Program został przygotowany w Biurze Pełnomocniczki Rządu ds. Równego Traktowania. Ma obejmować lata 2013-2016.

Jak podkreślała wcześniej Kozłowska-Rajewicz, program zbiera w jednym miejscu, porządkuje i hierarchizuje kluczowe aktywności równościowe, które realizowane są przez rząd w różnych resortach i komórkach podległych.

Dodała, że dotychczas funkcjonowały tylko cząstkowe, „dziedzinowe” programy, np. program równego traktowania kobiet i mężczyzn, napisany przez Magdalenę Środę i Izabelę Jarugę-Nowacką, byłe pełnomocniczki ds. równego traktowania kobiet i mężczyzn. Przygotowano też programy dotyczące przeciwdziałania rasizmowi, ksenofobii, wobec określonych grup etnicznych, natomiast nigdy nie było horyzontalnej polityki, która objęłaby całość tych działań zarówno w sensie zakresu treści, jak i zaangażowania poszczególnych ministerstw.

Zgodnie z wymogami ustawy antydyskryminacyjnej, którą przygotowała jeszcze poprzedniczka Kozłowskiej-Rajewicz, Elżbieta Radziszewska, pełnomocnik ma obowiązek przygotowania programu, który konsumuje resortowe polityki i strategie dotyczące równego traktowania.

Kozłowska-Rajewicz podkreśliła, że program nie nakłada żadnych nowych obowiązków na ministerstwa. "Np. ministerstwo pracy od lat realizuje programy, które dotyczą godzenia ról, wyrównywania szans kobiet i mężczyzn na rynku pracy, przeciwdziałania przemocy; w MAiC są programy dotyczące praw mniejszości narodowych i etnicznych, a w MSW – dotyczące cudzoziemców, itd. Dokonaliśmy pewnej selekcji, ale te działania, które są kluczowe z punktu widzenia równego traktowania i przeciwdziałania dyskryminacji są włączone do naszego horyzontalnego programu" - podkreśliła pełnomocniczka.

Polityka równościowa zapisana w programie będzie sprawozdawana przed Radą Ministrów raz do roku. "A więc już wiosną przyszłego roku poinformuję, jak wykonaliśmy zadania wpisane na rok 2013" - zapowiedziała Kozłowska-Rajewicz.

Jak dodała, program będzie na bieżąco uzupełniany i zmieniany; będzie można rezygnować z czegoś, co w trakcie pracy okaże się np. celem zbyt ambitnym – lub dodać nowe działania, kiedy pojawią się nowe możliwości.

W programie zapisano kluczowe obszary działania, takie jak przeciwdziałanie dyskryminacji na rynku pracy, walka z przemocą wobec kobiet, w rodzinie, wobec osób LGBT, walka z mową nienawiści, równe traktowanie w systemie edukacji, ochrony zdrowia, ochrona prawna osób z zaburzeniami psychicznymi, zwiększenie udziału kobiet w procesach decyzyjnych, poprawa dostępu do dóbr i usług dla osób z niepełnosprawnościami i starszych.

Program skrytykowała część organizacji pozarządowych zajmujących się pomocą grupom dyskryminowanym, m.in. Kampania Przeciw Homofobii. Według organizacji po konsultacjach resortowych z programu zniknęła większość przepisów dotyczących osób LGBT, o które zabiegało środowisko.

Przeciwko wprowadzaniu programu opowiadały się organizacje prawicowe. Alarmowały m.in., że program wprowadzi do szkół edukację seksualną i tzw. edukację równościową, zmieni "relacje społeczne w Polsce według ideologii gender", krytykowały część zapisów, które miały chronić społeczność LGBT.