Pracownik stał się niezdolny do pracy po dziesięciu dniach jej świadczenia. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że umowa o pracę została zawarta dla pozoru, więc pracownik nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Sprawa trafiła do sądu, który nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i podkreślił, że przepisy prawa nie uzależniają skuteczności nawiązania stosunku pracy od okresu trwania umowy lub stanu zdrowia pracownika.

Pracownica nie mogła rozpocząć pracy, ponieważ rząd wprowadził zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w galeriach handlowych. W tym samym czasie stała się ona też niezdolna do pracy, ponieważ zamknięto szkoły i musiała zająć się małoletnim synem. ZUS zarzucił, że umowa została zawarta dla pozoru, ponieważ nie było dowodów na świadczenie pracy. Sąd nie podzielił tej oceny.

Bibliotekarka podniosła głos i kazała dziewczynce oddać jej prywatny strój księżniczki, ponieważ uznała, że dziecko miało problem z przeczytaniem swojej roli w spektaklu. Pracodawca uznał, że sposób zachowania pracownicy był nieodpowiedni, więc ukarał ją karą porządkową. Sąd przyznał mu rację i podkreślił, że postępowanie bibliotekarki było niewłaściwe i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Istnieje różnica między zwykłą umową o pracę w ramach prawa prywatnego a umową o pracę interwencyjną, wykonywaną na podstawie porozumienia urzędów publicznych, takich jak starostwo i urząd miasta. W takich przypadkach wielokrotne zatrudnienie osób na umowę na czas określony, przekraczające 33 miesiące, nie przekształca się w umowę na czas nieokreślony - orzekł Sąd Najwyższy.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uznała, że należy przyjąć zażalenie na odmowę zajęcia się przez rzecznika dyscyplinarnego sprawą I prezes Małgorzaty Manowskiej, w związku z pełnieniem przez nią funkcji dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, mimo sprzeciwu ówczesnej I prezes SN Małgorzaty Gersdorf. Wcześniej rzecznik odmówił przyjęcia takiego zażalenia.

Skarżący sędzia powinien mieć doliczony do dodatku okres sprawowania stanowiska asesora do okresu zajmowania przez niego stanowiska sędziego, łącznie dziewięć lat i dziewięć miesięcy. Organy obu instancji dokonały zatem błędnej interpretacji ustawy o ustroju sądów powszechnych, stąd ich decyzje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił.

Pracownik został zatrudniony w spółce, która zarządzała jego poprzednim pracodawcą. Tym samym świadczenie pracy odbywało się nieprzerwanie w ramach tego samego holdingu. Sąd uznał więc, że przeniesienie nie mogło zostać uznane za okoliczność nadzwyczajną, skutkującą uznaniem, że nowy stosunek pracy został zawarty dla pozoru.

Prokurator z Elbląga nie stanie przed sądem karnym za przestępstwo ujawnienia i wykorzystania informacji, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją. Przekazał on bowiem dokumenty prokuratorskie w celu prowadzenia postępowania cywilnego w swojej sprawie pracowniczej. SN orzekł, że przestępstwa nie ma. A prokurator zapewniał, że realizuje tylko słuszny obowiązek wynikający z regulaminu ministra sprawiedliwości.

ZUS żądał od ubezpieczonego zwrotu 32 tys. zł renty socjalnej, ale się pomylił dwukrotnie. Raz – naliczył wadliwą sumę do zwrotu, jako nienależnego świadczenia, a dwa – pozwany nie miał obowiązku jej zwracać – orzekł Sąd Apelacyjny w Rzeszowie i wskazał, że pouczenia Zakładu były dla wnioskodawcy niezrozumiałe i niejasne. Uchylił więc wyrok I instancji i wcześniejsze decyzje organu.

Sąd Najwyższy uznał za zasadną skargę nadzwyczajną. Pracownicy przedsiębiorstwa budowlanego z Bielska-Białej pozwali pracodawcę, który wypowiedział Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy w ramach zwolnień grupowych. Jeśli mimo jednostronnej zmiany warunków wynagradzania nie doszło do przynajmniej pięciu definitywnych zwolnień, to nie może być mowy o zwolnieniu w ramach zwolnień grupowych – zaznaczyła Izba Kontroli Nadzwyczajnej.

