Przyjęcie przez Krajową Radę Sądownictwa za decydujące kryterium „orzekania w sądzie” w sytuacji, gdy pozostali kandydaci legitymują się innym doświadczeniem zawodowym, w ocenie Sądu Najwyższego ma charakter dyskryminujący. A ponadto - prezentacja na wideokonferencji nie może być decydującym kryterium - orzekła Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego.

Zamalowanie napisami PZPR i "czas na sąd ostateczny" biur poselskich PiS - to był usprawiedliwiony protest przeciwko zmianom w wymiarze sprawiedliwości - orzekł Sad Najwyższy w Izbie Karnej i uchylił dwa wyroki zapadłe w sprawie o niszczenie mienia przez aktywistkę. Stopień społecznej szkodliwości czynu był minimalny, a szkody materialne znikome - dodał sąd umarzając postępowanie.

Sąd Najwyższy uznał, że Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej to jest Fundusz Sprawiedliwości, tylko pod zmienioną nazwą. I stwierdził, że nie jest jego sprawą oceniać, czy środki z tego źródła są właściwie wydawane. Co innego oznacza wykonanie wyroku, a co innego orzekanie w sprawie wypłat z tego funduszu. Jednak nie zachodzi tu w żadnym razie nieważność całego postępowania.

Prokurator rejonowa została karnie przeniesiona na inne miejsce służbowe, gdyż przez dwa lata nie podejmowała postępowania przygotowawczego w sprawie policjanta, który zaniedbał zgłoszenia o przypadku pedofilii. Zdaniem Izby Dyscyplinarnej, które zdecydowała o karze, brak reakcji w takiej sprawie nie jest czynem mniejszej wagi, gdyż narusza społeczne poczucie sprawiedliwości.

Podejrzany, który został pozbawiony prawa do obrony w procesie karnym o znieważenie funkcjonariusza, nie będzie ukarany, gdyż został uznany za niepoczytalnego. Jednak jego pobyt w szpitalu psychiatrycznym nie zwalnia sądu z przeprowadzenia procesu z jego udziałem i zapewnienia podejrzanemu transportu na rozprawę - orzekła Izba Karna Sądu Najwyższego, uwzględniając kasację rzecznika praw obywatelskich.

Zaniedbanie 27 koników polskich przez osoby, które powinny im zapewnić regularne jedzenie i picie zostało zakwalifikowane przez prokuratora jako znęcanie. Izba Karna Sądu Najwyższego nie uwzględniła skargi obrońców oskarżonych, którzy nie zgodzili się z uchyleniem orzeczenia uniewinniającego. Jednak sąd drugiej instancji nie przesądził winy oskarżonych, lecz nakazał zbadać jeszcze raz dowody.

Sąd Najwyższy przyznał rację Prokuratorowi Generalnemu i uwzględnił kasację od wyroku w sprawie wielokrotnego zgwałcenia i wykorzystywania seksualnego małoletniej. Prokurator twierdził, że wymierzona oskarżonemu kara 5 lat pozbawienia wolności jest rażąco łagodna i niesprawiedliwa. Sąd Najwyższy uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi drugiej instancji.

W postępowaniu dyscyplinarnym tajemnicę zawodową traktuje się w sposób bardziej rygorystyczny niż w procedurze karnej. Nie ma tu kontratypu, zwalniającego z odpowiedzialności. Zaś rozmowa z pełnomocnikiem strony przeciwnej, będąca przedmiotem pertraktacji, nie mogła być dołączona do pism procesowych - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego.

Przepisy pozwalające na wyłączenie sędziego z uwagi na wątpliwości wobec procedury jego powołania przez prezydenta na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa są niezgodne z konstytucją - orzekł w środę Trybunał Konstytucyjny. To odpowiedź na trzy pytania prawne skierowane jeszcze w 2019 roku przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego.

Radca prawny, który wykładał w wyższej szkole, ale nie zdobywał punktów podczas szkoleń zawodowych, został przez swój samorząd zawodowy ukarany finansowo. Izba Dyscyplinarna SN utrzymała orzeczenie Wyższego Sądu Dyscyplinarnego w mocy, ale zauważyła, że kasacja oparta została na kłamstwie obrońcy, co jest naruszeniem zasad etyki.

