Odmowa rektora wznowienia studiów na Uniwersytecie Warszawskim podlega kognicji sądów administracyjnych. Błędnie jednak sąd I instancji uznał, że przyjmuje formę decyzji administracyjnej – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie byłego studenta prawa. Oznacza to, że sprawy wznawiania studiów są sprawami załatwianymi w innej formie niż decyzja administracyjna, tj. w formie rozstrzygnięcia.

Dwa razy Sąd Rejonowy w Szamotułach skazywał mężczyznę za kradzież butelki wody kolońskiej w tym samym miejscu, na szkodę tego samego sklepu perfumeryjnego. Wyroki dzieliło zaledwie cztery tygodnie. Zatem miał rację rzecznik praw obywatelskich, że doszło do rażącego naruszenia prawa poprzez wydanie wyroku zaocznego. Dlatego jedno z tych orzeczeń zostało uchylone przez Sąd Najwyższy.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego podjęła postanowienie inicjujące procedurę odstąpienia od zasady prawnej podjętej 24 września b.r. uchwałą składu siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Chodzi o przyjęcie, że wyrok Izby Kontroli należy traktować jako nieistniejący, gdyż sędziowie tej Izby zostali powołani w wadliwej procedurze przez Krajową Radę Sądownictwa.

W razie braku „odpowiedniego” dostępu do drogi publicznej należy jeszcze wykazać, iż żądanie dotyczy ustanowienia służebności drogowej „potrzebnej” w tym sensie, iż w danych okolicznościach nie istnieje możliwość podjęcia działań, które, rozsądnie rzecz oceniając, pozwoliłyby dotychczas istniejący dostęp do drogi publicznej uzdatnić w taki sposób, by stał się on „odpowiedni” - stwierdziła Izba Cywilna Sądu Najwyższego i nie przyjęła skargi do rozpoznania.

Sędzia Stankiewicz został wyłączony od orzekania na wniosek obrońcy. Dlatego rozpoznając zarzut niewłaściwej obsady sądu niższej instancji „nie mógłby go uwzględnić, bowiem w ten sposób zakwestionowałby własne "uprawnienie" do bezstronnego orzekania, zaś w wypadku oddalenia kasacji naraziłby się na zarzut orzekania we własnej sprawie.

Policjant, który zamiast patrolować pieszo swój rewir – w tym okolice szkoły i przejścia dla pieszych – siedzi w radiowozie, może ponieść odpowiedzialność dyscyplinarną. Nie ma znaczenia, czy spędził w aucie kwadrans czy godzinę. Funkcjonariusze muszą liczyć się z tym, że dowody ich zaniedbań mogą pochodzić z nagrań telefonami komórkowymi, kamer nasobnych lub monitoringu z pobliskich posesji.

Po śmierci męża jego żona dowiedziała się z aktu zgonu, że jest on... wdowcem. Dlatego Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił kobiecie prawa do renty rodzinnej po nim, ponieważ nie przedłożyła aktu małżeństwa wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego. A świadectwo ślubu dla celów kościelnych, który został zawarty w 1996 r., nie stanowi dokumentu urzędowego, który potwierdza zawarcie małżeństwa w rozumieniu przepisów prawa cywilnego – orzekł Sąd Okręgowy w Suwałkach.

Uchwała o odwołaniu ze stanowiska dyrektora szpitala nie jest decyzją administracyjną i w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie nie znajdują zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Nie zmienia to jednak faktu, że jedną z podstawowych gwarancji procesowych w każdym postępowaniu toczącym się przed organami administracyjnymi jest zapewnienie stronie możliwości czynnego udziału. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach podkreślił również, że podjęta uchwała powinna zawierać rzetelne i szczegółowe uzasadnienie.

Były podstawy do zasądzenia odszkodowania dla nauczycielki nauczania początkowego ze względu na nierówne traktowanie i dyskryminację z powodu wieku – orzekł Sąd Najwyższy, uznając, że sąd okręgowy nie dostrzegł, iż jedynym kryterium do zwolnienia nie może być nabycie prawa do świadczenia kompensacyjnego.

Roszczenia stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu przedawniają się z upływem sześciu lat, ostatniego dnia roku kalendarzowego – taką uchwałę podjął Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej 23 października 2025 r. Była to odpowiedź na pytanie przedstawione przez Sąd Rejonowy w Szczytnie. Chodzi o sytuacje powstałe po zmianie przepisów kodeksu cywilnego w 2018 roku.

