Zachowanie pracodawcy nie było uporczywe, ponieważ wprawdzie dokonał nieuprawnionego potrącenia wynagrodzenia pracownika dwa razy, ale zwrócił potrącone wynagrodzenia. Było ono związane z rozwiązaniem umowy po wcześniejszym sfinansowaniu studiów powodowi. Z drugiej strony nie można nie zauważyć, że potrącenia stanowiły reakcję za złamanie postanowień umowy, czyli odwet.

Sąd Najwyższy wydał precedensowy wyrok dotyczący pracowników sądów. Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN uznała, że kierownikowi sekretariatu w sądzie nie trzeba wypowiadać warunków pracy i płacy, gdy odwołuje się go z pełnionej funkcji bez zmiany stanowiska pracy. Tym samym wyłączono stosowanie Kodeksu pracy, przyznając pierwszeństwo przepisom ustawy o pracownikach urzędów państwowych.

Nie formalny status pracodawcy decyduje o prawie do świadczenia przedemerytalnego, lecz utrata miejsca pracy z przyczyn leżących po jego stronie - orzekł Sąd Okręgowy w Łodzi przyznając świadczenie pracownikowi pozbawionemu pracy. Sąd uchylił tym samym decyzję ZUS odmawiającą tego świadczenia uznając, że płatnik składek nie zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej.

Zdaniem Sądu Okręgowego w Łodzi 50 tys. zł odszkodowania jest słuszną sumą za naruszenie zakazu dyskryminacji w zatrudnieniu. Z jednej strony wynagradza całość szkód i krzywd powódki, a z drugiej strony, pozwany powinien odczuć ją jako sankcję za niedozwolone i bezprawne naruszenie prawa wobec osoby, która przysposobiła dziecko i korzystała z urlopu macierzyńskiego.

Można kształtować wynagrodzenie swobodnie, lecz nie można określać go dowolnie, zwłaszcza bez określenia terminu końcowego umowy w zakresie prowizji. Jeśli po rozwiązaniu umowy o pracę strony umawiają się na dodatkowe wynagrodzenie, to zapisy te mają charakter cywilny, i spory z tym związane, nie należą do kompetencji sądu pracy - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Pracy, oddalając skargę kasacyjną.

Zwolnienie z pracy przedstawiciela medycznego na podstawie danych pozyskanych z geolokalizatora umieszczonego w służbowym aucie nie stanowiło naruszenia prawa do poszanowania życia prywatnego pracownika - uznał Europejski Trybunał Praw Człowieka. Ale zastrzegł, że kontrola taka jest dopuszczalna jedynie w niezbędnym zakresie, a prawa pracownika do prywatności muszą być odpowiednio chronione.

Nawet po śmierci pracownika członkom jego rodziny ZUS wypłaci jednorazowe odszkodowanie, gdy cierpiał na chorobę zawodową - taki jest sens uchwały Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Byłoby więc niesprawiedliwe, gdyby rodziny po takim zmarłym nie miały prawa do odszkodowania, bo za życia nie miał ustalonych uprawnień do renty z ubezpieczenia wypadkowego.

Sąd Najwyższy orzekł, że wolność działalności gospodarczej nie ma charakteru absolutnego i może być ograniczona w formie ustawowej ze względu na ważny interes publiczny, co w demokratycznym „państwie prawnym" musi wiązać się z poszanowaniem wolności indywidualnej, a granicę wolności gospodarczej stanowi m.in. zakaz dyskryminacji. Sprawa dotyczyła ubrania służbowego dla osoby zmieniającej płeć.

Doręczenie pełnomocnikowi strony odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem przez operatora pocztowego bez uprzedniego wydania zarządzenia o odstąpieniu od doręczenia w sposób wskazany w ustawie o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych jest skuteczne.

Sąd Najwyższy w Izbie Pracy podjął uchwałę, w której uznał, że pobieranie emerytury z art.24 ustawy o emeryturach i rentach z FUS wyłącza możliwość nabycia przez byłego pracownika kolejowego prawa do deputatu węglowego w formie ekwiwalentu pieniężnego. Nie jest emeryturą powstałą z tytułu jakiegokolwiek zatrudnienia, w tym dającą prawo do deputatu, lecz z tytułu osiągnięcia wieku emerytalnego.

