Biegli orzekli, że oskarżony może brać udział w postępowaniu karnym, stawiając się przed sądem, lecz ze względu na zaburzenia emocjonalne jego zdolność do prowadzenia obrony w sposób samodzielny i rozsądny jest zaburzona.‎ W tej sytuacji nieobecność sprawcy i jego obrońcy na rozprawie były poważnym błędem i dlatego wyrok Sądu Okręgowego w Legnicy musi być uchylony – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej.

Już 28 sierpnia, w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego będzie rozpoznawany wniosek prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej o pozwolenie na postawienie przed sądem karnym sędziego SN w stanie spoczynku za zbrodnie komunistyczne. Chodziło o represje i skazanie w stanie wojennym działaczy opozycyjnych NSZZ "Solidarność" walczących z ustrojem totalitarnym. W 2023 r. sąd odmówił uchylenia immunitetu.

Sąd Okręgowy w Elblągu, stwierdzając, że „zaskarżone rozstrzygnięcia są rażąco niesprawiedliwe procesowo”, najwyraźniej uznał, że owa rażąca niesprawiedliwość dotknęła prokuratora. A to jest o tyle zaskakujące, że oskarżyciel publiczny tego sam nie dostrzegał. Bo przecież gwarancje procesowe nie odnoszą się do prokuratora, ale do oskarżonych – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Karnej i uchylił wyrok.

W przekonaniu Sądu Apelacyjnego w Warszawie należy opowiedzieć się za stanowiskiem przyznającym legitymację formalną zarządcy przymusowemu w postępowaniu cywilnym, który działa na rzecz spółki, w sprawie dotyczącej majątku wchodzącego w skład przedsiębiorstwa. Pomimo tego, że kodeks postępowania karnego nie daje jednoznacznej odpowiedzi. Czy istotnie sąd II instancji ma rację, rozstrzygnie Izba Cywilna Sądu Najwyższego 24 września br.

Odmowa wydania przez marszałka Sejmu Szymona Hołownię akredytacji nastoletniej redaktorce jest w praktyce zakazem wstępu obywatelki na obrady niższej izby polskiego parlamentu, więc podlega kontroli sądowej, gdyż może potencjalnie naruszać prawa obywatelskie - uznał Naczelny Sąd Administracyjny. O Sarze Małeckiej-Trzaskoś stało się głośno, gdy próbowała pytać prezesa PiS o kryminalizację aborcji.

Nie było podstaw do przyjęcia, że sędzia popełnił przestępstwo, wydając wraz z ławnikami postanowienie o tym, by córka zamieszkała z ojcem. Subsydiarny akt oskarżenia wobec sędziego musi być poparty dokumentami – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, oceniając spór powstały na tle sprawy rozwodowej.

Nie ma jakichkolwiek podstaw do twierdzenia, że sędzia w stanie spoczynku naruszyła prawo, zniesławiając notariusza. List wysłany przez nią do organu samorządu notarialnego był grzeczny i nie zawierał obraźliwych sformułowań - orzekła w uchwale Izba Odpowiedzialności Sądu Najwyższego i odmówiła uchylenia immunitetu adresatce listu.

Jest to pierwsza taka sprawa od czasu istnienia Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, tj. od 15 lipca 2023 r., zawieszająca w trybie natychmiastowym sędziego w czynnościach zawodowych. W tym czasie sędzia nie pracuje, ale pobiera sto procent wynagrodzenia. Rzecznik dyscyplinarny i prokurator bada sprawę, przedstawia zarzuty, wniosek o uchylenie immunitetu albo umarza sprawę.

Sąd Okręgowy w Słupsku powziął poważną wątpliwość, którą przedstawił Izbie Cywilnej SN. Chodzi o to, czy udział w składzie sądu okręgowego sędziego sądu rejonowego delegowanego przez ministra sprawiedliwości, według ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych, do pełnienia obowiązków sędziego w sądzie okręgowym – jest sprzeczny z przepisami prawa? I czy prowadzi do nieważności postępowania.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej SN po raz kolejny, tym razem do 1 października br. odroczyła rozpatrzenie wniosku o uchylenie immunitet sędziemu Jakubowi Iwańcowi, w związku z udziałem w zorganizowanej grupie przestępczej w Ministerstwie Sprawiedliwości i dyskredytację sędziów, krytykujących reformy wymiaru sprawiedliwości. Według prokuratury naruszono w ten sposób ustawę o ochronie danych osobowych. O odroczenie zawnioskował sam prokurator.

