Przepisy ustawy o ustalaniu wynagrodzenia zasadniczego w odniesieniu do kwalifikacji, a nie do zajmowanego stanowiska są wysoce kontrowersyjne i stan taki może prowadzić do roszczeń innych pielęgniarek specjalistek – orzekł Sąd Okręgowy w Łomży, oddalając apelację szpitala. Uznał racje pielęgniarki, której warunki pracy pogorszyły się na skutek błędnej interpretacji nowych regulacji.

Chora z dziecięcym porażeniem mózgowym, na który cierpi od urodzenia, była zdolna do pracy przed ukończeniem 16 roku życia. Nawet istnienie stanu chorobowego, dysfunkcji nie jest tożsame z występowaniem całkowitej niezdolności do pracy, niezdolności do samodzielnej egzystencji – orzekł sąd, odmawiając ubezpieczonej prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu.

Pracownica posiadała zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania i pobierania praktycznej nauki zawodu. Pracodawca błędnie ocenił, że w takiej sytuacji nie musi jej skierować na badania dopuszczające do podjęcia pracy. Sąd uznał jednak, że okoliczność ta nie mogła świadczyć o nieważności stosunku pracy.

Każde zachowanie lekarza podważające zaufanie do wykonywanego zawodu podlega ocenie etycznej, nie tylko udzielanie świadczeń medycznych, ale także sprawowanie funkcji kierowniczej – orzekł Sąd Najwyższy. I zgodził się z rzecznikiem odpowiedzialności zawodowej, że obwiniony uchybił przede wszystkim godności lekarza, jako osoba wykonująca zawód zaufania publicznego, żądając nieuprawnionego wynagrodzenia za wykonanie zabiegu.

Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wobec braku reakcji Trybunału Konstytucyjnego wypowiedział się w imieniu państwa: prawo zostało naruszone. Zdaniem sądu ustawa zaopatrzeniowa służb policyjnych dotycząca osób pracujących na rzecz totalitarnego państwa jest w sposób oczywisty niekonstytucyjna. Dlatego, że narusza zasadę proporcjonalności.

Uprawnienie do zadeklarowania w granicach ustawy dowolnej kwoty jako podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne przez osoby prowadzące działalność gospodarczą nie podlega korekcie ZUS. I wobec tego sposób, w jaki realizuje to uprawnienie, zależy wyłącznie od jej decyzji – orzekła Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN i uchyliła niekorzystny dla przedsiębiorcy wyrok.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjanta przyznawany jest przez wypłatę. A także w decyzji o odmowie przyznania albo w postanowieniu - orzekł NSA i dodał, że Trybunał Konstytucyjny wskazał jak liczyć to świadczenie. Tymczasem na zgłoszony przez skarżącego wniosek, Komendant Główny Policji zwykłym pismem poinformował, iż na obecnym etapie brak jest normy prawnej umożliwiającej rozpoznanie jego żądania.

Systemy, w których wychowankowie to nie tylko gracze wyszkoleni przez dany klub, ale także ci, którzy zostali wyszkoleni przez inne kluby z tej samej ligi krajowej, są niezgodne ze swobodą przepływu pracowników - stwierdził rzecznik generalny Trybunału Sprawiedliwości UE Maciej Szpunar. I dodał, że ustalone przez UEFA zasady dotyczące wychowanków klubów piłkarskich są częściowo niezgodne z prawem Unii Europejskiej.

Do potrącenia wierzytelności przez pracodawcę z wynagrodzenia pracownika nie można stosować regulacji z kodeksu cywilnego. Dopuszczalne są tylko te przypadki, które wymienia kodeks pracy. Pracownik budowlany zatrudniony w Szwajcarii, któremu nie chciano wypłacić zwrotu kosztów dojazdu i zakwaterowania za granicą, wygrał sprawę ze spółką, oraz ekwiwalent za urlop.

To nie był zwykły spór pracodawca-pracownik – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej i uchylił wyrok, stwierdzając, że doszło do podwójnej wiktymizacji ofiary narażonej na obraźliwe wypowiedzi nacjonalistyczne i rasistowskie. Teraz sąd drugiej instancji musi ustalić jeszcze raz okoliczności zdarzenia i ustalić treść przeprosin oraz miejsce ich publikacji.

