Rada gminy podjęła uchwałę o wygaśnięciu mandatu radnego, który nie złożył w terminie oświadczenia majątkowego. Tłumaczył się bólem kręgosłupa i zwolnieniami lekarskimi. Wynikało z nich jednak, że mógł się poruszać. Tym samym niedochowanie terminu świadczyło o nieostrożności, a niezłożenie oświadczenia wynikało z jego winy.

Skazany nie miał gwarancji procesowych i nie został osądzony przez niezawisły i bezstronny sąd, gdyż osoba powołana na urząd sędziego nie powinna orzekać - stwierdziła 28 października br. Izba Karna Sądu Najwyższego i powołała się na prawo do sądu, które wynika z art. 6 ust. 1 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Tym nieprawidłowo powołanym sędzią był Antoni Bojańczyk. Jego postanowienie Sąd Najwyższy uchylił i przekazał innemu składowi.

Powołanie osoby fizycznej na funkcję kuratora wbrew jej woli może stanowić ważny powód do zwolnienia jej z tej funkcji przez sąd rejestrowy - tak stanowi uchwała trzech sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Sąd zastosował tu analogię do funkcji opiekuna z Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Okoliczność, że pozaodsetkowe koszty kredytu konsumenckiego nie przekraczają wysokości maksymalnej granicy określonej w ustawie o kredycie konsumenckim nie wyłącza oceny przez sąd, czy postanowienia określające te koszty są niedozwolone. Przy czym prowizja nie jest świadczeniem głównym - taki jest sens uchwał, które zapadły w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego 26 i 27 października br.

Wnioskodawca aktywnie wykorzystywał czas w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności. Zaczął bowiem intensywnie składać wnioski o udostępnienie informacji publicznej. Organ uznał takie działanie za nadużycie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jednak, że duża ilość wniosków nie jest jeszcze sama w sobie wystarczająca do przyjęcia, że mamy do czynienia z nadużyciem prawa do informacji.

Skazanie skarżącego na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu za dwa posty na Facebooku znieważające prezydenta Turcji stanowiło naruszenie prawa do wolności wyrażania opinii - stwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka. Polski kodeks karny także przewiduje w art. 135 §2 takie sankcje i w obecnym brzmieniu jednoznacznie narusza art. 10 Konwencji.

Wykonywanie zawodu radcy prawnego wymaga taktu i powściągliwości w okazywaniu osobistego stosunku do stron i uczestników postępowania oraz sądu. W pismach procesowych nie wolno używać słów wulgarnych ani żartować, gdyż narusza do zasady etyczne - orzekła w postanowieniu Izba Dyscyplinarna SN i utrzymała karę finansową w mocy.

Porozumienie zawarte pomiędzy inwestorem zamierzającym nabyć akcje spółki, którego akcjonariuszami są pracownicy, a zakładowymi organizacjami związkowymi działającymi w tej spółce, nie stanowi źródła prawa pracy jako nie oparte na ustawie - to najnowsza uchwała podjęta przez Izęa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego w składzie siedmiorga sędziów przy jednym zdaniu odrębnym.

Zakaz kontaktów telefonicznych z najbliższymi w przypadku więźnia skazanego na dożywocie stanowił naruszenie prawa do poszanowania życia rodzinnego skarżącego więźnia - stwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka. Zdaniem Trybunału, państwa-strony Konwencji nie mogą w sposób dowolny stosować tego rodzaju ograniczeń.

Istnieją dostatecznie uzasadnione podstawy do tego by przypuszczać, że prokurator w stanie spoczynku w 1982 r. popełnił zbrodnię przeciwko ludzkości. Dlatego zaskarżoną uchwałę Sądu przy Prokuratorze Generalnym należało zmienić i zezwolić na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej - orzekła we wtorek 26 października Izba Dyscyplinarna Sądu Najwyższego.

Maksymalna wysokość kary w warunkach zagrożenia energetycznego kraju nie może przekroczyć 15 procent przychodu osiągniętego przez ukarany podmiot w poprzednim roku podatkowym. Nawet jeśli nie byłby to przedsiębiorca - taki jest sens uchwały Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego.

Zakaz zmiany terminu przedawnienia roszczenia przez czynność prawną nie stoi na przeszkodzie odroczeniu przez strony terminu spełnienia świadczenia, choćby roszczenie stało się już wymagalne. W takim przypadku przedawnienie biegnie na nowo z upływem odroczonego terminu - taką uchwałę podjęła Izba Cywilna Sądu Najwyższego w składzie siedmiorga sędziów.

Artykuły prasowe na temat zmarłego syna skarżącej - byłego księdza, oskarżonego o molestowanie seksualne małoletnich - stanowiły naruszenie prawa do poszanowania życia rodzinnego, a wyrok karny nie pozbawia oskarżonego prawa do bycia zapomnianym - stwierdził Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Pozwana sieć handlowa Auchan mogła posługiwać się podmiotem trzecim - agentem płatności w celu wykonywaniu swoich obowiązków do zapłaty wynagrodzenia kontrahentowi - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej. Jednak sąd drugiej instancji powinien ustalić, jakie korzyści z tej dodatkowej umowy wynikały dla dostawcy towarów. Praktyka pokazała wszak, że płatności nie regulowano terminowo.

Wystawienie przez lekarza zapotrzebowania na zakup leków niewykorzystywanych w procesie leczniczym w sposób ewidentny narusza zasady etyki, a zwłaszcza powołanie lekarskie - orzekł w Izbie Karnej Sąd Najwyższy i utrzymał w mocy karę finansową wymierzoną przez sądy lekarskie. Potwierdził raz jeszcze, że udział lekarzy i farmaceutów w tzw. odwróconym łańcuchu dystrybucji leków godził w interes pacjentów.

Zakład Ubezpieczen Społecznych twierdził, że zatrudnienie menedżera do spraw marketingu było fikcyjne i ukierunkowane na nabycie przez niego uprawnień do świadczeń z ubezpieczenia społecznego. Okoliczności, które miały na to wskazywać, to niskie kwalifikacje pracownika, wygórowane wynagrodzenie i brak działu marketingu w firmie. Sądy jednak nie uznały tych argumentów.

Ustawa o Straży Granicznej co do zasady daje przełożonemu władzę jednostronnego ustalenia treści stosunku służbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zwolnienie i mianowanie na równorzędne stanowisko jest uznaniowe. Natomiast właściwy komendant Straży Granicznej może wydać rozstrzygnięcie w tej sprawie bez zgody funkcjonariusza.

Propagowanie przez lekarza poglądów niezgodnych z aktualną wiedzą medyczną i podawanie nieprawdziwych informacji na forum publicznym jest naganne. A wagi popełnionego czynu nie umniejsza fakt, że chodziło o wypowiedź, a nie o zawiniony błąd wyrządzający szkodę pacjentowi, bo to ma o wiele większy zasięg i równie poważny ciężar gatunkowy - uznał Sąd Najwyższy.

W wydanym 20 października br. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził niemal trzyletnią bezczynność Ministra Sprawiedliwości, zobowiązując go do rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej aktualnej obsady urzędów sędziowskich w Polsce. NSA uznał, że mogą być wątpliwości co do opóźniania przez ministra obsady wolnych urzędów sędziowskich.

Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej uznał, że nie mogą stanowić podstawy do odsunięcia sędziego od orzekania niepotwierdzone dowodowo doniesienia medialne, wywołane lub potwierdzone informacją udzieloną przez organy prokuratury. Ani też doniesienia służb wykonujących czynności na polecenie prokuratury w sprawie nieujawnionego majątku.