Celem regulacji, autorstwa resortu infrastruktury i rozwoju, jest m.in. zwiększenie udziału polskich marynarzy w międzynarodowym i unijnym morskim rynku pracy.
Przyszła ustawa dotyczy m.in. marynarzy zatrudnianych na statkach pod polską banderą, polskich marynarzy pracujących na obcych statkach, armatorów, a także podmiotów pośredniczących w zatrudnianiu marynarzy.
Zgodnie z projektem na statku będą mogły pracować osoby, które ukończyły 18 lat. Wyjątkiem mają być uczniowie szkoły morskiej, zdobywający praktyki w tym zakresie. Jednym z wymogów zatrudnienia na statku będzie posiadanie ważnej książeczki żeglarskiej.
Obecnie ponad 90 proc. poszukujących pracy marynarzy otrzymuje oferty od armatorów statków pod obcymi banderami. Projekt zakłada, że usługi pośrednictwa pracy dla nich mają być świadczone przede wszystkim przez agencje zatrudnienia posiadające certyfikat wydawany przez administrację morską. Ma ona przekazywać powiatowym urzędom pracy aktualną listę certyfikowanych przez siebie agencji.
W ramach marynarskiej umowy o pracę marynarze będą mogli być zatrudniani zarówno na stałe, jak i na kilkumiesięczne kontrakty, bądź na czas podróży morskiej.
Jak podkreślają autorzy projektu, marynarze są zatrudniani zwykle na krótkie, kilkumiesięczne kontrakty ze względu na intensywny charakter pracy, po której konieczny jest dłuższy odpoczynek. Pracę na morzu cechują też trudne, inne niż na lądzie, warunki pracy (np. tropiki, obszary arktyczne), powodujące konieczność zmiany statku, a przez to często armatora.
Według nowej regulacji wynagrodzenie marynarzy będzie składało się z części podstawowej (określonej stawką godzinową lub miesięczną) oraz dodatku morskiego.
Część dodatku morskiego dla marynarzy zatrudnionych na statkach w żegludze międzynarodowej ma być zwolniona z opodatkowania.
Maksymalny czas pracy marynarzy na statku będzie wynosił 14 godzin na dobę i 72 godziny w ciągu tygodnia.
Nowością w stosunku do obecnie obowiązujących przepisów ma być możliwość wnoszenia przez marynarzy skarg dotyczących warunków pracy i życia na statku do swojego bezpośredniego przełożonego, kapitana statku lub inspektora inspekcji państwa pochodzenia bandery lub państwa, na terytorium którego położony jest port.
Jeżeli inspektor kontrolujący statek stwierdzi poważne naruszenie warunków pracy, może zakazać opuszczenia portu przez statek, do czasu usunięcia naruszenia. (PAP)