieka z powodu jego przynależności do określonej grupy politycznej, która sprzeciwiała się wprowadzeniu stanu wojennego.

Dziecko zostało wywiezione przez matkę do Polski. Teraz sąd nakazał, aby wróciło do ojca do Holandii. Sąd Najwyższy uznał, że rodzic uprowadzający dziecko, jeżeli ma na względzie jego dobro, powinien wraz z nim wrócić do miejsca uprowadzenia i zadbać o uregulowanie jego sytuacji opiekuńczej na drodze prawnej, z poszanowaniem uprawnień także drugiego rodzica, a nie działać bezprawnie.

Sąd mógł przeprowadzić postępowanie dowodowe i przesłuchać świadków, jeśli uznał to za celowe. Jednak nie mógł on zakończyć postępowania dowodowego, udzielić głosu obecnym stronom i wydać wyroku zaocznego w sytuacji, gdy nie było obrońcy. Sąd jest po zakończeniu zaplanowanych czynności dowodowych zobligowany do odroczenia rozprawy - orzekł Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie wypadku drogowego.

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną interwenientów ubocznych po stronie pozwanej w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. Do wykazania się interesem w zaskarżeniu orzeczenia nie wystarcza powołanie się na publiczne prawo podmiotowe. Sąd Najwyższy ocenił, że skarżący nie są pokrzywdzeni zaskarżonym orzeczeniem, gdyż w istocie wynik postępowania nie wpływa na ich prawa lub obowiązki.