W okresie przedwojennym w Krajowym Zakładzie dla Umysłowo i Nerwowo Chorych budynek II B mieścił Oddział Sądowy dla Kobiet, które w stanie niepoczytalności popełniły czyn zabroniony, później był ogólnym oddziałem psychiatrycznym. Obecnie, po zakończeniu prac remontowych i modernizacyjnych, w budynku będzie funkcjonować oddział rehabilitacyjny dla osób po kryzysach psychicznych.

- Bardzo się cieszę, że 70 naszych pacjentów będzie miało wymarzony, piękny budynek z nowym wyposażeniem. Jedyne co zostało, a czego nie widać, to stara cegła w murach – powiedział dyrektor szpitala Stanisław Kracik. Wyraził nadzieję, że nowoczesne warunki będą sprzyjały terapii.

Remont i modernizacja, realizowana w trybie "zaprojektuj i wybuduj", rozpoczęły się na początku 2014 roku. Z uwagi na zły stan techniczny prace obejmowały kapitalny remont budynku, łącznie ze stropami i klatkami schodowymi, wymianę wszystkich instalacji oraz wprowadzenie nowych (wentylacji mechanicznej, sygnalizacji przeciwpożarowej i teletechnicznej), a także ocieplenie stropów i remont dachu z wymianą poszycia, oraz stolarki okiennej i drzwiowej.

Zgodnie z zasadami konserwatorskimi, wszędzie, gdzie było to możliwe, pozostawiono zabytkową substancję budowlaną (np. fragmenty więźby dachowej). Z zewnątrz budynek zachował pierwotne kształty dachu, okien i drzwi. Wewnątrz, po uzyskaniu stosownej zgody konserwatora zabytków, wprowadzono zmiany dostosowując obiekt do współczesnych wymagań placówki lecznictwa psychiatrycznego.

Budynek wyposażono w windę przystosowaną do transportu chorych niepełnosprawnych, a także zaadaptowano na cele użytkowe nieużytkowane wcześniej poddasze i piwnice.

Zamiast dużych kilkunastoosobowych sal powstało 20 mniejszych dla maksymalnie 5 pacjentów, z węzłami sanitarnymi przystosowanymi do potrzeb osób niepełnosprawnych. W piwnicach, obok szatni dla personelu i chorych oddziału dziennego oraz pomieszczeń technicznych, znalazła się sala do terapii. Na zaadaptowanym poddaszu - gabinety lekarzy i psychologów, sale do terapii zajęciowej oraz jadalnia wraz zapleczem.

Budynek służyć będzie 70 pacjentom leczonym w trybie stacjonarnym i 25 w trybie dziennym.

Ogółem koszty remontu konserwatorskiego i modernizacji budynku II B wyniosły 5,1 mln zł, z czego 730 tys. zł pochodziło ze środków europejskich w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego, 221 tys. z Narodowego Funduszu Odnowy Zabytków Krakowa, natomiast ponad 4 mln zł pochodziło z budżetu Województwa Małopolskiego.

Szpital Specjalistyczny im. J. Babińskiego w Kobierzynie działa na terenie zabytkowego kompleksu szpitalno-parkowego. Projekt budowy Zakładu dla Nerwowo i Umysłowo Chorych w Kobierzynie pod Krakowem powstał w 1907 roku. Do wybuchu I wojny światowej prawie wszystkie budynki były już ukończone, jednak działania wojenne przeszkodziły w uruchomieniu szpitala. Oficjalne otwarcie nastąpiło w 1917 roku.

Kompleks wybudowany w oparciu o koncepcję samowystarczalnego miasta-ogrodu zaliczany był wówczas do najpiękniejszych, najnowocześniejszych i najbardziej funkcjonalnych placówek tego typu w Europie. Na obszarze 52 ha, w ogromnym parku wybudowano szpital składający się z 15 pawilonów przeznaczonych dla 800 chorych oraz ponad 40 budynków administracyjnych, gospodarczych, mieszkalnych. Szpital miał własną piekarnię, pralnię, elektrociepłownię, warsztaty techniczne i różnego rodzaju warsztaty terapii zajęciowej; ponadto były tam gospodarstwo rolne i ogrodnicze, budynek teatralny, boisko, kaplica i cmentarz.

Obecnie szpital leczy rocznie około 8,6 tys. pacjentów w zakresie chorób i zaburzeń psychicznych i jest największą placówką tego rodzaju w Małopolsce. W 1999 roku zespół szpitalno-parkowy został wpisany na listę zabytków. (pap)