Dyrektor Zakładu Karnego musi udostępnić dane o posiadanych przez więźniów konsolach do gry i sprzęcie RTV. Jednak w tym przypadku dyrektor stwierdził, że takiego rejestru nie prowadzi. I to sądowi wystarczyło, by uznać, że informacja została udzielona. Zatem organ nie pozostawał w bezczynności i według sądów obu instancji nie złamano prawa do informacji.

W orzecznictwie funkcjonują dwie odrębne i konkurencyjne interpretacje przepisów co do aktualnego wykonywania uprawnień przez Dariusza Korneluka, I zastępcę Prokuratora Generalnego. Ważność tego problemu wymaga rozstrzygnięcia Izby Karnej Sądu Najwyższego w drodze uchwały – uważa Sąd Apelacyjny w Warszawie. Uchwała pozwoli na ujednolicenie orzecznictwa sądów i uniknięcie negatywnego wpływu na czynności policji i prokuratury.

Spełnienie minimalnych standardów samo w sobie nie oznacza, że kandydat na stanowisko sędziego w sądzie rejonowym z mocy prawa nabywa prawo do objęcia tego urzędu – orzekła Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego. Utrzymała więc w mocy uchwałę Krajowej Rady Sądownictwa i przedstawiła prezydentowi kandydaturę adwokatki z najdłuższym stażem pracy. Nadal więc powoływani są neo-sędziowie - mimo uchwały Sejmu.

Sąd Najwyższy 17 lipca 2024 r. jednoosobowo odrzucił wniosek ministra sprawiedliwości o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego, powołanych na urząd po 2017 r., od rozpoznania sprawy zawisłej na skutek odwołania od decyzji ministra w sprawie odmowy udzielenia płatnego urlopu dla poratowania zdrowia.

Sprzedaż działki na podstawie cofniętego pełnomocnictwa od właściciela jest przestępstwem nadużycia zaufania. Notariusz został wprowadzony w błąd podstępem. Jednak kupujący został uniewinniony przez Sąd Apelacyjny w Warszawie od zarzutu działania w zmowie z pełnomocniczką. Uchylono też obowiązek naprawienia szkody przez nabywcę i zwolniono z kosztów procesu.

Z materiału dowodowego nie wynika, aby sędzia uczestniczył w opiniowaniu zarówno własnej kandydatury, jak i pozostałych kandydatów na wyższe stanowiska sędziowskie w Sądzie Okręgowym. Głosowanie przeprowadzane nad wskazanymi kandydaturami było tajne. Rzecznik dyscyplinarny przegrywa kolejną sprawę dotyczącą tego głosowania, ale nie wycofuje kasacji - mimo że Sąd Najwyższy w różnych składach wyraża identyczną opinię prawną.

Radca prawny nie zachowała należytej staranności, bo przyjście do sądu z zamiarem reprezentowania klientów było intencjonalne, całkiem świadome – mimo wydania przez sąd dyscyplinarny prawomocnego orzeczenia o zawieszeniu. Gdyby sąd cywilny się nie zorientował – podjęłaby ona czynności zawodowe. Dlatego kara zawieszenia na dalsze pół roku jest słuszna.

Informacja o przebiegu postępowania dyscyplinarnego wskazanego z imienia i nazwiska radcy prawnego stanowi informację publiczną. Właściwy organ samorządu radcowskiego obowiązany jest ją udostępnić, choćby wnioskodawca nie miał szczególnego interesu w jej poznaniu - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. Chodzi jednak wyłącznie o zapadłe w sprawie orzeczenia, a nie protokoły rozpraw.

Wydanie postanowienia przez sąd o zniesieniu współwłasności polegające na wyodrębnieniu własności lokali, w sytuacji kiedy nie wszystkie z nich zostały ujawnione w księdze wieczystej, stanowi przeszkodę do dokonania dalszego podziału mieszkań – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej i podkreślił, że wniosek o ujawnienie odrębnej własności lokalu nie został zgłoszony przez 15 lat.