Do kompetencji sądu, ani tym bardziej prokuratora nie należy narzucanie metod działania biegłym przy wydawaniu opinii - orzekła Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego i oddaliła jako oczywiście niezasadna kasację Prokuratora Generalnego. W mocy więc pozostanie umorzenie postępowania dyscyplinarnego prokurator, w sprawie której psychiatrzy orzekli niepoczytalność w momencie popełnienia czynu.

Nakaz zapłaty wydany na podstawie weksla lub czeku staje się natychmiast wykonalny po upływie terminu do zaspokojenia roszczenia. Jednak sąd może badać podstawę wydania weksla, a tego nie uczynił w sprawie przedsiębiorcy z Białej Podlaskiej. Dlatego Prokurator Generalny wniósł do Sądu Najwyższego skargę nadzwyczajną twierdząc, że sąd złamał zasady państwa prawa i sprawiedliwości społecznej.

W ogłoszonym w środę wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej postanowił oddalić skargi Polski i Węgier na mechanizm warunkowości, nazywany zasadą "pieniądze za praworządność". Ma on być wykorzystywany do ochrony budżetu Unii w przypadku naruszenia praworządności w państwach członkowskich.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN uchyliła decyzję Prokuratora Generalnego, który nie zgodził się na dalsze zajmowanie stanowiska przez prokuratora. Prokurator Generalny nie wziął pod uwagę innych okoliczności, w tym również - interesu służby. SN ocenił też, że wydanie decyzji nastąpiło bez poszanowania zasady proporcjonalności i zasady równego traktowania.

Prokuratorzy nadal nie mają możliwości złożenia kasacji w sprawach dyscyplinarnych do Sądu Najwyższego, mimo że według Trybunału Konstytucyjnego ustawodawca popełnił błąd. Jednak stare sprawy deliktowe, popełnione jeszcze przed wejściem w życie ustawy z 2017 r., nadal krążą w Izbie Dyscyplinarnej, gdyż dostrzega się w nich bezwzględne przyczyny odwoławcze.

Jeśli postępowanie przygotowawcze trwa 13 miesięcy i dotyczy przestępstwa popełnionego przez oficera w czasie misji wojskowej za granicą, to nie można uznać je za przewlekłe. Zwłaszcza że podejrzanych było pięciu, zgromadzenie dowodów wymagało przeprowadzenia eksperymentów w ramach międzynarodowej pomocy prawnej, a obrońca wykazał się pasywnością.

W czwartek 10 lutego w Izbie Dyscyplinarnej odbyła się rozprawa w sprawie Prokuratora Krajowego Bogdana Święczkowskiego. Wniósł ją adwokat Romana Giertycha, który zaskarżył uchwałę o odmowie uchylenia immunitetu prokuratorowi, aby był on sądzony za zniesławienie polegające na udzieleniu wywiadu, w którym stwierdził, że Giertych ma status podejrzanego.

Radca prawny został ukarany za nielojalność wobec swego byłego klienta - spółki, której byt został zagrożony. Niedopuszczalnie etyczne bowiem jest reprezentowanie byłego prokurenta spółki, w której świadczył usługi, w toczącym się postępowaniu upadłościowym - orzekły samorządowe sądy dyscyplinarne, a Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego podzieliła tę ocenę.

Sądy niekiedy nie rozróżniają stanu po zażyciu i pod wpływem środka odurzającego. Taki błąd wytknął w kasacji Rzecznik Praw Obywatelskich, a Sąd Najwyższy przyznał mu rację i uchylił wyrok sprzed ośmiu lat. Rozróżnienie tych stanów stanowi jednocześnie rozgraniczenie pomiędzy odpowiedzialnością karną a wykroczeniową.

W sytuacji, gdy dłużnik przeniósł majątek na osobę trzecią i była to umowa nieważna, nie ma uzasadnienia, by wierzyciel pauliański miał pierwszeństwo zaspokojenia. I to przed naczelnikiem Urzędu Skarbowego, którego wierzytelność zabezpieczono hipoteką - taki jest sens uchwały trzech sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego.