Szybkie awanse sędziów, wbrew opinii zgromadzeń przedstawicieli sądów są lekceważeniem procedur, a nawet dobrych obyczajów. Stwarzają pozory legalności i sprawności wymiaru sprawiedliwości. Usprawiedliwieniem dla tych awansów oficjalnie jest" czynienie dobra", bo przecież do tej pory panowało w sądach kastowe zło.

Prawdopodobnie Łukasz Piebiak nie tak sobie wyobrażał finał swojej kariery, ale w rządzie dobiegła ona właśnie końca. Jako sędzia mógłby się w zasadzie nie martwić o swoją przyszłość, bo przecież może wrócić do sądu. Tylko, że tam nie czeka go przyjazne otoczenie.

Od kilku tygodni wokół polskich sądów trwa kolejny etap batalii. Z jednej strony stowarzyszenia sędziowskie, adwokaci, radcy prawni, organizacje międzynarodowe, Rzecznik Praw Obywatelskich domagają się ujawnienia list poparcia dla sędziów-członków KRS, z drugiej rządzący zdają się robić wszystko co w ich mocy, by do tego nie doszło.

Szefowie polskiej prokuratury przenoszą podległych sobie pracowników w dowolny sposób, chociaż kryterium nagród dla zasłużonych i kar dla krytyków ich działań jest wyraźnie widoczny. A szef Prokuratury Krajowej nawet nie wysila się, by to jakoś sensownie wytłumaczyć.

W 2006 roku Komisja Nadzoru Bankowego (obecny KNF) ostrzegała banki, by w umowach o kredyt hipoteczny wskazywały obiektywny kurs franka. Nie posłuchały, stosowały niedozwolone klauzule i teraz boją się skutków lawiny pozwów. Może być jeszcze gorzej, bo Komisja Nadzoru Finansowego przypomina, że za 5 lat wskaźniki WIBOR i LIBOR mogą zniknąć, a wówczas trzeba będzie aneksować umowy. Jeśli banki znów nie posłuchają jej głosu, będą miały problem większy, niż frankowy.

Dwa tygodnie w przedszkolu, dwa tygodnie choroby w domu, i tak na zmianę - to częste początki kariery przedszkolnej najmłodszych, a pracujący rodzice muszą przetrwać ten trudny okres. Bez babci, niani i wyrozumiałego szefa to prawdziwe wyzwanie, więc nic dziwnego, że zdarzają się i tacy, którzy, mimo choroby, odstawiają dziecko do przedszkola.

Kto mieczem wojuje od miecza ginie - przypominają sobie zwolennicy sędziego SN Kamila Zaradkiewicza. Bo sędzia ten nie zawahał się grać va bank i skierował pytanie do Trybunału Konstytucyjnego, czy sędziowie rekomendowani przez Krajową Radę Sądownictwa do objęcia urzędu w latach 2011 -2017 zostali prawidłowo powołani. Ale są też pytania o jego status.

Okazuje się, że to nie osioł jest uparty. Mistrzem upierania się przy swoim jest skarbówka. Przepis dotyczący ryczałtowego przychodu za prywatne używanie służbowych pojazdów obowiązuje od 2015 roku. Zdaniem podatników i sądów jest on prosty i oczywisty. Organy cały czas pozostają jednak na te argumenty głuche – i każą pracownikom płacić dodatkowy podatek.

Populizm rządzi już nie tylko w polityce, ale też w ekonomii i prawie. Coraz trudniej dziś usłyszeć, że rozdawnictwo typu 500 plus może mieć jakiś niedobry wpływ na finanse państwa, a potem też na gospodarkę, nie słychać też wsparcia dla rzecznika praw obywatelskich, który upomina się o humanitarne traktowanie podejrzanego.

Sędzia Leszek Mazur, przewodniczący Krajowej Rady Sądownictwa przyszedł z pomocą prezydentowi. Na biurku głowy państwa leży gotowa do podpisania nowelizacja kodeksu karnego i prezydent pewnie waha się, czy złożyć podpis. Szef KRS odradza.