Choroba psychiczna stanowi szczególny typ schorzenia, której stwierdzenie uzasadnia z reguły przywrócenie terminu do dokonania czynności. Jeżeli organ ma wątpliwości odnośnie tej okoliczności, powinien podjąć działania z urzędu, np. zażądać od strony specjalistycznej dokumentacji medycznej - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Złożenie przez Sąd Najwyższy wniosku do Trybunału Konstytucyjnego nie można uznać za przewlekłość. Nawet jeśli zdaniem skarżącego pytanie było zbędne. Skoro więc postępowanie jest zawieszone, nie można mówić o bezczynności sądu. Skorzystanie przez sąd z ustawowych uprawnień nie może powodować negatywnych konsekwencji w postaci zarzutu prowadzenia postępowania w sposób przewlekły.

Sędzia Krzysztof Staryk nie uwzględnił wniosku zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Sędziów Sądów Powszechnych i nie wyłączył sędzi Sądu Najwyższego Barbary Skoczkowskiej od rozpoznania sprawy dyscyplinarnej innego sędziego. Rzekomo negatywny stosunek sędzi Skoczkowskiej wobec Michała Lasoty i Przemysława Radzika nie może stanowić skutecznej podstawy wyłączenia.

Sędziowie nadal mają wątpliwości, czy zarzut zatrzymania jest skuteczny na wypadek unieważnienia umowy kredytu. Izba Cywilna Sądu Najwyższego przekazała rozszerzonemu składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne wymagające podjęcia uchwały, aby definitywnie rozstrzygnął czy umowa kredytu ma charakter umowy wzajemnej.

Dla skuteczności podniesienia zarzutu potrącenia na podstawie art. 203(1) k.p.c. i odbioru takiego oświadczenia wystarczające jest pełnomocnictwo procesowe - taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego w odpowiedzi na zagadnienie przedstawione przez Sąd Apelacyjny w Katowicach. Uchwała ta stanowi odejście Sądu Najwyższego od jego dotychczasowej linii orzeczniczej, jak również od wieloletniej i ugruntowanej linii orzeczniczej sądów powszechnych.

Droga awansu sędziego, a zwłaszcza łączenie delegacji zależnej od ministra sprawiedliwości z funkcją wiceprezesa sądu, powierzoną przez tego samego ministra, narusza gwarancje niezależności i bezstronności sądu. Delegacja i potem awans wskazuje na istnienie "szczególnej” relacji sędziego z władzą wykonawczą, która nie pozwala uznać go za bezstronnego i niezawisłego. Konsekwecją jest uchylenie orzeczenia lub wznowienie postępowania.

Jeśli sąd drugiej instancji, w wyniku rozpoznania apelacji od wyroku uwzględniającego żądanie główne, uznaje to żądanie za niezasadne, powinien zmienić zaskarżony wyrok, oddalając żądanie główne i oznaczając zmieniony wyrok jako częściowy oraz uchylić zawarte w nim rozstrzygnięcie o kosztach procesu – taki jest sens uchwały Izby Cywilnej SN z 3 lipca br.

Sędziego, który od kilku lat nie wykonuje obowiązków służbowych i był już za opieszałość karany, należy zawiesić w czynnościach służbowych i przekazać jego referat innym sędziom. Dlatego, że stan zaległości obciążających sędziego jest długotrwały, a stosunek do poleceń zmierzających do poprawy sytuacji – lekceważący. Sąd Dyscyplinarny uznał, że w tej sytuacji zachodzi konieczność obniżenia uposażenia o 40 procent.

Abuzywne klauzule indeksacyjne są od początku, z mocy samego prawa, dotknięte bezskutecznością na korzyść kredytobiorcy. Problem sformułowany w skardze przez bank udzielający kredytów denominowanych we frankach szwajcarskich został już wyjaśniony – orzekł Sąd Najwyższy i skargę banku oddalił. Tak zresztą, jak i inne skargi banków kwestionujące niekorzystne dla nich wyroki.

Sprawa dotycząca emerytury rozpoznana została w terminie 18 miesięcy od wpływu akt sprawy do Sądu Apelacyjnego w Warszawie. Ale tego czasu nie można uznać za okres znacząco wydłużony. Zwłaszcza że akta zostały przekazane Ministerstwu Sprawiedliwości celem przygotowania stanowiska do postępowania przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka - orzekł Sąd Najwyższy.

Prokurator w stanie spoczynku został pozbawiony przez Izbę Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego tego stanu wraz z uposażeniem, z powodu wielu incydentów uchybiających godności urzędu. Chodziło m.in. o grożenie dwóm osobom, w tym dziecku - pobiciem i pozbawieniem życia.