W sytuacji gdy strażnik graniczny zdaje sobie sprawę, że jednoosobowo nie jest w stanie zabezpieczyć wydzielonego odcinka granicy państwowej, powinien poinformować o tym przełożonych. Gdy tego nie zrobi, a podjęto próbę nielegalnego przekroczenia granicy, może ponieść odpowiedzialność dyscyplinarną - potwierdził to niedawno Naczelny Sąd Administracyjny.

W sytuacji gdy pracownik zatruł się posiłkiem zjedzonym w czasie pracy, nie musi zaistnieć związek funkcjonalny między wypadkiem a wykonywaną pracą. Wykazanie powiązania jest jednak konieczne, gdy zdarzenie występuje po godzinach pracy – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, rozpoznając roszczenie żony zmarłego nagle pracownika.

Obwiniony zwolnił działacza związkowego z pominięciem procedur, które gwarantują szczególną ochronę stosunku pracy. Został on jednak uniewinniony od zarzutu popełnienia wykroczenia przeciwko prawom pracownika. Sąd uznał, że nie doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa pracy, ponieważ decyzja o wypowiedzeniu umowy o pracę nie była całkowicie nieuzasadniona, subiektywna i złośliwa.

Uchylenie przez sąd pierwszej instancji zaskarżonej decyzji organu rentowego oraz przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania następuje wyrokiem. Rozstrzygnięcie ma charakter merytoryczny, także co do istoty sprawy – taką uchwałę podjęła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego. Sprawa dotyczyła wydania zaświadczenia pracodawcy A1.

Rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego ukształtowane na podstawie ustawy o zwalczaniu COVID-19 ogranicza prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy. Nie jest konieczne dla ochrony zdrowia publicznego i prowadzi do nieważności postępowania - taką uchwałę w składzie siedmiu sędziów podjęła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN.

Prokurator ma prawo, jak każdy pracownik, do godnych warunków wykonywania zawodu, aby nie czuł się przez swoich szefów mobbingowany – orzekł Sąd Najwyższy. Pracownik, także prokurator, ma prawo zwrócić uwagę na nieprawidłowości zachodzące w jego jednostce, nie jest przecież niewolnikiem.

"Praca na stanowiskach dozoru ruchu oraz kierownictwa ruchu kopalń w kopalni węgla brunatnego", nie jest tożsama z "pracą na odkrywce w kopalni węgla brunatnego". Nie można jej zaliczyć do prac górniczych, a więc emerytura górnicza nie przysługuje – stwierdził Sąd Najwyższy. I dodał, że uchwały nie podejmuje, gdyż zagadnienie przedstawiali sędziowie wadliwie powołani.

Pracownik stał się niezdolny do pracy po dziesięciu dniach jej świadczenia. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że umowa o pracę została zawarta dla pozoru, więc pracownik nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Sprawa trafiła do sądu, który nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i podkreślił, że przepisy prawa nie uzależniają skuteczności nawiązania stosunku pracy od okresu trwania umowy lub stanu zdrowia pracownika.

Pracownica nie mogła rozpocząć pracy, ponieważ rząd wprowadził zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w galeriach handlowych. W tym samym czasie stała się ona też niezdolna do pracy, ponieważ zamknięto szkoły i musiała zająć się małoletnim synem. ZUS zarzucił, że umowa została zawarta dla pozoru, ponieważ nie było dowodów na świadczenie pracy. Sąd nie podzielił tej oceny.

Bibliotekarka podniosła głos i kazała dziewczynce oddać jej prywatny strój księżniczki, ponieważ uznała, że dziecko miało problem z przeczytaniem swojej roli w spektaklu. Pracodawca uznał, że sposób zachowania pracownicy był nieodpowiedni, więc ukarał ją karą porządkową. Sąd przyznał mu rację i podkreślił, że postępowanie bibliotekarki było niewłaściwe i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Istnieje różnica między zwykłą umową o pracę w ramach prawa prywatnego a umową o pracę interwencyjną, wykonywaną na podstawie porozumienia urzędów publicznych, takich jak starostwo i urząd miasta. W takich przypadkach wielokrotne zatrudnienie osób na umowę na czas określony, przekraczające 33 miesiące, nie przekształca się w umowę na czas nieokreślony - orzekł Sąd Najwyższy.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uznała, że należy przyjąć zażalenie na odmowę zajęcia się przez rzecznika dyscyplinarnego sprawą I prezes Małgorzaty Manowskiej, w związku z pełnieniem przez nią funkcji dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, mimo sprzeciwu ówczesnej I prezes SN Małgorzaty Gersdorf. Wcześniej rzecznik odmówił przyjęcia takiego zażalenia.

