Pracodawca posiadając wiedze o zagrożeniach występujących w miejscu pracy powinien szczeglnie dbać o stan zdrowia pracownika i domagać się od niego przedstawienia wynikw badań, a w sytuacji natężenia zagrożenia kierować na dodatkowe badania specjalistyczne. Samo tylko powiadomienie pracownika o niebezpieczeństwach na stanowisku pracy, to zdecydowanie za mało.

Instytut Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi prowadzi różnorodną działalność naukowo-badawczą związaną z bezpieczeństwem i zdrowiem pracowników realizowaną także we współpracy z innymi europejskimi placówkami tego typu. W ramach budowania modelu ochrony zdrowia pracowników analizowano m.in.. krajowe systemy ochrony zdrowia pracowników w krajach członkowskich Unii Europejskiej. W rezultacie tych prac zwrócono uwagę, że w badanych krajach dominuje model ochrony zdrowia, w którym zdrowie pracowników traktowane jest jako oczywisty rezultat stosowania prewencji techniczno-technologicznej i organizacyjnej w miejscu pracy. Modelowi temu, sprzyja działalność normotwórcza UE, która skupia się raczej na harmonizowaniu warunków bezpieczeństwa i higieny pracy, czyniąc środowisko pracy głównym przedmiotem zainteresowania i oddziaływania odpowiednich służb. Jednak konsekwencją takiego podejścia jest schodzenie działalności służb medycznych na drugi plan.

22 sierpnia 2011 r. upływa 24-miesięczny limit zatrudnienia wynikający z ustawy antykryzysowej. Aby nie wpaść w ryzyko zatrudnienia na czas nieokreślony, pracodawcy powinni rozważyć rozwiązanie tych umw za porozumieniem stron lub za wypowiedzeniem.

Czy Instrukcja stanowiskowa jest tożsama z instrukcją bhp?

Pracodawca nie może wypłacać pracownikowi zryczałtowanych premii lub nagród za pracę w godzinach nadliczbowych. Za nadgodziny należy się wynagrodzenie obliczone zgodnie z zasadami przewidzianymi w kodeksie pracy. Jeśli firma tego nie zrobi, pracownik może się skutecznie domagać w sądzie pracy wypłaty zaległego dodatku za pracę po godzinach.