Stwierdzenie przez lekarza specjalisty ZUS choroby zawodowej u ubezpieczonego nie musi skutkować orzeczeniem niezdolności do pracy – stwierdziły sądy dwóch instancji. Astma oskrzelowa u pracownika wymaga redukcji nadmiernej wagi ciała nasilającej odczuwane duszności, a także - unikania czynników drażniących jak silne czynniki chemiczne, zapachy kwiatów, brudnej odzieży.

ZUS zarzucił, że wolą stron umowy o pracę było stworzenie pozoru zatrudnienia, w celu skorzystania z ochrony ubezpieczeniowej oraz świadczeń. Jedynym z powodów był fakt, że po miesiącu od jej zawarcia okazało się, że pracownica jest w ciąży. Sąd przyznał, że okres wykonywania pracy był krótki, ale zwrócił też uwagę, że jednym z podstawowych świadczeń, na których opiera się stosunek pracy, jest korzystanie z ochrony ubezpieczeniowej.

Trybunał Konstytucyjny uznał we wtorek 18 kwietnia br., że skarga konstytucyjna w sprawie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy poprzez nieuwzględnienie do okresów składkowych okresów opłacania składek na ubezpieczenie społeczne przez rolników - nie jest zasadna. Zaskarżony przepis ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie narusza Konstytucji.

Przepisy ustawy o ustalaniu wynagrodzenia zasadniczego w odniesieniu do kwalifikacji, a nie do zajmowanego stanowiska są wysoce kontrowersyjne i stan taki może prowadzić do roszczeń innych pielęgniarek specjalistek – orzekł Sąd Okręgowy w Łomży, oddalając apelację szpitala. Uznał racje pielęgniarki, której warunki pracy pogorszyły się na skutek błędnej interpretacji nowych regulacji.

Chora z dziecięcym porażeniem mózgowym, na który cierpi od urodzenia, była zdolna do pracy przed ukończeniem 16 roku życia. Nawet istnienie stanu chorobowego, dysfunkcji nie jest tożsame z występowaniem całkowitej niezdolności do pracy, niezdolności do samodzielnej egzystencji – orzekł sąd, odmawiając ubezpieczonej prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu.

Pracownica posiadała zaświadczenie lekarskie stwierdzające brak przeciwwskazań zdrowotnych do wykonywania i pobierania praktycznej nauki zawodu. Pracodawca błędnie ocenił, że w takiej sytuacji nie musi jej skierować na badania dopuszczające do podjęcia pracy. Sąd uznał jednak, że okoliczność ta nie mogła świadczyć o nieważności stosunku pracy.

Każde zachowanie lekarza podważające zaufanie do wykonywanego zawodu podlega ocenie etycznej, nie tylko udzielanie świadczeń medycznych, ale także sprawowanie funkcji kierowniczej – orzekł Sąd Najwyższy. I zgodził się z rzecznikiem odpowiedzialności zawodowej, że obwiniony uchybił przede wszystkim godności lekarza, jako osoba wykonująca zawód zaufania publicznego, żądając nieuprawnionego wynagrodzenia za wykonanie zabiegu.

Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wobec braku reakcji Trybunału Konstytucyjnego wypowiedział się w imieniu państwa: prawo zostało naruszone. Zdaniem sądu ustawa zaopatrzeniowa służb policyjnych dotycząca osób pracujących na rzecz totalitarnego państwa jest w sposób oczywisty niekonstytucyjna. Dlatego, że narusza zasadę proporcjonalności.

Uprawnienie do zadeklarowania w granicach ustawy dowolnej kwoty jako podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne przez osoby prowadzące działalność gospodarczą nie podlega korekcie ZUS. I wobec tego sposób, w jaki realizuje to uprawnienie, zależy wyłącznie od jej decyzji – orzekła Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN i uchyliła niekorzystny dla przedsiębiorcy wyrok.

Ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjanta przyznawany jest przez wypłatę. A także w decyzji o odmowie przyznania albo w postanowieniu - orzekł NSA i dodał, że Trybunał Konstytucyjny wskazał jak liczyć to świadczenie. Tymczasem na zgłoszony przez skarżącego wniosek, Komendant Główny Policji zwykłym pismem poinformował, iż na obecnym etapie brak jest normy prawnej umożliwiającej rozpoznanie jego żądania.