Przygotowana przez pracownicę decyzja administracyjna zawierała omyłkę, która została sprostowana w drodze postanowienia. Urzędniczka została jednak ukarana karą porządkową upomnienia. Sąd podkreślił, że błędy są immanentną cechą natury ludzkiej, więc samo ich popełnienie nie może skutkować nałożeniem kary. Natomiast istnienie mechanizmu sprostowania w procedurze administracyjnej dowodzi, że ustawodawca zakłada ludzką omylność i toleruje jej niegroźne, korygowalne przejawy.

Skarżący twierdził, że decyzja w przedmiocie warunków zabudowy rodzi realne i poważne niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ inwestor może uzyskać pozwolenie i rozpocząć budowę. To zaś doprowadzi do głębokich i trwałych zmian w strukturze przestrzennej oraz środowiskowej otoczenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił tej oceny, ponieważ sporna decyzja określała jedynie ramy zagospodarowania terenu i nie upoważniała do prowadzenia robót.

Konkretyzacja i indywidualizacja obowiązku poddania się kwarantannie osób chorych lub podejrzanych o chorobę zakaźną następuje w formie czynności. Inspektor sanitarny nie musi wydawać decyzji - taki jest sens uchwały siedmiorga sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 października br. O treści uchwały zadecydowały względy bezpieczeństwa i ochrona grup społecznych przed skutkami zakażeń.

Nie ma przeszkód, aby stosować w sprawach odpowiedzialności zawodowej lekarzy, ale też innych zawodów – adwokatów czy radców prawnych i notariuszy, konstrukcję przejęcia do wykonania orzeczenia sądu karnego lub sądu dyscyplinarnego wobec obywatela polskiego, który wykonuje zawód zaufania publicznego – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, zaznaczając, że w takiej sytuacji kasacja nie przysługuje.

Społeczna szkodliwość wykroczenia drogowego sędziego była znikoma - orzekł Sąd Najwyższy. Sędzia zrezygnowała z postępowania wykroczeniowego, nie przyjęła mandatu i punktów karnych, więc w tej sposób naraziła się na długie postępowanie dyscyplinarne, które jednak potwierdziło jej zawinienie. Sąd orzekł, że nie zachowała szczególnej ostrożności, ale kary nie poniesie.

Czy w czasie epidemii pracodawcy mieli prawo domagania się podania przez pracownika danych wrażliwych obejmujących informację dotyczącą odbycia albo braku szczepienia na Covid-19, bądź domagania się złożenia zaświadczenia o przeciwwskazaniach do odbycia szczepienia. Czy brak tych danych mógł być podstawą zwolnienia pracownika jednostki medycznej – takie zagadnienia rozstrzygnie siedmioro sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN.

Jeśli obywatel, któremu zostanie przydzielony prawnik z urzędu, jest niezadowolony z pomocy prawnej, to może się poskarżyć do samorządu zawodowego. Tyle tylko, że sądy dyscyplinarne orzekają powoli i bardzo często prawnicy unikają ponoszenia odpowiedzialności za swoje zaniedbania. Tak też zdarzyło się w wypadku radcy prawnego, który nie chciał stawić się w sądzie z powodu niskiej stawki wynagrodzenia. Izba Odpowiedzialności Zawodowej SN oddaliła jego skargę.

Turysta ma prawo do spokojnego urlopu, więc w przypadku nienależytego wykonania umowy może otrzymać zwrot całości ceny wyjazdu, nawet jeśli skorzystał z niektórych usług. Rekompensata nie jest jednak automatyczna i oczywista, gdyż nienależyte wykonanie usług powinno być na tyle rażące, aby impreza turystyczna utraciła swój cel i nie leżała już obiektywnie w interesie urlopowicza - tak wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie dwójki Polaków, którzy wyjechali na tygodniowy odpoczynek do jednego z kurortów w Albanii.

Prokuratorzy mają gwarancję podejmowania decyzji procesowych zgodnie z własnym sumieniem. A więc mogą powołać się na klauzulę sumienia, jeśli polecenie szefa będzie niezgodne z ich przekonaniami - w takim duchu zapadła uchwała o nie uchylaniu immunitetu prokuratorowi, któremu postawiono zarzuty wpływania na podwładnych w sprawie katastrofy smoleńskiej. To sprawa najwyżej na postępowanie dyscyplinarne - orzekł Sąd Najwyższy.

W zażaleniu adwokat, który jednocześnie był podejrzanym, nie nadmienił, że zatrzymane przedmioty stanowią tajemnicę obrończą. Dopiero po dokonanych oględzinach wniósł o ich zwrot. Sąd Najwyższy zatem nie uchylił immunitetu prokurator Prokuratury Okręgowej ze Szczecina oskarżonej o przekroczenie uprawnień. Prokurator nie tworzyła fałszywych dowodów, a także nie nakłaniała świadków do składania fałszywych zeznań.