Najwyższy czas powiedzieć politykom z każdej opcji - tym, którzy rządzą i będą rządzić - dość! Nie ma naszej, obywateli, zgody na eksperymenty, szastanie pieniędzmi i ciągłe odwracanie reform, które wprowadził kto inny. Polski na to nie stać. Jeżeli tego nie zrozumiemy, to ciągle będziemy krajem z rosnącą dziurą budżetową i narastającymi problemami - jak te w służbie zdrowia.

Wielu prawników w nowej Krajowej Radzie Sądownictwa upatruje szansy na wyjście sądów z kryzysu. Chodzi m.in. o uzupełnienie braków kadrowych, które przekładają się – powiedzmy wprost – na przewlekłość postępowań i obciążenie pracą zarówno sędziów, jak i pracowników sądów. Innymi słowy najważniejszym momentem z punktu widzenia i sądów, i obywateli, będzie odblokowanie sędziowskich konkursów. To może być też punkt newralgiczny, bo nie wiadomo, czy sędziów pozytywnie zaopiniowanych przez KRS powoła prezydent.

Między art. 300 a art. 301 kodeksu spółek handlowych są jeszcze 134 inne artykuły. Przy okazji prac nad kompleksową nowelizacją warto zastanowić się, czy aktu nie należałoby uczynić bardziej czytelnym. Zwłaszcza że przepisy o skomplikowanej strukturze w dużej mierze dotyczą - o ironio - prostej spółki akcyjnej.

Serial Netflixa o hucie w Szopienicach i epidemii ołowicy wśród dzieci w epoce PRL okazał się hitem. Ma swoje bohaterki, jak lekarki Jolanta Wadowska-Król i Bożena Hager-Małecka. Ma i swoje czarne charaktery. Takich trujących hut, kopalń, fabryk mieliśmy w Polsce więcej. Jednak „Ołowiane dzieci” to nie tylko historia, gdyż takich mini-Szopienic mamy w Polsce nadal pełno, choć rzadko je dostrzegamy. To wszechobecny azbest.

Sprawa zabójstwa 11-latki na nowo rozgrzała dyskusje nad tym, gdzie powinna zostać postawiona granica odpowiedzialności dzieci za czyny karalne. Tu warto przypomnieć, że już raz – w 2018 r. – rozważano jej obniżenie do lat 10. Krytyka ze strony pedagogów, psychologów, ale i stanowcze wystąpienie ówczesnego rzecznika praw obywatelskich Marka Michalaka skutecznie zniechęciły ówczesne Ministerstwo Sprawiedliwości do podejmowania tematu. Kilka lat później, na kanwie innej tragedii, zdecydowano, że już 14-latki będą mogły, jak dorośli, odpowiadać m.in. za zabójstwo ze szczególnym okrucieństwem.

W uchwale dwóch Izb Sądu Najwyższego z 3 grudnia zapomniano o europejskim zaufaniu i lojalności. Jednak sędziowie nie zapomnieli o sobie. Coraz częściej słychać, że zaczyna się gotowanie żaby na wolnym ogniu, a żabą jest polexit. W taki sposób, aby nikt się nie zorientował, że ciałem jesteśmy jeszcze w Unii, ale duszą już poza nią.

Gdzie dwóch się bije, tam trzeci w tym wypadku ucierpi. Prezydent zawetował reformę edukacji, a MEN zapowiada, że i tak ją przeprowadzi. Tyle, że gdy ścierają się racje polityczne, a decydenci prężą muskuły w sporze o kształt oświaty, to uczniowie stają się zakładnikami konfliktu, którego nie wybrali i za który nie ponoszą odpowiedzialności.

Jako Ministerstwo Cyfryzacji, działając zawsze niezwykle przejrzyście, odbyliśmy bardzo szerokie konsultacje społeczne – mówił w Sejmie Paweł Olszewski, wiceminister cyfryzacji, prezentując projekt nowelizacji ustawy o krajowym systemie cyberbezpieczeństwa. Przekonywał, że ustawa jest niezbędna: nie tylko implementuje dyrektywę NIS 2, ale też wzmacnia bezpieczeństwo narodowe.

Dla rządu priorytetem jest obecnie przywracanie praworządności w szeroko rozumianym wymiarze sprawiedliwości. W tle pojawia się jednak kwestia, która te wysiłki może skutecznie utrudnić. I nie chodzi wcale o brak podpisu prezydenta pod ustawami. Po wiosennych podwyżkach i chwili oddechu dla MS pracownicy sądów i prokuratury coraz głośniej podnoszą kwestię niskich wynagrodzeń i dużego obciążenia pracą. Mają przy tym dobre karty przetargowe - jeśli zaczną odchodzić, sądy i prokuratury staną.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 25 listopada 2025 r. orzekł, że Polska nie może dłużej ignorować istnienia małżeństw jednopłciowych zawartych w innym państwie członkowskim. Według TSUE zmusza to „małżonków do funkcjonowania w państwie ich pochodzenia jak osoby pozostające w stanie wolnym. A to według TSUE narusza zarówno swobodę przemieszczania się i pobytu, jak i podstawowe prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego”.

