Dopuszczalna jest apelacja powoda od wyroku w części, w której oddalono jego żądanie główne w sytuacji, w której wyrok ten nie został zaskarżony w części uwzględniającej żądanie ewentualne - taką uchwałę podjął Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, mając na uwadze interes prawny powoda w sporze z bankiem o unieważnienie umowy o kredyt frankowy i nieistnienie wierzytelności.

Radca prawny, który naruszył nietykalność poszkodowanej, nie poniesie kary. Sądy dyscyplinarne uznały, że zarzuty o napaści, znieważenie, groźby i niszczenie mienia były odpowiedzią na bezprawne filmowanie, i rodzajem obrony koniecznej. Izba Dyscyplinarna SN uznała, że zaskarżone orzeczenie jest prawidłowe, a odstąpienie od wymierzenia kary - adekwatne.

Niedopełnienie obowiązku selektywnego zbierania odpadów wiąże się z nałożeniem przez organ podwyższonej opłaty, która ma charakter sankcji. Nie można jednak karać za jednorazowe niesegregowanie śmieci. Intencją ustawodawcy było bowiem obciążenie podwyższoną opłatą jedynie tych, którzy notorycznie naruszają obowiązek – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego odroczyła do 2 grudnia br. ogłoszenie wyroku w sprawie skargi nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego na wyrok odmawiający odszkodowania i zadośćuczynienia dzieciom zrehabilitowanego więźnia politycznego. Żądają one uchylenia wyroku i zasądzenia wyższej kwoty za krzywdę wyrządzoną przez państwo.

Izba Kontroli Nadzwyczajnej Sądu Najwyższego zwróciła się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z wnioskiem o rozpatrzenie pytań prawnych o dopuszczalność wniesienia skargi nadzwyczajnej w przypadku naruszenia prawa wspólnotowego przy udzielaniu kredytu denominowanych we frankach szwajcarskich. Sprawa ta dotyczy rozliczenia kredytu.

W stanie prawnym wprowadzonym od 7 listopada 2019 r. nowelizacją Kodeksu postępowania cywilnego, sąd drugiej instancji rozpoznaje zażalenie na orzeczenie wydane przez sąd pierwszej instancji w sprawie toczącej się w postępowaniu uproszczonym w składzie jednego sędziego - tak brzmi uchwała trzech sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego.

Była prezes zarządu chciała uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wskazując, że obejmując funkcję została wprowadzona w błąd przez byłego partnera. Uchylenie się od skutków prawnych oświadczenia woli o wyrażeniu zgody na przyjęcie i pełnienie obowiązków w zarządzie nie miało jednak wpływu na orzeczenie o odpowiedzialności majątkowej.

Radca prawny naruszył godność swego zawodu i naraził autorytet całego samorządu występując w sądzie jako powód i zarazem pełnoprawny przedstawiciel tego zawodu. Mimo zawieszenia orzeczonego prawomocnie przez sąd. Izba Dyscyplinarna oceniła w ydanym w środę orzeczeniu, że niedozwolone było nawet występowanie we własnej sprawie w takiej roli.

Przy orzeczeniu o prawnej niedopuszczalności wydania osoby ściganej, wydatki poniesione na adwokata lub radcę prawnego ponosi Skarb Państwa. Podstawę do zasądzenia zwrotu wydatków w związku z ustanowieniem obrońcy może stanowić artykuł kodeksu postępowania karnego dotyczący uniewinnienia lub umorzenia postępowania - taką uchwałę podjął Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów.

Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego utrzymała 16 listopada br. wyrok sądu I instancji uznając obwinionego Andrzeja M. – sędziego w stanie spoczynku - winnym popełnienia przestępstwa jazdy pod wpływem alkoholu. To pierwsza dyscyplinarka sędziowska od czasu zawieszenia tych spraw przez I Prezes SN. Następna dotyczyła zawieszenia w czynnościach sędziego, który nie uznał wyroku neo-sędziego.