Proces konsultowania prawa powinien być permanentny i nie powinien zaczynać się od momentu przedstawienia projektu ustawy - stwierdził minister cyfryzacji Marek Zagórski. Chyba z choinki się urwał i nie zauważył, że rząd, którego jest członkiem, niewiele konsultuje, a większość ustaw przepycha szybko poselską ścieżką, by uniknąć wymaganych przez prawo konsultacji.

Z biegłymi sądowymi, jest tak jak z ustawą o nich, mijają lata, kolejne rządy składają kolejne obietnice, a sytuacja jest coraz gorsza. Niskie stawki zniechęcają ekspertów do pracy, ci biegli, którzy decydują się na przygotowanie opinii albo są przeciążeni - co powoduje opóźnienia, albo niedoszkoleni - bo imają różnorodnych tematów.

Już kilkadziesiąt wad znaleźli eksperci w uchwalonej niedawno przez Sejm i czekającej na przyjęcie przez Senat nowelizacji kodeksu karnego. To efekt stanowienia prawa na łeb na szyję, bez analiz i konsultacji, nawet bez solidnej pracy w komisjach sejmowych. Bo było polityczne zapotrzebowanie na szybką reakcję na głośne wydarzenie.

Szybka zmiana daty zakończenia roku szkolnego jak w soczewce pokazuje problemy centralnego zarządzania oświatą. Brakuje w nim głosu rozsądnych rodziców i samorządów, a szkoła stała się zakładnikiem państwa i nauczycieli.

Na problem pedofilii politycy reagują jak zwykle w takich razach, czyli głupio i nieskutecznie. Polityczne wzmożenie po emisji filmu braci Sekielskich przyniesie absurdalne zaostrzenie kar, natomiast nie słychać, jak rządzący chcą sobie poradzić z prawdziwymi problemami, z którymi mamy do czynienia.

Szczepienia stały w ostatnim czasie zarzewiem prawdziwej wojny toczącej się otwarcie i skrycie w przedszkolach i szkołach. Wojny na słowa, w której zagrożenie jest całkiem realne - wracają choroby stanowiące szczególnie dla najmłodszych dzieci, kobiet w ciąży i osób ze słabą odpornością, nawet śmiertelne zagrożenie.

Tsunami miłości do Unii Europejskiej wylało się w Polsce w miniony długi weekend. Akty strzeliste o takiej treści wygłaszali, w związku z 15 rocznicą przystąpienia do UE i zbliżającymi się wyborami, zarówno politycy od zawsze pokazujący przywiązanie do europejskich wartości, jak i ci toczący z Unią wojnę. Ci ostatni robili to nawet bardziej.

Z resortów finansów i przedsiębiorczości dochodzą sprzeczne sygnały. Nie sposób oprzeć się wrażeniu, że ktoś próbuje nam wszystkim mydlić oczy. Jednego dnia słyszymy, że odbędzie się tzw. test przedsiębiorcy, czyli weryfikacja samozatrudnionych. Drugiego, że może jednak nie. Czy tak się tworzy prawo? Kto w końcu odpowiada za podatki?

Unijne przepisy, które wprowadzają dwa miesiące urlopu rodzicielskiego tylko dla mężczyzn, coraz bliżej. To urlop, którego nie będzie mogła przejąć matka, a niewykorzystany przepadnie. Czy mężczyźni ruszą z wnioskami o rodzicielski, a kobiety wreszcie przestaną być pracownikami gorszej kategorii? Czas pokaże.

Ponieważ z różnych stron, także ze strony stron postępowań, padają pytania, czy sędziowie Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego zasiadają w niej legalnie, postanowili oni sami odpowiedzieć na to pytanie. No i zaskoczenia nie było. Jesteśmy tu zgodnie z prawem - orzekli.