Ta sprawa potwierdza jak ważny jest immunitet sędziego, gdyż wnioskodawca wykorzystał wniosek o uchylenie immunitetu jako wyraz zemsty na sędzi, która zastosowała wobec niego areszt. Prokurator w tej sprawie odmówił ścigania sędzi, podobnie jak rzecznik dyscyplinarny, który uznał, że nie doszło do szkody. Nie oznacza to jednak, że sędziowie są bezkarni – podkreślił Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej.

Dla zastosowania szczególnej ochrony radnego niezbędne jest wykazanie związku przyczynowego między wykonywaniem przez niego mandatu i rozwiązaniem stosunku pracy - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. W rozpatrywanej sprawie przyczyną zwolnienia pracownika była reorganizacja zakładu. Według sądu, decyzja rady miasta w tym zakresie nie jest uznaniowa.

Zapłata przez pracodawcę - płatnika zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w części dotyczącej pracownika, czyli należnej od ubezpieczonego, nie stanowi przychodu podatkowego byłego pracownika czy zleceniobiorcy. Obowiązek prawidłowego naliczenia i odprowadzenia tych składek spoczywa na płatniku. Potwierdził to właśnie Naczelny Sąd Administracyjny.

Pracownica poświęciła swój wolny czas i postanowiła przyjechać do pracy w sobotę, aby wydać klientowi pranie, którego pilnie potrzebował. Pracodawca nałożył na nią karę porządkową upomnienia, bo uznał, że doszło do naruszenia ustalonej organizacji i porządku w procesie pracy. Sąd nie zgodził się z tą decyzją i stwierdził, że pracownica działała w trosce o dobro zakładu pracy i wydała pranie nie po to, by naruszyć regulamin pracy, tylko żeby zadbać o klienta.

Wskaźnik częstości zatrudnionych w warunkach zagrożenia, stosowany przy obliczaniu stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe określany jest również z uwzględnieniem wyposażenia pracowników w środki ochrony indywidualnej, eliminujące w całości zagrożenie wynikające z przekroczenia dopuszczalnych norm – orzekła w uchwale Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego.

NFZ uznał, że umowa o udział w spektaklach nie mogła być umową o dzieło. Pogląd ten nie zyskał jednak aprobaty sądów administracyjnych, które podkreśliły, że płatnik składek nawiązał współpracę z muzykiem z uwagi na jego szczególne uzdolnienia i warsztat. Tym samym do zawartej umowy miało zastosowanie kryterium podmiotowe, które jest charakterystyczne dla umowy o dzieło.

Skazanie karne sygnalisty za ujawnienie dokumentów, o których dowiedział się w związku z wykonywaną pracą, stanowiło naruszenie prawa do wolności wyrażania opinii i rozpowszechniania informacji skarżącego - stwierdził w wyroku Wielkiej Izby Europejski Trybunał Praw Człowieka. Chodziło o wyciek dokumentów ujawniających praktyki podatkowe korporacji.

Przywłaszczenie pieniędzy ze środków należących do członków pracowniczej kasy zapomogowo-pożyczkowej stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych, które uzasadnia zwolnienie dyscyplinarne. Pracownica zawiodła bowiem zaufanie pracodawcy oraz postąpiła wyjątkowo nielojalnie oraz nieuczciwie względem współpracowników.

Termin do złożenia odwołania od rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia biegnie od dnia, w którym oświadczenie pracodawcy doszło do pracownika w sposób pozwalający mu zapoznać się z jego treścią, choćby tego odmówił. Na bieg tego terminu nie wpływa chęć skonsultowania się z prawnikiem. W prawie pracy nie ma bowiem zasady, w myśl której pracownik decyduje, kiedy gotowy jest odebrać oświadczenie pracodawcy.

Niejasności związane z kwalifikacją umów o dzieło nie uzasadniają uwzględnienia skargi nadzwyczajnej. Sąd Najwyższy stwierdził, że w orzecznictwie sądów pracy i ubezpieczeń społecznych dominuje stanowisko zawężające zastosowanie przepisów o umowie o dzieło. Według SN wykładnia wpisująca się w taki dominujący nurt nie może być uznana za rażąco błędną.