Nie ma jednolitej wykładni zakazu wypowiadania umowy o pracę na czas określony pracownikowi cztery lata przed osiągnięciem wieku emerytalnego. Dlatego Sąd Okręgowy przedstawił zagadnienie do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu. Chodzi o kwestię, czy zakaz wypowiedzenia z art. 39 kodeksu pracy dotyczy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony, także wówczas, gdy umowę zawarto na okres, który upływa przed osiągnięciem przez pracownika wieku emerytalnego.

Żaden przepis prawa nie zakazuje podejmowania zatrudnienia przez kobietę w ciąży. Natomiast gdyby pracodawca zdyskwalifikował pracownicę z powodu ciąży, to dopuściłby się dyskryminacji. Sąd Apelacyjny w Krakowie podkreślił, że dążenie do uzyskania prawa do świadczeń z ubezpieczenia społecznego nie jest niczym nagannym, jeżeli następuje w związku z faktycznie nawiązanym i realizowanym stosunkiem pracy.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił pracownikowi prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Sąd nie zgodził się z wydaną w tej sprawie decyzją. W wyroku wskazano, że pracownik przyczynił się do wypadku, ponieważ nie zastosował rękawic ochronnych. Niemniej naruszenie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy nie miało charakteru rażącego niedbalstwa.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł w czwartek, że zgodnie z prawem unijnym firma, która została bezprawnie wykluczona z przetargu może żądać odszkodowania z tytułu utraty szansy na zamówienie, nawet jeśli przepisy krajowe stanowią inaczej. Zostało to bowiem unormowane w dyrektywie, którą państwa członkowskie miały wdrożyć do swojego porządku prawnego.

Wniosek o zmniejszenie wymiaru czasu pracy spowodował niespodziewaną reakcję pracodawcy - wypowiedzenie umowy o pracę z powodu likwidacji stanowiska. Sądy orzekły, że było to spowodowane rzeczywistymi przyczynami, ale powrót do pracy był niecelowy. Sądy przyznały pracownicy odszkodowanie, a Sąd Najwyższy te rozstrzygnięcia zaaprobował.

W trakcie trwania współpracy powódka nie kwestionowała tego, że zawarła ze spółką umowę o świadczenie usług. Zrobiła to dopiero na potrzeby zaspokojenia swoich roszczeń z tytułu faktury, która nie została opłacona. W toku postępowania wykazano jednak, że stron nie łączyła umowa o pracę. Sąd podkreślił, że samodzielne organizowanie sobie pracy, brak wydawania poleceń przez pracodawcę oraz brak nadzoru czy sprawdzania realizacji zadań oraz wystawianie faktur za wykonane usługi jest obce stosunkowi pracy.

Pracownik samowolnie opuścił miejsce pracy oraz ominął bramkę z elekronicznym systemem ewidencji wejść i wyjść. Na podstawie wydruków z tego systemu wykazano też mniejszy czas pracy niż wpisany przez pracownika na tradycyjnych listach obecności. Tym samym pracodawca miał podstawy, by utracić do niego zaufanie i wypowiedzieć umowę o pracę.

Wnuczka opiekująca się na stałe niepełnosprawną babcią nie dostanie świadczenia pielęgnacyjnego. Mimo, że zrezygnowała z pracy zawodowej. A to dlatego, że żyje córka, która pozostaje w pełni sił, powinna więc świadczyć opiekę lub realizować obowiązek alimentacyjny. Sądy nie wzięły jednak pod uwagę, że córka od lat nie interesuje się swoją matką, a wnuczkę wychowywała właśnie babcia.

Zgodnie z przepisami, sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Niemniej powierzenie pełnienia obowiązków służbowych funkcjonariuszowi Straży Granicznej następuje w formie decyzji administracyjnej o charakterze uznaniowym, więc podlega kontroli sądowej - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Środki z OFE i subkonta ubezpieczonego zostały przeniesione do funduszu emerytalnego. Nieuzasadnione jest twierdzenie, że posiadanie przez ubezpieczonego subkonta musi mieć miejsce w chwili jego śmierci, aby wdowie wypłacić jednorazowe świadczenie – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. I uznał, że skarga kasacyjna ZUS jest niezasadna.

