Spółka twierdziła, że informacje o wypłaconych premiach i nagrodach stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Natomiast ich ujawnienie może mieć wpływ na potencjalne kształtowanie się cen akcji. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił jednak tej oceny i podkreślił, że sporne informacje dotyczą jedynie dodatkowych elementów wynagrodzenia, które nie dają pełnego obrazu polityki płacowej spółki.

Wójt nie chciał przyznać dofinansowania za cały okres kształcenia młodocianego pracownika, ponieważ zmienił on miejsce zamieszkania w trakcie trwania nauki. Organ twierdził, że pracodawca powinien złożyć drugi wniosek do organu właściwego ze względu na wcześniejsze miejsce zamieszkania ucznia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie nie zgodził się z tą oceną i wskazał, że sprawę powinna rozpoznać gmina miejsca zamieszkania młodocianego pracownika w dacie ukończenia nauki i zdania egzaminu.

Przedmiotem umów między właścicielką przedszkola a wychowawczynią było opracowanie i wykonywanie autorskiego programu choreograficzno-pedagogicznego „Tańce ludowe” przez dzieci w okresie trwania roku szkolnego – uznał Sąd Apelacyjny. Przyznał zatem rację ZUS, że były to umowy zlecenia, a nie o dzieło, a wynagrodzenie było wypłacone w każdym miesiącu.

Osobie pobierającej emeryturę na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie przysługuje prawo do deputatu węglowego w formie ekwiwalentu pieniężnego. Potwierdził to we wtorek Sąd Najwyższy. Uznał, że świadczenie się nie należy, ponieważ ostatnim miejscem pracy emerytki nie było PKP.

O przedawnieniu prawa do zasiłku chorobowego decyduje data zgłoszenia roszczenia o jego wypłatę, a nie termin ustąpienia przyczyny uniemożliwiającej wypłatę czy data opłacenia w całości zaległych składek na ubezpieczenie. Tak zdecydowały sądy dwóch instancji i uchyliły negatywne dla kobiety decyzje ZUS. Podkreślono przy tym, że mierzenie skali cierpienia osoby, która nie doznała uszkodzenia ciała, pozostaje poza możliwościami dowodowymi sądu.

W sytuacji gdy strażnik graniczny zdaje sobie sprawę, że jednoosobowo nie jest w stanie zabezpieczyć wydzielonego odcinka granicy państwowej, powinien poinformować o tym przełożonych. Gdy tego nie zrobi, a podjęto próbę nielegalnego przekroczenia granicy, może ponieść odpowiedzialność dyscyplinarną - potwierdził to niedawno Naczelny Sąd Administracyjny.

W sytuacji gdy pracownik zatruł się posiłkiem zjedzonym w czasie pracy, nie musi zaistnieć związek funkcjonalny między wypadkiem a wykonywaną pracą. Wykazanie powiązania jest jednak konieczne, gdy zdarzenie występuje po godzinach pracy – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, rozpoznając roszczenie żony zmarłego nagle pracownika.

Obwiniony zwolnił działacza związkowego z pominięciem procedur, które gwarantują szczególną ochronę stosunku pracy. Został on jednak uniewinniony od zarzutu popełnienia wykroczenia przeciwko prawom pracownika. Sąd uznał, że nie doszło do rażącego naruszenia przepisów prawa pracy, ponieważ decyzja o wypowiedzeniu umowy o pracę nie była całkowicie nieuzasadniona, subiektywna i złośliwa.

Uchylenie przez sąd pierwszej instancji zaskarżonej decyzji organu rentowego oraz przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania następuje wyrokiem. Rozstrzygnięcie ma charakter merytoryczny, także co do istoty sprawy – taką uchwałę podjęła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego. Sprawa dotyczyła wydania zaświadczenia pracodawcy A1.

Rozpoznanie sprawy cywilnej przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego ukształtowane na podstawie ustawy o zwalczaniu COVID-19 ogranicza prawo do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy. Nie jest konieczne dla ochrony zdrowia publicznego i prowadzi do nieważności postępowania - taką uchwałę w składzie siedmiu sędziów podjęła Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych SN.