Postanowienia Konstytucji lub prawa międzynarodowego, jedynie ograniczające swobodę ustawodawcy, lecz nieustanawiające normy prawa, nie mogą być stosowane bez pośrednictwa ustaw. Żaden przepis Konstytucji nie stanowi o ilościowym składzie sądu – orzekł jednoosobowo sędzia Izby Cywilnej Sądu Najwyższego i odrzucił skargę; nie dopuścił zatem do jej rozpoznania.

Przyznanie dzierżawcy nieruchomości rolnej Skarbu Państwa uprawnienia do zakupu nieruchomości z zastosowaniem prawa pierwszeństwa nie skutkuje obowiązkiem drugiej strony podjęcia czynności zmierzających do zawarcia umowy sprzedaży tej nieruchomości. Sąd Najwyższy nie wyjaśnił jednak, czy uprawnienie to skutkuje jedynie powstaniem prawa pierwszeństwa. Toczące się od 2023 roku postępowanie w sprawie skargi kasacyjnej nie może więc znaleźć finału w postaci wyroku.

Prokurator obwiniony o nakłanianie do składania fałszywych zeznań i pozorowanie czynności procesowych nie stanie przed sądem karnym. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego nie uchyliła immunitetu na wniosek złożony przez podejrzanego w sprawie o nielegalną dystrybucję leków. Twierdził on, że jego prawa zostały naruszone. SN orzekł, że nie każde uchybienie prokuratorskie jest nadużyciem uprawnień.

Były wiceminister w Ministerstwie Sprawiedliwości nie będzie odpowiadać karnie z powodu zniesławienia działacza Komitetu Obrony Demokracji, którego nazwał przestępcą. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego 6 sierpnia br. odmówiła podjęcia uchwały zezwalającej na uchylenie immunitetu sędziemu Łukaszowi Piebiakowi. Powodem było skazanie pomówionego w sprawie karnej prawomocnym wyrokiem.

Kariera zawodowa sędziego sądu okręgowego zaczęła przyspieszać po 2018 roku. Związek z władzą wykonawczą, wykraczający poza stosunki o charakterze służbowym, pozwala sądzić, że sędzia nie jest niezależny i bezstronny - uznał Sąd Apelacyjny w Poznaniu. Z "szeregowego" sędziego awansował na stanowiska zapewniające mu wysokie dodatki funkcyjne - m.in. wiceprezesa sądu, został też powołany w skład Okręgowej Komisji Wyborczej. Z tych względów i z powodu błędów proceduralnych Sąd Apelacyjny uchylił wyrok skazujący.

Postanowienie prezydenta RP w sprawie wyznaczenia przewodniczącego zgromadzenia sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego podlega kontroli sądów administracyjnych. Sąd I instancji nie miał podstaw do odrzucenia skargi wniesionej na to postanowienie – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w odpowiedzi na skargę dwóch sędziów, którym ta decyzja odebrała możliwość kandydowania na prezesa Izby.

Obowiązek złożenia zeznań i zeznawania prawdy nie jest tożsamy z wyrażeniem woli ścigania sprawcy czynu. Nie oznacza też złożenia takiego wniosku. Prokurator, wnosząc akt oskarżenia obejmujący dwa przestępstwa, nie dopełnił obowiązku odebrania od pokrzywdzonego wniosku o ściganie, nie pouczył go też o takim uprawnieniu. Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, gdyż sprawca część kary łącznej już odbył.

Oskarżona sędzia w stanie spoczynku nie prowadziła, a jedynie przebywała w samochodzie po spożyciu alkoholu, z zamiarem uruchomienia przez siebie silnika. Żaden ze świadków nie podał, że pojazd jechał, więc nie było to nawet usiłowanie popełnienia przestępstwa. Sędzi nie ukarał więc, po uchyleniu immunitetu, ani sąd dyscyplinarny, ani sąd karny.

Orzeczenia wydawane przez sportowe sądy arbitrażowe mogą być badane przez sądy krajowe na wniosek klubów sportowych i graczy, czy są zgodne z przepisami Unii Europejskiej np. o swobodzie pracy, konkurencji, czy świadczenia usług – tak wynika z piątkowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie jednego z belgijskich klubów piłkarskich.

Wyznaczenie sędziego do orzekania w izbie innej niż jego izba macierzysta jest zgodne z prawem Unii, w przypadku gdy opiera się na uzasadnionych powodach, jest dokonywane na podstawie przepisów krajowych regulujących ustrój danego sądu, jest ściśle określone w czasie, nie podważa przydzielenia danego sędziego do jego izby macierzystej - orzekł 1 sierpnia Trybunał Sprawiedliwości UE. I dodał, że nie narusza to niezawisłości sędziowskiej.