W sytuacji, gdy płatnik korzysta z ochrony wynikającej z błędnej indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie niepobranych zaliczek, to na podatniku nadal ciąży odpowiedzialność za zobowiązanie podatkowe w zakresie PIT z tytułu otrzymanego odszkodowania. To podatnik odpowiada bowiem całym swoim majątkiem za zobowiązania podatkowe. Tak stwierdził w poniedziałek Naczelny Sąd Administracyjny.

Dobrowolne ubezpieczenie chorobowe osoby prowadzącej pozarolniczą działalność ustaje w przypadku opłacenia składki w terminie, ale w wysokości niższej niż należna w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2022 roku - taką uchwałę w powiększonym składzie Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych podjął Sąd Najwyższy. Od tego roku przepis ten już nie obowiązuje.

Brytyjska spółka prawa handlowego, prowadząca działalność w Polsce w formie oddziału, zwróciła się o dofinansowanie wynagrodzeń pracowników. Organy odmówiły ze względu na zagraniczną przynależność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że spółka zatrudniała polskich pracowników i realizowała zobowiązania na takich samych zasadach jak polscy przedsiębiorcy.

Płatnik składek zgłosił zleceniobiorcę do ubezpieczeń ze znacznym przekroczeniem ustawowego terminu. ZUS uznał, że świadczy to o pozorności umowy, więc jest ona nieważna. Tym samym zleceniobiorca nie mógł podlegać obowiązkowym ubezpieczeniom. Sąd jednak nie podzielił oceny organu. Uznał, że kluczowa dla sprawy była okoliczność rzeczywistego realizowania umowy.

Drukarz przestrzegał zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy. Pracodawca nie chciał jednak wypłacić odszkodowania. Twierdził, że zakaz jest nieważny, ponieważ pracownik nie posiadał dostępu do szczególnie ważnych informacji. Sąd uznał, że okoliczność ta nie zwalnia z obowiązku wypłaty odszkodowania.

Prezes sądu rejonowego odmówił udostępnienia przetworzonej informacji publicznej, ponieważ uznał, że związek zawodowy nie wykazał szczególnej istotności dla interesu publicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu nie zgodził się z tym stanowiskiem i podkreślił, że organizacje te pełnią w społeczeństwie ważną funkcję oraz mają realne możliwości wykorzystania uzyskanych wiadomości.

Nie wszystkie czynności wykonywane przez artystów zawodowo, z uwagi na charakter i sposób wykonania, są równoznaczne z tworzeniem dzieł - orzekł Sąd Okręgowy w Łodzi. Gra na skrzypcach w orkiestrze i wykonanie koncertu wraz z udziałem w próbach zalicza się do umów usługowych, od których należy uiścić obowiązkowe składki ubezpieczeniowe.

Sankcja pozbawienia prawa do zasiłku dotyczy sytuacji, w których bezrobotny zawarł porozumienie rozwiązujące, czyli dobrowolnie przyjął ofertę pracodawcy albo sam z nią wystąpił. Jest ona jednak wyłączana w kilku przypadkach. Organy powinny więc zbadać nie tylko tryb rozwiązania stosunku pracy, ale też jego przyczynę. Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.

W sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego o niepodleganiu dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu wartość przedmiotu zaskarżenia jest ustalana jako suma świadczeń z ubezpieczenia chorobowego za sporny okres, nie więcej niż za rok - taką uchwałę podjęło siedmioro sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego.

Rektor nie udostępnił informacji o tym, jakie zarzuty dyscyplinarne postawiono nauczycielowi akademickiemu, ponieważ stanowiły one część akt toczącego się postępowania. Wnioskodawca nie zgodził się z takim rozstrzygnięciem. Naczelny Sąd Administracyjny stanął jednak po stronie organu i stwierdził, że akta nie podlegały udostępnieniu.

Orzeczenie stwierdzające rozpoznanie choroby zawodowej jest wydawane przez jednostkę orzeczniczą. Jeśli pracownik nie zgadza się z jego treścią, sprawę przejmuje jednostka drugiego stopnia. Przepisy nie wprowadzają jednak kontroli instancyjnej. Nie weryfikuje ona więc prawidłowości dokumentu, tylko przeprowadza ponowne badanie i wydaje kolejną opinię.

Sąd Najwyższy wkrótce odpowie na pytanie Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie obecnie lustrowanych byłych studentów Zamiejscowego Wydziału Porządku Publicznego w Szczytnie Akademii Spraw Wewnętrznych w Warszawie. Chodzi o to, czy trzeba ustalać, że zwalczali oni opozycję, związki zawodowe, kościoły lub też łamali prawa człowieka i obywatela?

Organ uchylił decyzję stwierdzającą chorobę zawodową, ponieważ pracownik zgłosił jej podejrzenie z pominięciem lekarza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że doszło do naruszenia przepisów, ale było ono nieistotne i nie miało wpływu na wynik sprawy. W toku postępowania uzyskano bowiem orzeczenie lekarskie wydane przez jednostkę pierwszego stopnia.

Spółka zwróciła wsparcie, które uzyskała na dofinansowanie wynagrodzeń dla ponad 200 osób. Powodem tej decyzji było zwolnienie kilku pracowników w okresie pobierania świadczenia. Jakiś czas później, gdy ponownie zwróciła się o pomoc, organ odmówił. Uznał, że nie można uzyskać dofinansowania dwukrotnie w odniesieniu do tych samych pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stanął po stronie spółki.

Ubezpieczonemu, który pozostawał w zawodowej służbie wojskowej przed 2 stycznia 1999 r. i pobiera emeryturę wojskową wynoszącą 75 proc. podstawy jej wymiaru obliczoną bez uwzględnienia okresów składkowych i nieskładkowych, z tytułu których jest uprawniony również do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wypłaca się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez niego.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne pracowników spółki jawnej. Powodem było złożenie w tej sprawie wniosku przez wspólnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał jednak, że mógł on reprezentować spółkę i był umocowany do skutecznego złożenia wniosku.

Gdy żołnierz popadł w konflikt z przełożonymi, w każdej czynności lub zachowaniu widział mobbing. Doprowadziło to do wypowiedzenia przez niego kontraktu i pozwu o odszkodowanie. Sąd nie przyznał mu racji, ponieważ nie dopatrzył się działań mobbingowych w krytyce, braku zgody na wcześniejsze opuszczenie jednostki lub zapowiedzi sprawdzenia stopnia opanowania regulaminu.

Sprawa 13 osób pośredniczących w załatwieniu pracy kobietom we Włoszech wraca do Sądu Apelacyjnego w Krakowie, bo Sąd Najwyższy dopatrzył się rażących błędów w postępowaniu karnym. Oskarżeni odpowiadają za handel ludźmi, ale SN uznał, że sąd nie wyjaśnił różnicy między wyzyskiem ekonomicznym i pośrednictwem a handlem ludźmi. A stan bezradności ocenił ze względu na nieznajomość języka włoskiego przez ofiary.

Świadectwo służby jest informacją, która w sposób pisemny potwierdza przebieg służby. Dokument ten może zostać zmieniony tylko w drodze sprostowania. Natomiast wydanie jego odpisu nie może być kwestionowane w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Świadectwo służby nie mieści się bowiem w żadnej z kategorii aktów lub czynności podlegających jurysdykcji tych sądów.

W przypadku zaskarżenia postanowień sądu pierwszej instancji o odrzuceniu pozwu i w sprawie o zabezpieczenie zażalenie na pierwsze z tych postanowień podlega rozpoznaniu przez sąd drugiej instancji, a drugie – przez sąd, który wydał zaskarżone postanowienie. Dotyczy to również przypadku, w którym zaskarżone postanowienia zostały objęte jednym dokumentem, a zażalenia zawarto w jednym piśmie procesowym.