Prokurator ma prawo, jak każdy pracownik, do godnych warunków wykonywania zawodu, aby nie czuł się przez swoich szefów mobbingowany – orzekł Sąd Najwyższy. Pracownik, także prokurator, ma prawo zwrócić uwagę na nieprawidłowości zachodzące w jego jednostce, nie jest przecież niewolnikiem.

"Praca na stanowiskach dozoru ruchu oraz kierownictwa ruchu kopalń w kopalni węgla brunatnego", nie jest tożsama z "pracą na odkrywce w kopalni węgla brunatnego". Nie można jej zaliczyć do prac górniczych, a więc emerytura górnicza nie przysługuje – stwierdził Sąd Najwyższy. I dodał, że uchwały nie podejmuje, gdyż zagadnienie przedstawiali sędziowie wadliwie powołani.

Pracownik stał się niezdolny do pracy po dziesięciu dniach jej świadczenia. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, że umowa o pracę została zawarta dla pozoru, więc pracownik nie podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym. Sprawa trafiła do sądu, który nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i podkreślił, że przepisy prawa nie uzależniają skuteczności nawiązania stosunku pracy od okresu trwania umowy lub stanu zdrowia pracownika.

Pracownica nie mogła rozpocząć pracy, ponieważ rząd wprowadził zakaz prowadzenia działalności gospodarczej w galeriach handlowych. W tym samym czasie stała się ona też niezdolna do pracy, ponieważ zamknięto szkoły i musiała zająć się małoletnim synem. ZUS zarzucił, że umowa została zawarta dla pozoru, ponieważ nie było dowodów na świadczenie pracy. Sąd nie podzielił tej oceny.

Bibliotekarka podniosła głos i kazała dziewczynce oddać jej prywatny strój księżniczki, ponieważ uznała, że dziecko miało problem z przeczytaniem swojej roli w spektaklu. Pracodawca uznał, że sposób zachowania pracownicy był nieodpowiedni, więc ukarał ją karą porządkową. Sąd przyznał mu rację i podkreślił, że postępowanie bibliotekarki było niewłaściwe i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

Istnieje różnica między zwykłą umową o pracę w ramach prawa prywatnego a umową o pracę interwencyjną, wykonywaną na podstawie porozumienia urzędów publicznych, takich jak starostwo i urząd miasta. W takich przypadkach wielokrotne zatrudnienie osób na umowę na czas określony, przekraczające 33 miesiące, nie przekształca się w umowę na czas nieokreślony - orzekł Sąd Najwyższy.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego uznała, że należy przyjąć zażalenie na odmowę zajęcia się przez rzecznika dyscyplinarnego sprawą I prezes Małgorzaty Manowskiej, w związku z pełnieniem przez nią funkcji dyrektora Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury, mimo sprzeciwu ówczesnej I prezes SN Małgorzaty Gersdorf. Wcześniej rzecznik odmówił przyjęcia takiego zażalenia.

Skarżący sędzia powinien mieć doliczony do dodatku okres sprawowania stanowiska asesora do okresu zajmowania przez niego stanowiska sędziego, łącznie dziewięć lat i dziewięć miesięcy. Organy obu instancji dokonały zatem błędnej interpretacji ustawy o ustroju sądów powszechnych, stąd ich decyzje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił.

Pracownik został zatrudniony w spółce, która zarządzała jego poprzednim pracodawcą. Tym samym świadczenie pracy odbywało się nieprzerwanie w ramach tego samego holdingu. Sąd uznał więc, że przeniesienie nie mogło zostać uznane za okoliczność nadzwyczajną, skutkującą uznaniem, że nowy stosunek pracy został zawarty dla pozoru.

Prokurator z Elbląga nie stanie przed sądem karnym za przestępstwo ujawnienia i wykorzystania informacji, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją. Przekazał on bowiem dokumenty prokuratorskie w celu prowadzenia postępowania cywilnego w swojej sprawie pracowniczej. SN orzekł, że przestępstwa nie ma. A prokurator zapewniał, że realizuje tylko słuszny obowiązek wynikający z regulaminu ministra sprawiedliwości.