Przeszczepianie narządów jako zabieg medyczny ratujący zdrowie lub życie pacjenta jest rozpowszechnioną praktyką we wszystkich krajach rozwiniętych. Przeszczepy stały się rewolucją w medycynie i wymusiły wprowadzenie regulacji prawnych w przedmiotowym zakresie. Przeszczepy muszą być bowiem zgodne zarówno z wiedzą medyczną, jak i przepisami prawa. Przedmiotem niniejszego komentarza jest analiza regulacji prawa polskiego dotyczącej zasad przeszczepiania komórek, tkanek i narządów.

Od 1 października 2004 r. problematykę ubezpieczenia zdrowotnego reguluje z ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.; dalej jako: u.ś.o.z.). Powyższa ustawa kreuje zakres przedmiotowy prawa do świadczeń zdrowotnych świadczeniobiorcy.

Zawód lekarza może być wykonywany w różnych formach prawnych. Ustawa regulująca wykonywanie tego zawodu, tj. ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 136, poz. 857; dalej jako: u.z.l.l.d.) określa niektóre z form, w jakich zawód ten może być wykonywany. Otóż zgodnie z przepisami przywołanej ustawy, lekarz może udzielać świadczeń zdrowotnych prowadząc: - indywidualną praktykę lekarską lub indywidualną specjalistyczną praktykę lekarską; - grupową praktykę lekarską, w tym również udzielanie świadczeń specjalistycznych; - praktykę w miejscu wezwania (co oznacza możliwość udzielania świadczeń nie w stałym miejscu - gabinecie, ale właśnie w miejscu wezwania - u pacjenta). Oczywiście możliwe jest wykonywanie zawodu lekarza na podstawie umowy o pracę lub umowy cywilnoprawnej.

Konferencja Uwarunkowania skuteczności reform systemu ochrony zdrowia w Polsce - 6 listopad 2009w Warszawie

Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia wprowadziła (Dz. U. Nr 171, poz. 1225 z późn. zm.; dalej jako: u.b.ż.ż.) w art. 73-78 ustawowe zmiany w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowej żywności, praktycznie funkcjonujące od dnia 1 stycznia 2006 r. w związku z wejściem w życie rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady: Nr 852/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE L 139 z 30.04.2004 r., str. 1 z późn. zm.) oraz Nr 882/2004 z 29 kwietnia 2004 r. o urzędowej kontroli sprawowanej w celu zapewnienia weryfikacji zgodności w odniesieniu do prawa paszowego i żywnościowego zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L 165 z 30.04.2004 r., str. 1 z późn. zm.). Rozporządzenie 882/2004 wprowadza przepisy zapewniające eliminację zagrożeń w sferze produkcji i przetwórstwa oraz zapobiega wielokrotnej kontroli w sferze obrotu i handlu.

Podstawowym obowiązkiem przedsiębiorcy produkującego lub wprowadzającego żywność do obrotu jest zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego produktu.

Od kilku lat prowadzone są w Polsce intensywne prace nad opracowaniem optymalnego systemu, który poprawiłby wskaźniki w zakresie ratowania osób poszkodowanych w wypadkach i innych stanach zagrożenia życia. Dlatego podjęcie zdecydowanych działań w tym kierunku jest w pełni uzasadnione i wynika z oczekiwań społeczeństwa, ponieważ ilość osób umierających w Polsce na skutek wypadków i innych stanów zagrożenia życia jest nadal zbyt wysoka w porównaniu ze wskaźnikami w innych bardziej rozwiniętych państwach.