W trakcie liturgii Wielkiej Soboty ksiądz przewrócił się i uderzył dotkliwie w kolano. ZUS uznał, że był to wypadek przy pracy, ale odmówił księdzu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego w wysokości 100 procent jego wymiaru. Sąd w Łomży zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu się księdzu należne świadczenie.

W postępowaniu grupowym sąd wydaje postanowienie co do składu grupy w składzie trzech sędziów zawodowych, niezależnie, czy rozpoznaje sprawę na posiedzeniu jawnym czy niejawnym – taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego 24 lipca br. w sprawie w postępowaniu grupowym z powództwa reprezentanta grupy przeciwko Skarbowi Państwa.

Mechanizm podzielonej płatności (split payment), uregulowany w art. 108a ustawy o VAT, od momentu jego wprowadzenia 1 lipca 2018 r., wywołuje liczne wątpliwości praktyczne i interpretacyjne, zwłaszcza w kontekście jego relacji z innymi gałęziami prawa, w tym z przepisami prawa upadłościowego. Szczególnie istotne spory rodzi kwestia możliwości wykorzystania środków zgromadzonych na rachunku VAT przez syndyka masy upadłościowej na cele postępowania upadłościowego.

Córka ubezpieczonego przekazała lekarzowi niepełne informacje, co skutkowało wystawieniem zwolnienia, które obejmowało dzień pracy. Organ stwierdził, że skoro w okresie niezdolności wykonywano pracę, to należy odmówić prawa do zasiłku chorobowego za cały okres zwolnienia. Sąd nie podzielił tej oceny, uznał, że doszło do pomyłki, która była wynikiem nieporozumienia komunikacyjnego, więc nie można obciążać ubezpieczonego negatywnymi konsekwencjami.

W odpowiedzi na niewiążące zaproszenie na paradę równości, pracownik wysłał maila, w którym napisał, że jest przeciwko społeczności LGBTQ+ i jej nie wspiera. Następnie wbrew prośbom i poleceniom kierownictwa, kontynuował dyskusję na forum publicznym. Ponadto zamieścił na portalu komentarz, w którym skrytykował kobiety robiące kariery. Postępowanie pracownika było niezgodne z wartościami organizacji i naraziło pracodawcę na straty wizerunkowe.

Sędzia sądu rejonowego zwlekał kilkanaście miesięcy z wydaniem postanowienia o nabyciu spadku, dlatego wiceprezes sądu zwrócił mu uwagę na piśmie. Sędzia nie zgodził się z zastrzeżeniami. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej orzekł, że prawo do sprawnego procesu i unikanie przewlekłości jest fundamentalną zasadą konstytucyjną i konwencyjną.

Nie traci prawa do renty rodzinnej osoba, która ukończyła 25 lat życia w okresie wakacji studenckich po ukończeniu zajęć na przedostatnim roku studiów, a przed rozpoczęciem zajęć na ostatnim roku, na który uzyskała wpis, nawet jeśli był warunkowy – orzekł Sąd Najwyższy. I dodał, że warunkowe zezwolenie dziekana na studiowanie na następnym roku jest również podstawą wpisu uprawniającego studenta do uczestnictwa w zajęciach tego roku.

Obywatel przywłaszczył sobie drewno wyrąbane z Lasów Państwowych. Został ukarany na podstawie przepisów o kradzieży czy przywłaszczeniu "drzewa wyrąbanego lub powalonego", jeżeli wartość nie przekracza 800 zł. Tymczasem obwiniony przywłaszczył sobie "drewno" pocięte już na klocki, co nie jest stypizowane w tym artykule. Zastępca rzecznika praw obywatelskich złożył do Sądu Najwyższego kasację na korzyść obwinionego. Sąd uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie.

Sąd Apelacyjny w Krakowie, rozpoznając apelację pozwanego w sprawie o zapłatę, postanowił przedstawić Sądowi Najwyższemu do rozpoznania zagadnienie prawne dotyczące tego, czy rozpoznanie sprawy przez sąd pierwszej instancji na posiedzeniu niejawnym z naruszeniem przepisów przesądza o pozbawieniu strony możności obrony praw. Izba Cywilna rozpozna to zagadnienie w składzie siedmiorga sędziów.

Asesor prokuratorski nie będzie odpowiadał karnie. Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego orzekając w drugiej instancji zmieniła uchwałę z 2024 roku. Wówczas sędzia Tomasz Demendecki orzekł o uchyleniu immunitetu asesorowi. Teraz trzech sędziów uznało, że istnieje znikome prawdopodobieństwo, iż asesor prokuratorski przytrzymując mężczyznę w areszcie 23 minuty dłużej niż nakazuje prawo świadomie popełnił przestępstwo.

