Artykuł 54 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 z późn. zm.; dalej jako: u.o.z.z.) ustala podstawy do opracowania programów zwalczania chorób zakaźnych zwierząt wskazanych w załączniku 1 do ustawy w sposób umożliwiający implementację w odrębnych rozporządzeniach przepisów wspólnotowych.

W związku z przystąpieniem do Unii Europejskiej Polska została zobowiązana w trakcie negocjacji do wprowadzenia do swego systemu prawnego dodatkowego prawa ochronnego na produkty lecznicze. Odpowiednie przepisy zostały przyjęte w nowelizacji ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jedn.: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 z późn. zm.; dalej jako: u.p.w.p.) i zaczęły obowiązywać w momencie akcesji, podobnie jak postanowienia Traktatu Akcesyjnego w tym zakresie oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 1768/92 z dnia 18 czerwca 1992 r. dotyczące stworzenia dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych (Dz. U. UE L 182 z 2.07.1992, str. 1 z późn. zm.), które ustanawiało dodatkowe prawo ochronne. SPC wydłuża dwudziestoletni okres ochrony patentowej leków maksymalnie o 5 lat, dając koncernom produkującym leki oryginalne przedłużoną wyłączność na rynku. Producenci generyków, których w Polsce jest najwięcej, będą natomiast musieli dłużej czekać na wygaśnięcie ochrony leków, których odpowiedniki zamierzają produkować.

Artykuł 15 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.) zobowiązuje pracodawcę do zapewnienia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Ma to ograniczyć do minimum występowanie w zakładzie pracy wypadków przy pracy. Każdy pracodawca zatrudniający pracowników bierze na siebie ryzyko związane z funkcjonowaniem zakładu, w tym możliwość doznania przez pracowników w czasie wykonywania pracy urazów, a nawet poniesienia śmierci. Odpowiedzialność z tego tytułu ponosi pracodawca. Pracownikowi należy się rekompensata za spowodowaną wypadkiem czasową lub trwałą niezdolność do pracy. Aby możliwym stało się wypłacenie tej rekompensaty w pierwszej kolejności należy zbadać czy zdarzenie, jakiemu uległ pracownik, było wypadkiem przy pracy.

Leki wydawane na receptę w każdej aptece będą musiały kosztować tyle samo. Ministerstwo Zdrowia wprowadzi stałe marże na lekarstwa. To oznacza koniec z lekami sprzedawanymi w promocji - za złotówkę lub nawet grosik. Teraz jest to możliwe, bo ich cenę ostatecznie określają właściciele aptek.

Pobranie komórek, tkanek lub narządów do przeszczepienia jest dopuszczalne po stwierdzeniu trwałego nieodwracalnego ustania czynności mózgu (śmierci mózgu). Na gruncie polskiego prawa definicja śmierci mózgowej, jak i wszelkie przesłanki, oraz procedury pozwalające na jej stwierdzenie zawarte zostały w obwieszczeniu Ministra Zdrowia z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie kryteriów i sposobu stwierdzenia trwałego nieodwracalnego ustania czynności mózgu (M.P. Nr 46, poz. 547). Z treści niniejszego dokumentu wynika, że śmierć jest zjawiskiem zdysocjowanym. Oznacza to, że śmierć ogarnia tkanki i układy w różnym czasie. W rezultacie prowadzi to do dezintegracji ustroju jako całości funkcjonalnej i kolejnego, trwałego wypadania poszczególnych funkcji w różnej sekwencji czasowej. Niektóre funkcje ustroju lub ich części mogą utrzymywać się przez pewien czas w oderwaniu od innych, wcześniej obumarłych. Taki charakter zjawiska śmierci obserwować można w sposób szczególny w sytuacjach, w których śmierć objęła już mózg, ale krążenie krwi jest nadal zachowane. Z powyższego wynika, że stan mózgu rozstrzyga w sposób ostateczny o życiu lub śmierci człowieka. Nieustanne poszerzanie wiedzy i doświadczenia lekarskiego, wdrażanie nowych metod i technologii medycznych jest na porządku dziennym. Pozwala to na wprowadzanie do praktyki coraz lepszych, pewniejszych sposobów postępowania diagnostycznego i terapeutycznego. Włączenie do procedur ustalania śmierci mózgu metod instrumentalnych to bardzo istotne uzupełnienie badań klinicznych, a w niektórych przypadkach również postępowanie o charakterze rozstrzygającym, bez wykorzystania którego stwierdzenie śmierci mózgu nie może zostać uznane za dopuszczalne.

Utworzenie urzędu Rzecznika Praw Pacjenta, wprowadzenie koszyka gwarantowanych świadczeń medycznych i nowego algorytmu podziału środków NFZ, a także zwiększenie nakładów na ratownictwo medyczne i przeszczepy narządów to według Minister Zdrowia Ewy Kopacz główne osiągnięcia jej Resortu w ciągu 2 ostatnich lat.

Prowadzenie działalności gospodarczej w formie apteki wiąże się z koniecznością spełnienia określonych prawem wymagań. Przedsiębiorca w pierwszej kolejności musi uzyskać zezwolenie na prowadzenie apteki. W tym celu konieczne jest stworzenie warunków określonych przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 z późn. zm.; dalej jako: u.p.f.) oraz zatrudnienie wykwalifikowanego personelu1. Uzyskanie zezwolenia umożliwia przedsiębiorcy prowadzenie apteki i sprzedaży w niej produktów leczniczych. Uprawnienie to jednakże łączy się z określonymi obowiązkami, w tym z nałożonymi przez ustawodawcę na mocy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.; dalej jako: u.ś.o.z.).

Za szkody powstałe w wyniku zwalczania z urzędu określonych chorób zakaźnych zwierząt zgodnie z wykazem tych chorób dołączonych do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (tekst jedn.: Dz. U. z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 z późn. zm.; dalej jako: u.o.z.z.) posiadaczowi zwierząt gospodarskich przysługuje odszkodowanie określone przez rzeczoznawcę, który jest wyznaczany z listy powiatowego lekarza weterynarii. Tryb ich powoływania, wymagane kwalifikacje, sposób szacowania wartości rynkowej oraz wynagrodzenia za takie czynności określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 30 lipca 2009 r. w sprawie rzeczoznawców wyznaczonych przez powiatowego lekarza weterynarii do przeprowadzenia szacowania (Dz. U. Nr 142, poz. 1161; dalej jako: r.r.w.).