Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu stwierdził, że Polska w sprawie sędziego Tulei naruszyła trzy przepisy Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, m.in. w zakresie prawa do prywatności. Wyrok zapadł na tle dwóch skarg złożonych do Strasburga przez pełnomocników sędziego Igora Tulei z Sądu Okręgowego w Warszawie. Chodziło o bezprawne zawieszenie w czynnościach służbowych sędziego na 740 dni.

Sytuacja, w której strona czeka bezowocnie na rozstrzygnięcie prezesa sądu, nie da się pogodzić z regułami demokratycznego państwa prawa. Zachowanie prezesa sądu nie zasługuje na aprobatę. Ale skarżącemu nie przysługuje rekompensata za negatywne przeżycia psychiczne i krzywdy moralne związane z bezczynnością organu władzy publicznej – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Termin na zgłoszenie roszczenia przez zamawiającego wynikający z subklauzuli 2.5 Warunków Kontraktu „FIDIC” nie jest terminem zawitym – stwierdził w prawomocnym już wyroku Sąd Apelacyjny w Warszawie. Naliczenie kary umownej mogło nastąpić dopiero po ustaniu okoliczności będących podstawą jej naliczenia i po usunięciu wady przez wykonawcę kontraktu.

Trybunał Konstytucyjny zdecydował, że przepis prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wiąże sądy administracyjne również w sprawach innych osób niż osoba, przeciwko której wydano prawomocny, skazujący wyrok w postępowaniu karnym, jest zgodny z Konstytucją. Do orzeczenia zostały złożone dwa zdania odrębne.

Sprawa jest rzadka i nietypowa. Pokazuje, że immunitet nie jest przeszkodą w sprawie o pociągnięcie do odpowiedzialności sędziego. Sprawca nieumyślnego wypadku sam złożył wniosek o uchylenie mu immunitetu i pozwolenie na osądzenie przed sądem karnym. Postępowanie miało przebieg sprawny, wręcz wzorcowy – zaznaczył Sąd Najwyższy i nie zawiesił sędziego w czynnościach służbowych.

Niepodanie numeru PESEL przez skarżącego w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego, będącej pierwszym pismem w sprawie, stanowi brak formalny. Powinien być on uzupełniony w trybie art. 49 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Taką uchwałę podjął Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiorga sędziów.

Trzech sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego zwróciło się do holenderskiego ministra sprawiedliwości oraz niderlandzkiej Rady Sądownictwa o udostępnienie informacji dotyczącej sposobu powołania sędziego tamtejszego Sądu Okręgowego i spełnienia przez niego standardów niezawisłości. A także, jaki wpływ na te nominacje mają holenderscy politycy.

​Gospodarstwo rolne przekazane na podstawie ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin następcy pozostającemu w ustroju ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków. Taką uchwałę w składzie siedmiu sędziów podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej uchylił immunitet prokuratorowi delegowanemu do Prokuratury Krajowej, który uchybił godności urzędu i zachodzi duże prawdopodobieństwo, że popełnił także przestępstwo. Skłanianie funkcjonariuszy do odstąpienia od badania alkomatem jest działaniem na szkodę interesu publicznego – uznał oskarżyciel i Sąd Najwyższy zgodził się z tym twierdzeniem.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego odroczyła do 3 sierpnia br. rozpoznawanie sprawy sędziego Sądu Apelacyjnego w zakresie odpowiedzialności dyscyplinarnej za znieważenie policjanta pod wpływem alkoholu. Obrońca zgłosił dobrowolne poddanie się karze i orzeczenie kary nagany.

Z powodu użycia niewłaściwych słów nie można usunąć radcy prawnego z zawodu. Niekiedy grzeczne wyrażenia mogą być bardziej obraźliwe niż negatywne sformułowania obwinionego – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej i nie zgodził się na skreślenie z listy radcy prawnego, który ukarany licznymi karami nadal w pismach procesowych nadużywał – poza rzeczową potrzebę - wolności wypowiedzi.

Rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego ukształtowane na podstawie ustawy o zwalczaniu COVID-19 ogranicza prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy. Nie jest konieczne dla ochrony zdrowia publicznego i prowadzi do nieważności postępowania - taką uchwałę w składzie siedmiu sędziów podjęła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN.

Prokurator ma prawo, jak każdy pracownik, do godnych warunków wykonywania zawodu, aby nie czuł się przez swoich szefów mobbingowany – orzekł Sąd Najwyższy. Pracownik, także prokurator, ma prawo zwrócić uwagę na nieprawidłowości zachodzące w jego jednostce, nie jest przecież niewolnikiem.

Na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu dyscyplinarnym prowadzonym przeciwko sędziemu skarga nie przysługuje – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. W tym przypadku nie ma zastosowania wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Prokurator nie dostał zgody na przesłuchanie osób zobowiązanych do zachowania tajemnicy lekarskiej. Sąd Najwyższy podkreślił, że zwolnienie z niej przez sąd nie może być traktowane jako podstawowy sposób ustalania faktów w postępowaniu karnym. Konieczne jest bowiem wykazanie, że wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości a dana okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu.

W obronie dobrego sąsiedztwa właściciele działek zaprotestowali przeciwko budowie wieżowca. Jednak w pismach do urzędników miasta Zielona Góra posunęli się za daleko i naruszyli dobre imię dewelopera. Będą zatem musieli go przeprosić, ale treść ich oświadczenia powinien dopracować sąd drugiej instancji – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej.

Bank nie może dochodzić wynagrodzenia za korzystanie z kapitału, gdy umowa dotycząca kredytu frankowego została unieważniona. Przedsiębiorca nie może bowiem czerpać korzyści z niedozwolonych klauzul. Równocześnie przepisy unijne nie stoją na przeszkodzie roszczeniom konsumenta o wynagrodzenie za korzystanie z jego pieniędzy - czyli rat - uzyskanych przez bank - wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

"Praca na stanowiskach dozoru ruchu oraz kierownictwa ruchu kopalń w kopalni węgla brunatnego", nie jest tożsama z "pracą na odkrywce w kopalni węgla brunatnego". Nie można jej zaliczyć do prac górniczych, a więc emerytura górnicza nie przysługuje – stwierdził Sąd Najwyższy. I dodał, że uchwały nie podejmuje, gdyż zagadnienie przedstawiali sędziowie wadliwie powołani.

Pojęcie sprawy odnosi się zarówno do sprawy głównej rozumianej jako orzekanie w głównym przedmiocie procesu, jak również do postępowań incydentalnych, które mają miejsce w ramach sprawy głównej – taką uchwałę podjął Sąd Najwyższy w Izbie Karnej w składzie siedmiorga sędziów i nadał jej moc zasady prawnej.

Użycie przez sędzię prowadzącą proces zwrotu „oskarżony” stanowiło wyraz posługiwania się nazewnictwem wskazywanym przez przepisy prawa i realizację przysługujących jej sędziowskich uprawnień, które w żadnej mierze nie zmierzało do pomówienia bądź znieważenia wnioskodawcy – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej i oddalił wniosek o uchylenie immunitetu.