Inga Stawicka

Z dniem 1 czerwca 2026 r. minister zdrowia Jolanta Sobierańska-Grenda powołała Rafała Główczyńskiego na stanowisko dyrektora generalnego Ministerstwa Zdrowia. Zastąpił on poprzednio pełniącego tę funkcję Konrada Korbińskiego, który na stanowisku pozostał niecały rok.

Średnio wobec co dziesiątego pacjenta oddziału psychiatrycznego stosuje się przymus bezpośredni, najczęściej poprzez przypięcie pasami. Ogromnym problemem wciąż pozostają warunki organizacyjne, które nie pozwalają pacjenta odizolować, a także braki kadrowe, przez które medycy nie mogą czuć się bezpiecznie. Podczas unieruchamiania pacjenta powinno zabezpieczać co najmniej pięć osób, tymczasem na całym oddziale często dyżuruje jedna albo dwie pielęgniarki.

Jeśli małoletni pacjent ma co najmniej 16 lat, zgodę na leczenie muszą wyrazić nie tylko jego rodzice lub opiekunowie, ale także on sam. W przypadku sporu sprawa trafia do sądu opiekuńczego, który może podjąć decyzję o wyrażeniu zgody zastępczej. Od tych zasad istnieją jednak wyjątki, zwłaszcza w sytuacji zagrożenia zdrowia lub życia. Mały pacjent ma generalnie w szpitalu dodatkowe prawa - np. do obecności opiekunów na oddziale.

Liczba starszych i schorowanych osób potrzebujących leczenia systematycznie rośnie, a będzie tylko gorzej. Wśród seniorów coraz częstsze stają się choroby neurodegeneracyjne, zwłaszcza choroba Alzheimera. Tacy pacjenci potrzebują stałej opieki, którą najczęściej biorą na siebie rodziny. A to ogromne obciążenie, zwłaszcza bez zorganizowanej opieki wytchnieniowej. Nierzadko opiekunowie sami popadają w ten sposób w choroby. Jest nadzieja, że system pomocy w końcu zostanie wdrożony, ale to jeszcze potrwa.

Jak wskazało Ministerstwo Zdrowia w oficjalnym komunikacie, po przedstawieniu założeń nowego modelu funkcjonowania Centrów Zdrowia Psychicznego (CZP) część członków Rady ds. Zdrowia Psychicznego złożyła rezygnację. Resort utrzymuje jednak, że proponowane zmiany dotyczą przede wszystkim zasad finansowania opartych na aktywności CZP i wzmocnienia mechanizmów jakościowych, a nie odejścia od skoordynowanej i kompleksowej opieki skoncentrowanej na potrzebach pacjenta.