Użycie przez sędzię prowadzącą proces zwrotu „oskarżony” stanowiło wyraz posługiwania się nazewnictwem wskazywanym przez przepisy prawa i realizację przysługujących jej sędziowskich uprawnień, które w żadnej mierze nie zmierzało do pomówienia bądź znieważenia wnioskodawcy – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej i oddalił wniosek o uchylenie immunitetu.

W czwartek 8 czerwca Trybunał Sprawiedliwości UE wydał kolejny korzystny dla kredytobiorców wyrok dotyczący tego, czy możliwe jest odmówienie statusu konsumenta osobie, która samodzielnie lub z innym kredytobiorcą wzięła kredyt, z którego część została przeznaczona na cele związane z działalnością gospodarczą. TSUE jasno wskazał, że konieczne jest ustalenie, jaki był cel zawarcia umowy kredytu – ściślej, czy cel gospodarczy był celem dominującym.

Próba ośmieszenia pokrzywdzonej, poprzez publikację intymnych momentów pożycia z byłą partnerką, godziła w dobro ich wspólnego dziecka – stwierdził sąd okręgowy i utrzymał wyrok skazujący za stalking. Sąd podkreślił, że oskarżony w swoim działaniu wykorzystywał cały dostępny mu wachlarz możliwości, aby istotnie zakłócić codzienne życie pokrzywdzonej i jej poczucie bezpieczeństwa.

Podatnikowi należą się odsetki aż do dnia, gdy fiskus zwróci mu nadpłacony podatek. Ograniczenie nadpłaty do 30. dnia od publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wyroku TSUE, z którego wynika nadpłata, jest niezgodne z prawem unijnym – orzekł Trybunał Sprawiedliwości UE.

Nazwisko stanowi dobro osobiste człowieka, ale posługiwanie się nim przez inną osobę, co do zasady nie narusza tego dobra, skoro pełni ono funkcję identyfikacyjną. Dopiero posłużenie się nazwiskiem w sposób niezgodny z prawem czy regułami społecznymi może doprowadzić do bezprawności działania – stwierdził w prawomocnym już wyroku Sąd Apelacyjny w Warszawie.

Żądanie informacji publicznej nie może doprowadzić do zakłócenia funkcjonowania pracy urzędu albo ograniczenia dostępu do informacji innym osobom. To nadużycie prawa do informacji publicznej i nie zasługuje na ochronę - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. Zdaniem sądu, takie działanie miało na celu zakłócenie funkcjonowania organów administracji.

Sąd Najwyższy uchylił umorzenie sprawy Mariusza Kamińskiego i innych b. szefów CBA; sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania do sądu okręgowego. Zdaniem SN wydany kilka dni temu przez Trybunał Konstytucyjny wyrok, po 6 latach oczekiwania, że Sąd Najwyższy nie może wkraczać w prezydenckie prerogatywy do zastosowania prawa łaski, nie ma skutków prawnych.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał w poniedziałek wyrok stwierdzający, że stworzony w Polsce system dyscyplinarny wobec sędziów oraz ograniczenie możliwości sprawdzania ich niezawisłości, naruszyły zasady prawa UE. Trybunał odniósł się do powołania i funkcjonowania zlikwidowanej już Izby Dyscyplinarnej SN, działania tzw. ustawy kagańcowej, a także stwierdził, że tylko on ocenia przestrzeganie prawa Unii.

Wyższy Sąd Dyscyplinarny dwukrotnie uniewinnił radcę prawnego, który asystował w nielegalnej eksmisji. Sąd Najwyższy uchylał już dwa razy orzeczenie stwierdzające raz brak winy, a ostatnio - przedawnienie karania. Izba Odpowiedzialności Zawodowej stwierdziła, że błędem sądu II instancji było nierozpoznanie zarzutów stawianych przez poszkodowanego. Po ich rozpoznaniu można dopiero orzekać o przedawnieniu.

Sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku Stanisław K. nie zostanie zatrzymany i przymusowo doprowadzony w celu wykonania czynności procesowych do prokuratora z Instytutu Pamięci Narodowej. Wcześniej SN prawomocnie uchylił immunitet tego sędziego na wniosek IPN dotyczący trzech czynów kwalifikowanych jako zbrodnia komunistyczna i zbrodnia przeciwko ludzkości.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uznała, że należy przyjąć zażalenie na odmowę zajęcia się przez rzecznika dyscyplinarnego sprawą I prezes Małgorzaty Manowskiej, w związku z pełnieniem przez nią funkcji dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, mimo sprzeciwu ówczesnej I prezes SN Małgorzaty Gersdorf. Wcześniej rzecznik odmówił przyjęcia takiego zażalenia.

Bezpodstawne jest wstrzymywanie prokuratorom przeniesionym do rejonu stawek wynagrodzenia. Zdegradowany prokurator byłej prokuratury okręgowej zachowuje prawo do zmiany stawek wynagrodzenia, jakie przysługiwałyby mu, gdyby pozostał na stanowisku – taki jest sens ostatnich wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należało wypłacić tym prokuratorom dodatek wyrównawczy, tak jakby nie zmienili miejsca służbowego.

Trzech sędziów Izby Cywilnej ma wątpliwość, czy w skardze kasacyjnej powinno się umieszczać PESEL stron i ich adresy zamieszkania. W sytuacji, gdy jest to nadzwyczajny środek zaskarżenia, to czy należy traktować tę skargę jako dalsze pismo w sprawie, czy też trzeba uznać je za pierwsze? Sąd Najwyższy nie wypowiedział się wcześniej jednolicie w tej kwestii.

Cała Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego ma podjąć uchwałę w odpowiedzi na pytanie, czy jednorazowe niesłuszne skazanie opozycjonisty w czasie stanu wojennego jest zbrodnią przeciwko ludzkości, która się nie przedawnia. Mimo wniosku prokuratora IPN o wyłączenie trzech sędziów, siedmiu z nich przedstawiło zagadnienie pełnemu składowi Izby.

Mowa wygłoszona w czasie zgromadzenia przez prokuratora mieściła się w granicach kultury prawnej i nie przekraczała dozwolonych zasad. Prokurator może wypowiadać się w sprawach wymiaru sprawiedliwości. I choć wypowiedź prokuratora zawierała negatywną ocenę, ale nie wprost, wyraził on oczekiwania, jaka powinna być prokuratura – tak orzekł Sąd Najwyższy i uznał uniewinnienie prokuratora za słuszne.

Przesłanie pisma do sądu mailem czy też za pośrednictwem platformy e-PUAP nie wywołuje skutków procesowych i nie wymaga podjęcia przez sąd wydrukowania załącznika do maila. Sąd nie jest zobowiązany do np. wezwania do podpisania wydruku, a szerzej – usunięcia jego braków formalnych jako pisma procesowego, którym nie jest. Strona powinna natomiast zostać poinformowana o bezskuteczności tej czynności.

Stowarzyszenie Lex Super Omnia wydało komunikat, w którym sprzeciwiło się wpływaniu przez prokuraturę na tok postępowania karnego i za to członkowie zarządu odpowiadają dyscyplinarnie. – Nie można zgodzić się, że to stanowisko przekraczało granice wolności słowa. Prokuratorzy ze Stowarzyszenia stanęli w obronie sędziego i praworządności – uznał Sąd Najwyższy.

Skarżący sędzia powinien mieć doliczony do dodatku okres sprawowania stanowiska asesora do okresu zajmowania przez niego stanowiska sędziego, łącznie dziewięć lat i dziewięć miesięcy. Organy obu instancji dokonały zatem błędnej interpretacji ustawy o ustroju sądów powszechnych, stąd ich decyzje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił.

Sypią się zadośćuczynienia od Skarbu Państwa na rzecz demonstrantów sprzeciwiających się prawu antyaborycyjnemu w Polsce. Osoby te były niesłusznie zatrzymane i źle traktowane przez policję – co stwierdzają sądy karne. W następstwie pokrzywdzeni wnoszą o naprawienie krzywd. Zadośćuczynienia za dzień pozbawienia wolności zwykle nie przekraczają kwoty 1000 zł za dobę.

Wniosek prokuratora o uchylenie immunitetu sędziemu był zasadny, gdyż zachodziła przesłanka uprawdopodobnienia popełnienia przestępstwa, lecz sędzia nie jest zawieszony w czynnościach i nadal pobiera pełne uposażenie - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. I podkreślił, że czyn był popełniony nieumyślnie i na trzeźwo.