Przepisy ustawy emerytalnej nie przewidziały korzystnego przeliczenia stażu pracy kolejarzy do emerytury takiego jak górnikom. A zatem sposób liczenia okresu zatrudnienia na kolei nie ma zastosowania przy ustalaniu okresu składkowego i nieskładkowego w związku z pracą w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przed dniem wejścia w życie ustawy emerytalnej - taki jest sens uchwały siedmiu sędziów Sądu Najwyższego.

Niejasna kwestia podporządkowania pracowniczego i brak dowodów na świadczenie pracy przemawiały za uznaniem, że jedynym powodem zawarcia umowy było uzyskanie świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Na niekorzyść wpłynął też fakt, że pracodawca nie miał wiedzy o warunkach pracy. Sąd uznał, że sama umowa o pracę i potwierdzenie przelewu wypłaty, to za mało, by uznać, że umowa nie została zawarta dla pozoru.

Wykonywanie zawodu aktora teatralnego jest pracą w stałym naświetleniu oraz w temperaturze wytwarzanej przez reflektory. Jednak sąd nie uwzględnił odwołania aktora od decyzji ZUS, gdyż ustawodawca nie wskazał prac w środowisku oświetlenia sztucznego, temperatury - jako prac wykonywanych w warunkach szczególnych czy o szczególnym charakterze. Wcześniejszą emeryturę mogą pobierać tylko aktorki, a także tancerze, akrobaci, komicy czy kaskaderzy.

Sąd rozpoznający sprawę, pozbawiony możliwości skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania prawnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisu ustawy ze względu na to, że ustawa o organizacji i trybie postępowania przed TK zakazuje rozpoznawania przepisów już nieobowiązujących, może pominąć przepis ustawy, jeśli uzna go za niezgodny z Konstytucją RP.

Pozwana sekretarka proboszcza była w ciąży w momencie podpisywania umowy, co w ocenie sądu wskazuje na cel zawarcia umowy o pracę. Celem było nabycie świadczeń z ubezpieczenia społecznego związanych z rodzicielstwem - uznał Sąd Rejonowy w Człuchowie. I dodał, że sporządzenie dokumentacji pracowniczej pozwanej nie przesądza o istnieniu stosunku pracy, bez faktycznego świadczenia pracy.

Pracodawca ma zapewnić w pomieszczeniu temperaturę odpowiednią do rodzaju wykonywanej pracy, nie niższą jednak niż 14°C. Spadek poniżej tej wartości nie może być rekompensowany możliwością schronienia się pracowników przed opadami atmosferycznymi, ogrzania się albo zmianą odzieży orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Odwołującej nie można przypisać braku staranności w płaceniu składek na ubezpieczenie zdrowotne. Opłacenie składki po terminie było uzasadnione utratą płynności finansowej z uwagi na pandemię i przekonało Sąd Apelacyjny w Białymstoku. Sąd też wykluczył możliwość, że kobieta poszukiwała ochrony naruszając zasady współżycia społecznego poprzez rażące zawyżenie podstawy wymiaru składek.

Starosta pozbawił statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomiła o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że warunkiem koniecznym stwierdzenia niestawiennictwa jest jednoznaczne i niebudzące żadnych wątpliwości ustalenie, że bezrobotny został prawidłowo wezwany.

Wspólnik został zatrudniony w spółce, w której jednocześnie był członkiem zarządu i jedynym udziałowcem. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że nie podlega on obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym jako pracownik, tylko jako wspólnik. Sąd przyznał rację organowi, ponieważ w spornym stosunku pracy nie było podporządkowania pracowniczego. Natomiast wykonywane czynności wiązały się z ryzykiem, które sam ponosił.

Pracownik zachorował w krótkim czasie po nawiązaniu stosunku pracy. ZUS uznał, że umowa o pracę została zawarta dla pozoru, więc pracownik nie podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym. Sąd jednak nie zgodził się z tym stanowiskiem. Niezdolność do pracy była bowiem nagłym zdarzeniem, które wystąpiło w związku z zaognieniem nieujawnionej i nieleczonej choroby. Ponadto zwrócono uwagę, że zatrudniony kontynuował stosunek pracy po zakończeniu leczenia.