Spółka nie regulowała swoich wymagalnych zobowiązań. Przyczyna ich niewykonywania oraz liczba wierzycieli nie mają znaczenia dla określenia stanu niewypłacalności, który powinien prowadzić do ogłoszenia upadłości spółki. Jeżeli członek zarządu nie zrobił tego we właściwym czasie, to za zaległości zapłaci z własnej kieszeni. Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Prawo Unii Europejskiej stoi na przeszkodzie obowiązującemu w Polsce systemowi, zezwalającemu ministrowi sprawiedliwości na delegowanie sędziów do sądów karnych wyższej instancji, z którego to delegowania minister, będący zarazem prokuratorem generalnym, może odwołać sędziego w każdym czasie i bez uzasadnienia - stwierdził Trybunał Sprawiedliwości UE.

Trybunał Sprawiedliwości UE stwierdził w ogłoszonym we wtorek wyroku w sprawie przeciwko Węgrom, że automatyczne odrzucenie wniosku o azyl migranta, który przybył z bezpiecznego kraju, jest niezgodne z prawem Unii. Zdaniem Trybunału niedopuszczalne jest też karanie organizacji pozarządowych wspierajacych migrantów w staraniach o ochronę międzynarodową.

Z powodu wzrostu wysokości minimalnej płacy, pracodawcy brakowało pieniędzy na wypłatę świadczeń. Postanowił więc zmniejszyć wymiar czasu pracy, bez zmiany zakresu obowiązków. Sądy nie zaaprobowały takiego postępowania, ponieważ sytuacja finansowa nie zwalnia pracodawcy z powinności zapewnienia wynagrodzenia na co najmniej minimalnym poziomie.

Nie popełnia przestępstwa świadek składający fałszywe zeznanie z obawy przed grożącą mu odpowiedzialnością karną, jeśli — realizując prawo do obrony — zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę. Jednak będzie ukarany, jeśli kłamie broniąc współuczestnika przestępstwa - taki jest sens uchwały siedmiu sędziów Izby Karnej Sądu Najwyższego.

Informacja wydatkach z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych w liceum, w tym o szeroko pojętych wynagrodzeniach, jest informacją publiczną. Na taką kwalifikację wpływa między innymi fakt, że zasady tworzenia i gospodarowania tym funduszem reguluje ustawa. Tak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu.

Nie można wywodzić pozorności umowy o pracę z samego faktu, że w stosunkowo niedługim czasie od jej zawarcia, pracownik zaczyna korzystać ze zwolnień lekarskich. Nawet jeśli strony mają świadomość co do wystąpienia w przyszłości zdarzenia uprawniającego do świadczeń z ubezpieczenia społecznego, to nie ma podstaw do uznania, że umowa miała na celu obejście prawa.

Organy skarbowe nie mogą pozbawić podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego na tej podstawie, że nie załączył on do akt sprawy faktur. Muszą być jednak spełnione materialne warunki prawa do odliczenia. Jeśli zatem nie mamy do czynienia z próbą oszustwa lub nadużycia, a transakcje miały miejsce, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego.

Umieszczenie na szybie przy stole ekspedycyjnym tabliczki z informacją o terminie wykonania leku stanowi reklamę apteki, która jest zabroniona. Klient wybierze bowiem placówkę, która na zrealizowanie recepty potrzebuje mniej czasu. Czym innym jest udzielenie przez farmaceutę odpowiedzi na pytanie - zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny.

Cztery lata po wprowadzeniu do polskiego procesu cywilnego zasady niezmienności składu sądu i ponad rok od przyjęcia pierwszych rozwiązań antycovidowych nastąpiło nagłe odejście od zasady kolegialności - wskazuje sędzia Krystian Markiewicz. I dodaje, że ustawodawca zwija wysoko zawieszone sztandary z hasłem: „zasada niezmienności składu”. Teraz Sąd Najwyższy oceni, czy apelację może rozpoznać jeden sędzia.