Skarżący sędzia powinien mieć doliczony do dodatku okres sprawowania stanowiska asesora do okresu zajmowania przez niego stanowiska sędziego, łącznie dziewięć lat i dziewięć miesięcy. Organy obu instancji dokonały zatem błędnej interpretacji ustawy o ustroju sądów powszechnych, stąd ich decyzje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił.

Pracownik został zatrudniony w spółce, która zarządzała jego poprzednim pracodawcą. Tym samym świadczenie pracy odbywało się nieprzerwanie w ramach tego samego holdingu. Sąd uznał więc, że przeniesienie nie mogło zostać uznane za okoliczność nadzwyczajną, skutkującą uznaniem, że nowy stosunek pracy został zawarty dla pozoru.

Prokurator z Elbląga nie stanie przed sądem karnym za przestępstwo ujawnienia i wykorzystania informacji, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją. Przekazał on bowiem dokumenty prokuratorskie w celu prowadzenia postępowania cywilnego w swojej sprawie pracowniczej. SN orzekł, że przestępstwa nie ma. A prokurator zapewniał, że realizuje tylko słuszny obowiązek wynikający z regulaminu ministra sprawiedliwości.

ZUS żądał od ubezpieczonego zwrotu 32 tys. zł renty socjalnej, ale się pomylił dwukrotnie. Raz – naliczył wadliwą sumę do zwrotu, jako nienależnego świadczenia, a dwa – pozwany nie miał obowiązku jej zwracać – orzekł Sąd Apelacyjny w Rzeszowie i wskazał, że pouczenia Zakładu były dla wnioskodawcy niezrozumiałe i niejasne. Uchylił więc wyrok I instancji i wcześniejsze decyzje organu.

Sąd Najwyższy uznał za zasadną skargę nadzwyczajną. Pracownicy przedsiębiorstwa budowlanego z Bielska-Białej pozwali pracodawcę, który wypowiedział Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy w ramach zwolnień grupowych. Jeśli mimo jednostronnej zmiany warunków wynagradzania nie doszło do przynajmniej pięciu definitywnych zwolnień, to nie może być mowy o zwolnieniu w ramach zwolnień grupowych – zaznaczyła Izba Kontroli Nadzwyczajnej.

Stwierdzenie przez lekarza specjalisty ZUS choroby zawodowej u ubezpieczonego nie musi skutkować orzeczeniem niezdolności do pracy – stwierdziły sądy dwóch instancji. Astma oskrzelowa u pracownika wymaga redukcji nadmiernej wagi ciała nasilającej odczuwane duszności, a także - unikania czynników drażniących jak silne czynniki chemiczne, zapachy kwiatów, brudnej odzieży.

ZUS zarzucił, że wolą stron umowy o pracę było stworzenie pozoru zatrudnienia, w celu skorzystania z ochrony ubezpieczeniowej oraz świadczeń. Jedynym z powodów był fakt, że po miesiącu od jej zawarcia okazało się, że pracownica jest w ciąży. Sąd przyznał, że okres wykonywania pracy był krótki, ale zwrócił też uwagę, że jednym z podstawowych świadczeń, na których opiera się stosunek pracy, jest korzystanie z ochrony ubezpieczeniowej.

Trybunał Konstytucyjny uznał we wtorek 18 kwietnia br., że skarga konstytucyjna w sprawie odmowy przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy poprzez nieuwzględnienie do okresów składkowych okresów opłacania składek na ubezpieczenie społeczne przez rolników - nie jest zasadna. Zaskarżony przepis ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie narusza Konstytucji.