Centra i kluby integracji społecznej służą reintegracji zawodowej i społecznej osób wykluczonych społecznie - trwale bezrobotnych, bezdomnych, z niepełnosprawnością, uzależnieniami. Dotychczas przyjmowano do nich osoby po ukończonej terapii odwykowej. Zgodnie z nowymi przepisami będą z nich mogły korzystać także osoby uzależnione.

W noweli określono też, ile osób powinno pracować w centrach; na jednego terapeutę, prowadzącego bezpośrednio zajęcia, nie powinno przypadać więcej niż 10 uczestników. Nowela wprowadza też obowiązek wydawania zaświadczenia o zakończeniu uczestnictwa w klubie integracji społecznej (dotychczas były one wydawane na wniosek zainteresowanych).

Polecamy: Konferencja Edukacja w Samorządach>>>

Zgodnie z nowelą kierownik centrum będzie mógł przyznać uczestnikowi do 6 dni wolnych od zajęć w centrum, za które przysługuje świadczenie integracyjne w pełnej wysokości. Kierownik może też przyznać uczestnikowi motywacyjną premię integracyjną, biorąc pod uwagę jego aktywną postawę i postępy w reintegracji społecznej i zawodowej. Wcześniej jej wysokość była określona na poziomie 20 proc. świadczenia integracyjnego, obecnie podniesiono ją do 50 proc.

Zgodnie z ustawą świadczenia integracyjne będą wolne od zajęć komorniczych, podobnie jak wszelkie zasiłki otrzymywane z pomocy społecznej.

W ramach zmian w przepisach dotyczących sposobu finansowania centrów i klubów integracji społecznej ustawa ujednolica metodologię naliczania wysokości dotacji na bieżącą działalność centrum pochodzącej ze środków własnych jednostek samorządu terytorialnego, a także wskazuje Fundusz Pracy jako źródło świadczeń integracyjnych.

Zgodnie z nowymi przepisami, nie będzie możliwe rejestrowanie klubów i centrów poza województwem, na którego terenie działają, a do wniosku o rejestrację działalności będzie musiała być dołączona kopia dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości, w której ma funkcjonować centrum, opinii starosty o potrzebie powołania centrum na terenie podległego mu powiatu oraz akt powołania centrum (w przypadku powołania przez jednostkę samorządu terytorialnego).

Ustawa ustanawia Radę Zatrudnienia Socjalnego działającą przy ministrze pracy i polityki społecznej jako organ opiniodawczo-doradczy w sprawach zatrudnienia socjalnego. Do zakresu działania Rady należy m.in. opiniowanie projektów aktów prawnych, inicjowanie zmian przepisów prawa w zakresie zatrudnienia socjalnego oraz przygotowywanie ekspertyz dotyczących wybranych obszarów zatrudnienia socjalnego.(PAP)