Do TK z pytaniem prawnym zwrócił się Naczelny Sąd Administracyjny.

Powodem zwrócenia się NSA do Trybunału była sprawa dotycząca gminy Czernichów w woj. małopolskim. W październiku 2012 rada gminy podjęła uchwałę ws. podziału gminy na 15 okręgów wyborczych w związku z wprowadzeniem jednomandatowych okręgów wyborczych w wyborach do rad gmin. Komisarz wyborczy w Krakowie postanowił wezwać radę gminy do zmiany uchwały, gdyż uznał, że podział na okręgi został dokonany nieprawidłowo. Rada gminy nie podjęła nowej uchwały w wyznaczonym przez komisarza terminie. Następnie komisarz wyborczy sam podzielił gminę na 15 okręgów.

Wtedy rada gminy i 42 wyborców odwołała się od tego postanowienia, ale Państwowa Komisja Wyborcza utrzymała w mocy postanowienie komisarza wyborczego. Rada gminy zaskarżyła uchwałę PKW do wojewódzkiego sądu administracyjnego. WSA w Warszawie odrzucił jednak skargę twierdząc, iż jest ona niedopuszczalna z uwagi na przepis Kodeksu wyborczego, który wskazuje, że od orzeczeń PKW w sprawie okręgów wyborczych nie przysługuje odwołanie.

W takiej sytuacji rada gminy złożyła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego

Wątpliwości NSA wzbudziły przepisy, które upoważniają komisarza wyborczego do stanowienia przepisów prawa miejscowego. Chodzi o prawo komisarza wyborczego do podziału gminy na okręgi wyborcze, gdy w określonym terminie lub zgodnie z prawem nie zrobią tego właściwe organy gminy. Przepisy nie przewidują też odwołania od ostatecznego rozstrzygnięcia PKW.

W ocenie NSA przepisy te naruszają konstytucję, gdyż umożliwiają komisarzowi wyborczemu prawo stanowienia przepisów powszechnie obowiązujących na terenie gminy, mimo że komisarz nie jest organem nadzoru i nie może wkraczać w sferę samodzielności jednostki samorządu terytorialnego. NSA uważa, że naruszeniem konstytucji jest też brak drogi sądowej od postanowienia PKW.

Na wtorkowym posiedzeniu sędziowie TK zapoznawali się z argumentacją stron - m.in. przedstawicieli NSA, PKW i gminy. TK zdecydował następnie o odroczeniu wydania orzeczenia ws. przepisów nie podając terminu kolejnej rozprawy. (PAP)