Lasy Państwowe wadliwie uznały, że sprawę o ujawnienie kwot przeznaczanych na reklamę w mediach, można załatwić dyskretnie. Konieczne jest udzielenie odpowiedzi albo wydanie decyzji odmowej - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.

Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego ukarała prokuratora rejonowego z Warszawy wydaleniem ze służby. Miał on żądać i następnie wziąć od partnerki oskarżonego o zabójstwo dwie markowe koszule i bilety na mecz piłkarski reprezentacji narodowej. Prokurator przyznał się do tych czynów. Sąd Najwyższy uznał, że zachowanie prokuratora było niegodne i naraziło na szwank wizerunek urzędu.

W postępowaniu zainicjowanym przeciwko ważności wyborów do Sejmu RP, Senatu, Prezydenta RP oraz Parlamentu Europejskiego, o których mowa w kodeksie wyborczym, także w postępowaniu zainicjowanym przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Taką uchwałę podjął Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.

Policjant został uznany za winnego popełnienia przewinień dyscyplinarnych, które polegały na kradzieży worków z węglem. Przełożeni dyscyplinarni wydalili go za to ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że kara była adekwatna do rangi i rodzaju popełnionych przewinień, ponieważ funkcjonariusz utracił nieposzlakowaną opinię oraz sprzeniewierzył się obowiązkom związanym z wykonywaniem zawodu opartego na szczególnym zaufaniu społecznym.

Przepisy uzależniające przejście w stan spoczynku kobiety-sędziego od zgody ministra sprawiedliwości naruszają prawo do sądu oraz prawo do życia prywatnego, a ponadto są dyskryminujące ze względu na wiek i płeć - orzekł 24 października br. Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu. Te przepisy to arbitralna i bezprawna ingerencja w sferę niezawisłości sędziowskiej i ochrony przed usunięciem ze stanowiska sędziego ze strony przedstawiciela władzy wykonawczej.

Organ może wydać zaświadczenie wyłącznie w oparciu o posiadane dane. Braki w dokumentacji uwłaszczeniowej są przeszkodą do stwierdzenia ostateczności aktu własności ziemi. A wójt nie ma obowiązku ustalenia faktu ostateczności decyzji w drodze postępowania dowodowego - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Prokurator z Poznania został obwiniony o to, że poważnie zaniedbał prowadzenie spraw związanych z pedofilią. Otrzymał karę upomnienia, gdyż z powodu jego bierności nigdy nie wykryto sprawców. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej orzekł, ze surowsza kara nagany nie byłaby adekwatna, gdyż właściwie nie wiadomo, czy istotnie doszło do przestępstwa, a dzieci miały poniżej 15 lat.

Ze wspólnikiem trzeba podzielić się zyskiem. A w procesie o dalszą - ponad prawomocnie uwzględnioną - część świadczenia z tego samego stosunku prawnego, sąd nie może w niezmienionych okolicznościach odmiennie orzec o zasadzie odpowiedzialności pozwanego – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej.

Zarządzenie przewodniczącego w sprawie zwrotu wniosku o ogłoszenie upadłości wydane na posiedzeniu niejawnym i uzasadnione z urzędu, utrwalone w chwili wydania wraz z uzasadnieniem wyłącznie w systemie teleinformatycznym obsługującym postępowanie sądowe z wykorzystaniem wzorców udostępnionych w tym systemie i opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jest zarządzeniem istniejącym – uznała Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Sąd Rejonowy we Włocławku powziął wątpliwość, którą przedstawił Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego. A ta podjęła uchwałę, zgodnie z którą właściwa okręgowa rada adwokacka, do której adwokat ustanowiony przez sąd skierował wniosek o zwolnienie z obowiązku zastępowania strony w postępowaniu, nie może skutecznie zwolnić go z tego obowiązku.

Radca prawny, jako obrońca na sali sądowej, nie chciał założyć maseczki. Jego zachowanie w trakcie wykonywania obowiązków służbowych było podyktowane tym, iż rozporządzenie wydane przez rząd pozostawało w sprzeczności z podstawą prawną. Jednak rzecznik dyscyplinarny i sądy były zdania, że postąpił wbrew ślubowaniu i nieetycznie, za co ukarano go naganą. Sąd Najwyższy uchylił orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego z powodu poważnych braków uzasadnienia.

