Przykład frankowiczów przyzwyczaił nas do myślenia, że największe szanse na unieważnienie swoich umów kredytowych mają konsumenci. Nic bardziej mylnego. Przedsiębiorcy również mają szansę na osiągnięcie tego efektu, a jeżeli profesjonalnie zadbają o swoje prawa, może to nie być wiele trudniejsze niż w przypadku konsumentów.

W nowym programie rządowym "Mieszkanie na start" będzie limit cenowy mieszkań - zapowiada resort rozwoju. Takie rozwiązanie funkcjonowało już przy poprzednich programach kredytowych. Nie do końca się to jednak sprawdziło. W wielu miastach oferta lokali mieszcząca się w limitach była praktycznie równa zeru. Eksperci apelują, by nie iść w tę stronę. Ich zdaniem limity będą gwoździem do trumny rządowego programu. Nie zastopują też wzrostu cen mieszkań.

Trybunał Sprawiedliwości UE uznał niedawno, że przepisy art. 6 i 7 dyrektywy 93/13 stoją na przeszkodzie wykładni sądowej, zgodnie z którą skutki uznania umowy za nieważną są uzależnione od warunku zawieszającego (pkt 32 orzeczenia). W ten sposób TSUE kolejny raz potwierdził, że ochrona konsumentów jest bezwarunkowa, co oznacza, że nie można jej uzależniać od składania przez konsumenta jakiegokolwiek oświadczenia - pisze Wiktor Budzewski, adwokat i partner zarządzający w kancelarii KBiW Kurpiejewski Budzewski i Wspólnicy.

Jak co roku, banki będą w 2024 r. masowo składać pozwy w sądach przerywające bieg przedawnienia. Tym razem pism w swojej skrzynce pocztowej mogą spodziewać się frankowicze, którzy w 2021 r. wystąpili o unieważnienie umowy kredytowej lub w inny sposób weszli w spór z bankiem. Korzystne dla kredytobiorców orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE i Sądu Najwyższego niewiele w tym zakresie zmieniło.

Po kredytach frankowych przyjdzie czas na kredyty złotówkowe, udzielane w oparciu o WIBOR. Ten wskaźnik był ustalany jednostronnie przez banki. Dlatego obawiam się, że dojdzie do sytuacji, kiedy banki oddadzą pieniądze kredytobiorcom, które ci wpłacili, a roszczenia o zwrot kapitału banków się przedawnią. Banki nie będą mogły żądać więc odsetek, ani waloryzacji. Kredytobiorcy będą mieli za darmo pieniądze z banku, a to nie tylko wpłynie na kondycję sektora finansowego, ale całej gospodarki - ostrzega prof. Rafał Adamus.

W internecie pojawia się coraz więcej ofert dotyczących sprzedaży kredytu frankowego. Z tego rozwiązania chętnie korzystają osoby, które chcą mieć "święty spokój" i raz na zawsze pozbyć się problemu. Nie chcą czekać długich lat na wyrok sądowy i płacić prawnikom. Nie zawsze jednak to się opłaca. Dokonanie sprzedaży nie oznacza też wcale, że uniknie się wizyt w sądzie. Pułapek na kredytobiorców czyha jednak znacznie więcej. 

Niezależenie od kontrowersji wokół mocy wiążącej uchwały Sądu Najwyższego z 25 kwietnia 2024 r., jej treść bez wątpienia będzie miała wpływ na orzecznictwo sądów powszechnych, nawet jeśli oceniana będzie, nie jako wiążące orzeczenie SN, lecz opinia cywilistów o uznanym autorytecie. Nie bez znaczenia jest również, że choć uchwałę wydali „nowi” sędziowie SN, to nie pozostaje w sprzeczności z wyrokami wydanymi przez „starych sędziów” w sprawach „frankowych” - pisze Marcin Szymański, adwokat, partner w Kancelarii Prawnej Drzewiecki Tomaszek i Wspólnicy.

Nie ma obecnie w przepisach podstawy do zastępowania wadliwych postanowień w umowach frankowych. Wadliwość klauzuli przeliczeniowej prowadzi do upadku całej umowy, a przedawnienie roszczenia banku rozpoczyna się od momentu zakwestionowania przez konsumenta jej postanowień. Dodatkowo ani bank, ani frankowicz nie mają podstaw do wynagrodzenia, roszczeń za korzystanie z kapitału - wynika z czwartkowej uchwały Izby Cywilnej SN.

Kompleksowa uchwała Sądu Najwyższego, która ma zostać podjęta w czwartek, 25 kwietnia, jest spóźniona o co najmniej cztery lata. To przysłowiowa musztarda po obiedzie – nie jest ona już potrzebna ani konsumentom dochodzącym swoich roszczeń przeciwko bankom w sądach, ani nawet samym sądom powszechnym, które wypracowały już dość stabilną i jednorodną linię orzecznictwa - Tomasz Konieczny, radca prawny i partner w Konieczny, Polak Partnerzy

Po przeszło trzech latach Sąd Najwyższy odpowie w końcu na sześć pytań dotyczących kredytów frankowych, czy jednak obecnie ma to jeszcze jakikolwiek sens? Część prawników twierdzi, że uchwała jest spóźniona i jedynie należy mieć nadzieję, że SN nie będzie próbował zawracać Wisły kijem oraz, że potwierdzi dotychczas wypracowane stanowisko TSUE. Jedyne pytanie, na które wciąż odpowiedź jest ważna, dotyczy przedawnienia. Nie wszyscy jednak tak uważają.

