We wtorek, 26 września 2017 roku, na wspólnym posiedzeniu komisji zdrowia i komisji finansów publicznych, odbyło się pierwsze czytanie projektu nowelizacji ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Posłowie poparli projekt i przyjęli poprawki zgłaszane przez Biuro Legislacyjne Sejmu oraz przez posła Jacka Sasina (PiS).

Projekt ma stworzyć ramy prawne umożliwiające przeprowadzanie programów pilotażowych w zakresie organizacji, realizacji lub sposobu finansowania świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z regulacją, do opracowania i ustalenia programu pilotażowego byłby upoważniony minister zdrowia, a także prezes NFZ, jeśli program dotyczy świadczeń gwarantowanych.

Wprowadzona ma być także możliwość finansowania programów pilotażowych z budżetu państwa. Konieczne będzie określenie wskaźników realizacji programu, sposobu ich pomiaru oraz sposobu oceny wyników. Projektowane rozwiązania dotyczące programów pilotażowych nie będą miały zastosowania do programów finansowanych ze środków europejskich.

 [-DOKUMENT_HTML-]

Projekt ma także uprościć i doprecyzować procedury tworzenia programu polityki zdrowotnej, a także zapewnić standaryzację podejmowanych działań. Programy będą także mogły być tworzone na podstawie ujednoliconych dokumentów opublikowanych przez Agencję Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT). Podmioty tworzące program polityki zdrowotnej (np. samorządy), które zastosują się do takiej dokumentacji, nie będą już musiały uzyskiwać opinii AOTMiT.

Kolejną propozycją, zawartą w projekcie jest umożliwienie zawieszenia, w całości lub w części, realizacji programu zdrowotnego w przypadku braku możliwości jego finansowania lub ograniczenia środków finansowych na jego realizację. Realizacja projektu musiałaby jednak zostać wznowiona po ustaniu przyczyn zawieszenia. Jeśli w ciągu 2 lat program nie zostanie wznowiony, wówczas jego realizacja zostanie uznana za zakończoną, a podmiot go realizujący będzie obowiązany do złożenia raportu końcowego.

Program będzie też mógł być zakończony w przypadku wystąpienia okoliczności wskazujących na niecelowość jego dalszej realizacji, na przykład jeśli pojawią się nowe doniesienia naukowe dotyczące danej choroby.

Projekt umożliwia ministrowi zdrowia dostęp do danych osobowych zawartych w elektronicznym systemie monitorowania programów zdrowotnych (obecnie prowadzonym pod nazwą System Informatyczny Monitorowania Profilaktyki) i zmiany realizatora programu polityki zdrowotnej opracowanego przez ministra.

Zgodnie z projektem, minister mógłby powierzyć realizację programu polityki zdrowotnej bez konieczności przeprowadzania konkursu ofert. Byłoby to jednak możliwe tylko w sytuacji, gdy przeprowadzenie konkursu w zakładanym terminie nie jest możliwe oraz w przypadku ograniczonej liczby potencjalnych realizatorów.

Projekt przewiduje też, że Narodowy Fundusz Zdrowia będzie mógł przekazywać środki na dofinansowanie programów zdrowotnych realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych określonych w wykazach świadczeń gwarantowanych, a nie jak obecnie na dofinansowanie programów dotyczących świadczeń nienależących do świadczeń gwarantowanych.

Autorzy projektu zwrócili też uwagę, że obecnie członkowie rodzin i bliscy osób uzależnionych, patologicznych hazardzistów lub osób z rozpoznaniem innych zaburzeń nawyków i popędów, chcąc skorzystać ze świadczeń w poradni leczenia uzależnień (z wyjątkiem wizyty u psychiatry), powinni mieć skierowanie lekarza.
- Mając na uwadze, że wszystkie te zaburzenia obarczone są negatywną oceną społeczną, wstydem oraz trudnościami ze znalezieniem profesjonalnej pomocy we wczesnych stadiach rozwoju zaburzeń, konieczne jest dokonanie zmiany w ustawie przez zniesienie ograniczenia dostępności do korzystania z lecznictwa uzależnień - wskazano w uzasadnieniu projektu.(pap)