Celem przyznania bonu jest aktywizacja osoby bezrobotnej, która na rynku lokalnym nie może znaleźć zatrudnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku ocenił jako niecelowe przyznawanie środków w ramach bonu, w sytuacji gdy wnioskodawca rozpoczął już pracę. Tym samym do podjęcia zatrudnienia może dojść najwcześniej w dniu otrzymania bonu, a nie po złożeniu wniosku o jego przyznanie.

Pracodawca nie chciał wypłacić odprawy pracownikowi, który odmówił przyjęcia nowych warunków pracy w zakresie miejsca jej wykonywania. Sąd orzekł jednak, że przyczyny rozwiązania stosunku pracy leżały wyłącznie po stronie pracodawcy i zasądził odprawę. Uznał bowiem, że przyjęcie nowych warunków realnie prowadziłoby do znaczącego obniżenia wynagrodzenia. Ponadto pracownik cierpiał na schorzenia kręgosłupa, więc długa podróż samochodem, wpływałaby niekorzystnie na jego stan zdrowia.

Poczucie pracownika, że podejmowane wobec niego działania i zachowania mają charakter mobbingu, nie jest wystarczającą podstawą do jego stwierdzenia. Nie można też uznać, że każde naruszenie przez pracodawcę swoich obowiązków i powinności wobec pracownika jest równoznaczne z mobbingiem. Sąd Najwyższy podkreślił, że mobbing stanowi kwalifikowany delikt prawa pracy, który wyraźnie odróżnia się od innych niewłaściwych zachowań pracodawcy.

Pracownik zapłaci PIT od wynagrodzenia za odszkodowanie, które otrzymał od byłego pracodawcy na podstawie ugody. Nazwanie świadczenia "odszkodowaniem" nie oznacza, że obiektywnie posiada ono taki charakter i podlega zwolnieniu z opodatkowania – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. Sądy, podobnie jak skarbówka, kwestionują praktykę polegającą na wypłacie wynagrodzenia pod nazwą „odszkodowanie”, by skorzystać z preferencji.

Praca w dozorze, czyli kierownictwie ruchu nie może być uwzględniona przy wyliczeniu prawa do emerytury górniczej. Jeśli czynności takie są wykonywane na powierzchni, a nie pod ziemią – orzekła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego. W ten sposób odniosła się do skargi pracownika kopalni odkrywkowej węgla brunatnego.

Europejski Trybunał Praw Człowieka uznał, iż dyscyplinarne zwolnienie z pracy za przesłanie do wąskiej grupy pracowników e-maila z krytyką szefa i prawodawcy, stanowiło naruszenie wolności wyrażania opinii zwolnionego pracownika. Trybunał wskazał przede wszystkim, iż jakkolwiek e-mail był ostry, krytyczny i sarkastyczny, to skarżący nie zawarł w nim wypowiedzi wulgarnych i nienawistnych, a jego krytyka nie była bezpodstawna.

Pracownica wzięła ślub w trakcie zwolnienia lekarskiego, a po uroczystości wstąpiła do zakładu pracy, by poinformować o tym swoje koleżanki. Na tej podstawie, ZUS nakazał zwrot wypłaconego zasiłku chorobowego. Sąd jednak nie zgodził się z wydaną decyzją i wskazał, że żadna okoliczność nie wskazywała na to, że pracownica zachowywała się w sposób, który pozostawałby w sprzeczności z celami zwolnienia lekarskiego.

Pracodawca jest obowiązany zaznajamiać pracowników podejmujących pracę z zakresem ich obowiązków, sposobem wykonywania pracy na wyznaczonych stanowiskach oraz ich podstawowymi uprawnieniami. Uwzględniając aktualne możliwości techniczne, obowiązek ten może zostać zrealizowany za pośrednictwem intranetu. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Procedura antymobbingowa wdrożona w urzędzie miasta Wrocławia, może zostać zaskarżona przez związek zawodowy pracowników do sądu pracy – orzekł Sąd Najwyższy w sporze z prezydentem miasta o wydanie w tej sprawie zarządzenia wewnątrzzakładowego. Prawo przewiduje obowiązek konsultacji ze związkami zawodowymi w zakresie takiej procedury – dodał sąd.

Po odejściu ze spółki z o.o. członek zarządu nie odpowiada swoim majątkiem za długi składkowe, jeśli wykaże w postępowaniu, że w okresie pełnienia przez niego funkcji członka zarządu nie było podstaw do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub postępowania zapobiegającego upadłości - z tym wnioskiem zgodziła się Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego.