Zaszeregowanie pracywykonywanejna terenie zakładu pracy do pracy szczególnie niebezpiecznej niesie za sobą pewne obowiązki, poczynając od określenia i przestrzegania szczegółowych wymagań w postaci instrukcji bhp, poprzez zapewnienie pracownikom odpowiednich środków zabezpieczających i szkoleń okresowych nie rzadziej niż raz w roku, aż po prawidłowe wypełnianie odpowiednich dokumentów wymaganych przy pracach szczególnie niebezpiecznych, np. wykazu takich prac oraz pisemnych pozwoleń na ich wykonywanie.

Ocena ryzyka zawodowego występującego na stanowiskach pracy, na których może wystąpić atmosfera wybuchowa, powinna obejmować: 1) prawdopodobieństwo i czas występowania atmosfery wybuchowej, 2) prawdopodobieństwo wystąpienia oraz uaktywnienia się źródeł zapłonu, w tym wyładowań elektrostatycznych, 3) eksploatowane przez pracodawcę instalacje, używane substancje i mieszaniny, zachodzące procesy i ich wzajemne oddziaływania, 4) opis rozmiaru przewidywanych skutków wybuchu.

Obowiązek analizowania stanu bhp dotyczy wszystkich zakładów pracy, niezależnie od liczby wypadków przy pracy, zapadalności na choroby zawodowe czy rozmiarów zakładu.

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że wydłużony czas nabywania prawa do zasiłku chorobowego przez przedsiębiorcw, ktrzy dobrowolnie przystępują do ubezpieczenia chorobowego jest zgodny z Konstytucją. Trybunał zajął się art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r. Chodziło o rżnice w wymaganym okresie nieprzerwanego ubezpieczenia (tzw. okres wyczekiwania) zachodzące między osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą, ktre do tego ubezpieczenia mogą przystąpić dobrowolnie a pracownikami, ktrzy ubezpieczeniu chorobowemu podlegają obowiązkowo.

Gdzie umieszczać instrukcje stanowiskowe? Czy wystarczy, że będą one umieszczone w szatni bądź miejscu innym miejscu, np. w kantorku mistrza lub brygadzisty?

Nie poźniej niż w ciągu miesiąca od daty uruchomienia zakładu pracy, powinny być w niej pomierzone parametry (stężenia, natężenia) czynników fizycznych, chemicznych lub biologicznych, jeżeli występują na stanowiskach pracy lub zachodzi takie przypuszczenie. Obowiązki takie nakłada na pracodawcę rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 kwietnia 2005 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 73, poz. 645 z późn. zm.). Porównanie wyników pomiarów z dopuszczalnymi poziomami tych czynników określonymi w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 217, poz. 1833 z późn. zm.) umożliwi podjęcie racjonalnych działań w celu likwidacji lub ograniczenia zagrożenia. Wyniki pomiarów nie mogą być ukrywane przed pracownikami, ponadto powinny być uwzględnione podczas oceny ryzyka zawodowego.

Rodzina przedsiębiorcy, ktry zginął w drodze do pracy dostanie rentę wypadkową. Tak precedensowo orzekł Sąd Najwyższy. Precedensowo- bo ZUS do tej pory nie uznawał takich roszczeń. Zgodnie z ustawą o ubezpieczeniu wypadkowym renta przysługuje, jeśli do wypadku dochodzi w pracy. To oznacza, że za skutki wypadku w drodze do pracy takie świadczenia się nie należą. Jednakże często trudno rozgraniczyć, kiedy przedsiębiorca jest w pracy, a kiedy dopiero się do niej udaje. Poza tym osoby prowadzące jednoosobowe firmy same decydują, kiedy już wykonują działania związane z ich działalnością, a kiedy jeszcze nie. Ich praca jest też inaczej zorganizowana niż zatrudnionych na etacie: przedsiębiorcy są bardziej mobilni, w trakcie dnia często się przemieszczają.

Czy zgodna z prawem jest obsługa obrabiarek (tokarki, szlifierki, frezarki) przez jednego pracownika, bez zapewnienia mu asekuracji drugiego zatrudnionego? Nadzór nad działem narzędziowni sprawuje mistrz utrzymania ruchu z innego działu, który może porozumiewać się z pracownikiem za pomocą krótkofalówek. Niemniej w sytuacji awaryjnej brak drugiej osoby, która zatrzyma maszynę, udzieli pierwszej pomocy czy zapobiegnie wypadkowi.

Transport drogowy często obejmuje przewz towarw klasyfikowanych zgodnie z umową ADR jako niebezpiecznych i w związku z tym wymagającym większych środkw ostrożności. O ile przewoźnicy zazwyczaj zdają sobie sprawę ze stawianych wymagań prawnych, to wielu nadawcw oraz odbiorcw pozostaje nieświadomym ciążących na nich obowiązkach.