Sądy orzekają o nieważności umów spłaconych kredytów frankowych, a kredytobiorcy odzyskują nadpłacone pieniądze. Wielu frankowiczów wciąż jednak nie podjęło jeszcze żadnych działań w celu unieważnienia swojej umowy kredytowej i odzyskania nadpłaconych pieniędzy. Tymczasem można wystąpić do sądu w tej sprawie nawet po wielu latach.

TSUE czeka na rozstrzygnięcie pytania prejudycjalnego polskiego sądu, dotyczące przedawnienia roszczeń banków wobec frankowiczów. Z opublikowanych właśnie uzasadnień do tych pytań wynika, że sąd odpowiada się za takim samym traktowaniem roszczeń kredytobiorców i banków. Nie wiadomo jednak, czy TSUE w ogóle się nimi zajmie - uważają prawnicy, bo sąd wychodzi z błędnego założenia, że przepisy UE mają zastosowanie do sposobu rozliczenia roszczeń restytucyjnych stron nieważnej umowy kredytu.

Rząd przygotowuje ustawę o podmiotach obsługujących kredyty i nabywcach kredytów, która ma m.in. ustanowić ramy prawne dla podmiotów obsługujących kredyty oraz warunki działalności, prawa i obowiązki nabywców kredytów, którzy nabywają prawa kredytodawcy wynikające z nieobsługiwanej umowy o kredyt lub samą nieobsługiwaną umowę o kredyt.

Sam fakt przedłożenia kredytobiorcy do podpisu pliku dokumentów informujących go o ryzyku zmiany stopy procentowej nie jest równoznaczny z tym, że bank spełnił ciążący na nim obowiązek informacyjny - tak uważa Rzecznik Finansowy. Prawnicy nie mają wątpliwości - pogląd rzecznika na temat WIBOR pomoże złotówkowiczom wygrywać w sądach.

Sejm nie śpieszy się z pracami nad przepisami przedłużającymi wakacje kredytowe na 2024 rok. Jest koniec marca, a jeszcze nie odbyło się nawet pierwsze czytanie projektu. Tymczasem mają one wejść w życie już od 1 maja. Czy to oznacza kolejny poślizg w ich wdrażaniu? To jednak nie jedyny problem. Wielu kredytobiorców będzie miało problemy z ustaleniem, czy może skorzystać z zawieszenia spłaty rat.

Czy Skarb Państwa będzie musiał wypłacić wysokie odszkodowania kredytobiorcom z Getin Noble Bank w upadłości? W czwartek Trybunał Sprawiedliwości UE zajął się pytaniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdzie leży 8 tysięcy skarg, dotyczących kredytów z tego banku. Trybunał poprosił o opinię Rzecznika Generalnego. Ma być ona gotowa 13 czerwca. Natomiast na wyrok trzeba będzie poczekać. Korzystne dla frankowiczów orzeczenie otworzy drogę roszczeniom kredytobiorców wobec państwa.

Rzecznik finansowy zażądał od syndyka Getin Noble Bank wskazania przyczyny i podstawy prawnej oraz kontraktowej podejmowania przez bank czynności upominawczych i windykacyjnych w sytuacji wydanych przez sąd postanowień w przedmiocie zabezpieczenia. Syndyk twierdzi, że realizuje wszystkie ustanawiane przez sądy zabezpieczenia dotyczące kredytów hipotecznych, co do których toczą się postępowania o ustalenie ich nieważności.

Osoby spłacające kredyty konsumenckie są bombardowane nieuczciwymi ofertami spółek, specjalizujących się w pozwach lub skupujących roszczenia. Chcą one wywalczyć na ich rzecz zwrot odsetek od prowizji z powołaniem się na sankcję kredytu darmowego. Skorzystanie z takiej oferty może być jednak ryzykowne. Polskie sądy orzekają różnie a na wyrok TSUE trzeba jeszcze poczekać.

Syndyk Getin Noble Bank planuje zawierać z frankowiczami ugody - dowiedziało się Prawo.pl. Prawnicy niezbyt wierzą tym zapewnieniom. Uważają, że wnioski o zawezwanie do próby ugodowej, które obecnie otrzymują kredytobiorcy, służą jedynie do zawieszenia biegu przedawnienia. Wskazują też, że ugody wymagałyby zgody rady wierzycieli, co wcale nie jest takie oczywiste.

Kredytodawcy mogą wymagać od klientów ponoszenia kosztów. Muszą się one jednak mieścić w dopuszczalnym prawem limicie. Dyskusyjna jest kwestia, czy w przypadku nieproporcjonalności tych kosztów, kredytodawca może ponieść negatywne konsekwencje. Interpretacje wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE wydanego w tej sprawie prowadzą do dwóch różnych wniosków. Rodzi to wiele praktycznych problemów.