Skarżąca, składając protest wyborczy do Sądu Najwyższego, opisała szereg okoliczności znanych jedynie z przekazów medialnych. Nie sformułowała zaś żadnych zarzutów, które odnosiłyby się do konkretnych zdarzeń, w których wnosząca protest brała udział czy których była świadkiem. Protest ten należało zatem ocenić jako abstrakcyjny. Dodatkowo część podnoszonych zarzutów nie mieści się w również w ramach przedmiotowych protestu wyborczego.

Blokada rachunku bankowego, uregulowana w art. 119zv i 119zw ordynacji podatkowej, na stałe weszła do katalogu środków wykorzystywanych przez Krajową Administrację Skarbową w celu przeciwdziałania wyłudzeniom skarbowym. Jej zastosowanie może nastąpić nawet bez wcześniejszego wszczęcia postępowania wymiarowego, w oparciu o samą analizę ryzyka, a także – co szczególnie istotne – bez konieczności wykazania winy czy zamiaru podatnika. Co również ważne – podatnicy przegrywają z organami podatkowymi spory w przedmiocie blokad rachunku.

Decyzja o zwolnieniu radnej powiatowej z pracy w KRUS poróżniła Radę Powiatu Łęczyckiego i organ nadzoru. Spór rozstrzygnął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Wyjaśnił, że nie można schować się za mandatem, gdy przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę nie są związane z wykonywaniem mandatu. Mandat nie może uprzywilejowywać radnego.

Choć za kilka lat ma dojść do wymiany starych dokumentów praw jazdy, to już obecnie kierowcy obawiają się utraty bezterminowych uprawnień i zacięcie walczą o zachowanie dotychczasowych wpisów. Batalię ze starostą z Oławy wygrała właśnie jedna z emerytek, a sąd stwierdził, że urzędnikom nie wolno samowolnie poprawiać praw jazdy, skracając termin ważności uprawnień.

Alkoholik może zostać skierowany na badania lekarskie, które mogą skutkować wykluczeniem go z grona kierowców. Skierowanie na badania jest obowiązkiem starosty, gdy ma on uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Potwierdził to niedawno Wojewódzki Sąd Administracyjny. Tak było w sprawie Jana L., którego starosta wysłał na przymusową kontrolę.

Likwidator spółki nie zdążył na czas uzupełnić braków formalnych skargi. Wnioskował o przywrócenie terminu - argumentował, że mieszka poza UE i by przyjechać do Polski, potrzebuje wizy. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skoro likwidator nie mógł posłużyć się swoim zagranicznym adresem, to powinien ustanowić pełnomocnika do doręczeń albo w taki sposób zorganizować pracę, aby zapewnić skuteczność doręczania korespondencji.

Po pięciu miesiącach od daty wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny opublikował uzasadnienie. Postanowienie prezydenta Andrzeja Dudy z września 2022 r. o wyznaczeniu sędziego Sądu Najwyższego Pawła Grzegorczyka do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej SN narusza zasady niezawisłości sędziowskiej oraz sprzeciwia się normom prawa UE oraz pozostaje niezgodne z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE – orzekł WSA.

Kolejny sędzia Sądu Najwyższego w stanie spoczynku nie odpowie karnie za pozbawienie wolności opozycjonisty w stanie wojennym. Izba Odpowiedzialności Zawodowej odmówiła uchylenia mu immunitetu. Zawsze należy odróżnić działania sędziów okresu PRL, wynikające ze sprawowania przez nich wymiaru sprawiedliwości, od intencjonalnego działania na szkodę interesu konkretnego człowieka z powodu jego przynależności do określonej grupy politycznej, która sprzeciwiała się wprowadzeniu stanu wojennego.

Wniosek o udostępnienie planu lekcji, przydziału sal i liczby uczniów biorących udział w zajęciach z religii i etyki nie został rozpoznany w terminie 14 dni, jak nakazuje ustawa, ani też w stosownym czasie nie powiadomiono wnioskodawcy o powodach opóźnienia i nowym terminie udostępnienia informacji publicznej. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł, że dyrektor dopuścił się bezczynności.

Dziecko zostało wywiezione przez matkę do Polski. Teraz sąd nakazał, aby wróciło do ojca do Holandii. Sąd Najwyższy uznał, że rodzic uprowadzający dziecko, jeżeli ma na względzie jego dobro, powinien wraz z nim wrócić do miejsca uprowadzenia i zadbać o uregulowanie jego sytuacji opiekuńczej na drodze prawnej, z poszanowaniem uprawnień także drugiego rodzica, a nie działać bezprawnie.