Podstawowym celem ustanowienia obszarów jest możliwie najszybsze podjęcie działań niezbędnych dla skutecznej ochrony czyli zapewnienie, że stan siedlisk przyrodniczych i siedlisk gatunków dla ochrony których wyznaczono obszar, nie ulegnie pogorszeniu.

Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Podziemia Tarnogórsko-Bytomskie obejmuje system podziemnych wyrobisk, chodników i sztolni powstałych po eksploatacji kruszców metali ciężkich funkcjonujący jako zimowisko gatunków nietoperzy, dla których ochrony wyznaczono ten obszar Natura 2000. Ostoja w całości zawiera w sobie rezerwat przyrody Segiet, a także niemal w całości zespoły przyrodniczo-krajobrazowe: Doły Piekarskie, Suchogórski Labirynt Skalny, Park w Reptach i dolina rzeki Dramy.

Specjalny Obszar Ochrony Ptaków Beskid Żywiecki obejmuje część Beskidu Zachodniego. Lasy o charakterze puszczańskim zamieszkiwane są przez okazałego przedstawiciela kuraków - głuszca, dzięcioły: trójpalczastego, białogrzbietego, czarnego oraz sowy leśne: włochatkę, sóweczkę i puszczyka uralskiego. Nieodłącznym elementem krajobrazu Beskidu Żywieckiego są rozległe, śródleśne polany pasterskie wykorzystywane jako żerowiska przez duże ptaki drapieżne: orła przedniego, orlika krzykliwego, trzmielojada oraz puchacza, a także ekstensywnie użytkowane tereny rolne - siedliska derkacza, jarzębatki i gąsiorka.

Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Beskid Żywiecki o powierzchni prawie 35 tysięcy hektarów obejmuje znaczną część Beskidu Żywieckiego oraz rejon Janikowej Grapy w Beskidzie Makowskim i część Góry Grojec w Kotlinie Żywieckiej. Obszar wyróżnia się obecnością zróżnicowanych siedlisk przyrodniczych (leśnych i nieleśnych), a występujące na kopule szczytowej Pilska piętro subalpejskie (kosodrzewiny) w polskich Karpatach obecne jest jeszcze tylko na Babiej Górze i w Tatrach. Równie bogaty i interesujący jest świat roślin i zwierząt, wśród których żyją przedstawiciele dużych, puszczańskich ssaków - niedźwiedź brunatny, wilk i ryś.

Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Szachownica, położony w środkowej części Wyżyny Wieluńskiej, obejmuje kompleks kilku jaskiń, których powstanie związane było z intensywnym odprowadzaniem wód roztopowych na przedpolu lodowca. Ten wyjątkowy system jaskiniowy został odsłonięty w trakcie eksploatacji wapienia. Pozyskiwanie kamienia na tym terenie, spowodowało zniszczenie znacznej części korytarzy i rozczłonkowanie pierwotnie jednolitego systemu jaskiniowego. Obecnie znajduje się tu pięć oddzielnych jaskiń, które dla łatwiejszego rozróżnienia oznaczono kolejnymi numerami od I do V. Prowadzi do nich dwanaście otworów usytuowanych w ścianach kamieniołomu oraz pionowa studnia z wierzchowiny.

(www.gdos.gov.pl)