Adwokat przeszedł na drugą stronę - do przeciwnika procesowego i teraz procesuje się ze swoim dawnym klientem. Sądy dyscyplinarne Adwokatury stwierdziły winę obwinionego, ale nie mogły go ukarać z powodu przedawnienia karalności przewinienia. Czy przedawnienie istotnie nastąpiło? Oceni to ponownie Wyższy Sąd Dyscyplinarny, gdyż Sąd Najwyższy uznał, że wydane postanowienie zostało błędnie nazwane.

Sądy pierwszej instancji oddaliły w całości powództwa Forum Obywatelskiego Rozwoju oraz Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, które domagały się zakazu mówienia o tym, że unijny mechanizm relokacji ma charakter przymusowy; że dotyczy on nielegalnych imigrantów, również tych spoza Europy; a także, że Polacy poprzez udział w referendum mogą mieć wpływ na odrzucenie paktu migracyjnego. Rozstrzygnięcie podtrzymał Sąd Apelacyjny.

Oskarżenie o zniesławienie i zniewagę przez prokuratora należy dobrze udokumentować. Ciężar dowodu w postępowaniu o uchylenie immunitetu i postawienie przed sądem karnym należy do wnioskodawcy. Dowody zaś nie mogą stanowić subiektywnej oceny materiału – orzekła Izba Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego i nie zezwoliła na uchylenie immunitetu.

W korespondencji zawodowej adwokaci muszą przestrzegać właściwych form. Nie mogą używać wyrażeń czy zwrotów obraźliwych ani grozić ściganiem karnym lub dyscyplinarnym, zwłaszcza swoim kolegom z samorządu. Tej zasady nie przestrzegał znany gdański adwokat i dlatego został ukarany upomnieniem. Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej postanowił karę utrzymać w mocy.

Skoro kodeks postępowania karnego wyraźnie określa, jakie kary można orzec wobec oskarżonego w postępowaniu nakazowym i w ogóle nie przewiduje możliwości pozbawienia wolności, to orzeczenie wobec oskarżonego wyrokiem nakazowym kary nieprzewidzianej w tym trybie postępowania narusza w rażący sposób przepisy kodeksu. Potwierdził to niedawno Sąd Najwyższy w Izbie Karnej.

Osoba prawna może domagać się finansowego zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych od osoby prywatnej, która zamieściła opinię w Internecie – uznał Sąd Najwyższy we wtorkowej uchwale. Sąd Apelacyjny w Gdańsku, który skierował pytanie do SN, stał na przeciwnym stanowisku. Jednak swoją opinię chciał oprzeć na uchwale Izby Cywilnej Sądu Najwyższego, gdyż pojawiły się wcześniej także wyroki przeciwne.

Sądy dwóch instancji oraz samorząd radcowski odmówiły kandydatce do zawodu wpisu na listę radców prawnych, mimo zatarcia skazania. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że, popełniając czyny zabronione pod groźbą kary, dopuszczając się przewinień dyscyplinarnych w okresie odbywania aplikacji radcowskiej, przy pełnej znajomości konsekwencji swoich czynów, skarżąca niejako sama pozbawiła się możliwości włączenia do kręgu radców prawnych.

Samo przytoczenie przepisów, które rzekomo narusza zaskarżone orzeczenie, nie czyni zadość obowiązkowi przytoczenia i uzasadnienia podstaw skargi nadzwyczajnej – orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. SN oddalił skargę Rzecznika Praw Obywatelskich, który uznał za sprzeczne z Konstytucją odsetki od kredytu frankowego.

Jeśli wśród propozycji odpowiedzi w teście była wyłącznie jedna poprawna, oparta na przepisach prawa obowiązujących w dniu przeprowadzenia egzaminu, to zdający egzamin radcowski nie może ich kwestionować. Przyjmowanie przez zdającego dodatkowych założeń, to niewłaściwa metoda rozwiązywania testu – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.