Sytuacja firm, które przez źle wypełnione formularze miałyby dopłacać nawet kilkadziesiąt tysięcy zł do rachunków za prąd, prawdopodobnie znajdzie szczęśliwy finał - Ministerstwo Energii zaproponowało korektę przepisów, która pozwoli na poprawienie błędu. Mam nadzieję, że historia ta posłuży jako nauczka na przyszłość. Pokazuje bowiem, jak nie należy tworzyć prawa i jak biurokracja potrafi – dosłownie - spędzić sen z powiek przedsiębiorcom.

W artykule „Kto i kiedy strzela? Trudna droga do informacji o polowaniach” poruszamy problemy m.in. braku powszechnego dostępu do elektronicznej bazy polowań indywidualnych oraz niedoinwestowania i niedoinformowania straży łowieckiej. Do tej listy utrudnień dołożyłbym kolejne: aby komunikat o polowaniu poprawnie odczytać, należy wykazać się dociekliwością oraz wszechstronną znajomością podziału terytorialnego kraju.

Sporo nadziei obudziły ostatnie wypowiedzi ministra sprawiedliwości Waldemara Żurka o pracach nad ustawowym uregulowaniem pieczy współdzielonej oraz zapowiedzi zajęcia się m.in. utrudnianiem kontaktów z dziećmi. Podejście nie będzie pierwsze – sprawę próbował uregulować poprzedni rząd i poprzedni Senat. Projekty szły w kierunku penalizacji uporczywego utrudniania kontaktów i spełzły na niczym. I nadal w wielu sprawach rozwodowych dziecko jest kartą przetargową i sposobem na to, by odegrać się na znienawidzonym byłym.

Pensja jest dla zarządu, a dla pana, panie Areczku, multisport i owocowe czwartki - memy tego typu od lat „śmieszą” szeregowych pracowników korporacji. Rząd postanowił poszerzyć grupę docelową żartu o nauczycieli, ruszając z kosztującym 10 mln zł programem ukierunkowanym m.in. na zwiększanie prestiżu ich zawodu.

Ogłoszona przed dwoma laty umowa koalicyjna zakładała wprowadzenie zasady minimum sześciomiesięcznego vacatio legis dla zmian w prawie podatkowym. Tymczasem na trzy miesiące przed końcem roku opublikowano dopiero projekty, które przewidują istotne zmiany w opodatkowaniu spółek, fundacji rodzinnych i jednoosobowych działalności gospodarczej. Mają wejść w życie już od 1 stycznia 2026 roku.

Krytyka prezydenckiego weta w sprawie tzw. ustawy Kamilka pokazuje, że stare powiedzenie „dzieci i ryby głosu nie mają” ma się w Polsce dobrze. Co więcej, tam gdzie wkracza polityka, nie ma miejsca na racjonalną dyskusję o tym, jak chronić dziecko - potrzeby i wygoda dorosłych zawsze mają pierwszeństwo. W tle są jeszcze kwestie związane z problemami kadrowymi sądownictwa, cyfryzacją wymiaru sprawiedliwości i, niestety, niedofinansowaniem polskich szkół, które przyparte do muru, sięgają po pomoc rodziców.

Już dawno nie widziałam takiej licytacji na zasługi i przytyki serwowane przeciwnikom politycznym w Sejmie, jak w czasie wtorkowej debaty nad projektami zmian w Kodeksie pracy, umożliwiającymi zaliczanie do stażu pracy okresów zatrudnienia na umowie zleceniu i wykonywania jednoosobowej działalności gospodarczej. Do starcia doszło na mównicy sejmowej między posłanką PiS a posłami Lewicy. Mam jedną radę do obu stron tej publicznej debaty - zanim zaczną Państwo chwalić się, czegóż to nie zrobili dla obywateli, proszę sprawdzić dwa razy, czy nie obróci się to przeciwko wam.

Związki partnerskie można "wziąć na tapetę" zaraz po wyborach - zapowiadał Donald Tusk, licząc na głosy osób, dla których ta kwestia to nie tylko sprawa godnościowa, ale również praktyczna. Chodzi bowiem o podstawowe bezpieczeństwo: informacje o stanie zdrowia partnera, wspólne zarządzanie majątkiem, dziedziczenie, pochówek. Premier po raz kolejny udowodnił, że jest Kasparowem politycznych szachów 5D.

Wpisy, które są publikowane w Krajowym Rejestrze Sądowym, nie będą już ogłaszane w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Pomysł Ministerstwa Sprawiedliwości nie wzbudził kontrowersji. Jego realizacja z pewnością zostanie z ulgą przyjęta przez przedstawicieli wielu spółek i może stać się modelowym przykładem deregulacji. Okazuje się jednak, że wymaga pewnego wyjaśnienia.

Tragedia, która wydarzyła się w Krakowie, była niestety tylko kwestią czasu. Tym razem zginął lekarz, kilka miesięcy wcześniej ratownik medyczny, a agresja tylko eskaluje. Żadne zaostrzenie kar tu nie pomoże, dopóki na przemoc wobec personelu medycznego - nie tylko fizyczną - państwo nie zacznie skutecznie reagować.