„W czasach swojej świetności Lublin był ośrodkiem polikulturowym. Tu się krzyżowały wpływy z różnych części świata, tu się krzyżowały też emocje polityczne. Przecież nie bez przyczyny wybrano Lublin dla podpisania unii z Litwą (akt Unii Lubelskiej podpisany w 1569 r. tworzący Rzeczpospolitą Obojga Narodów - PAP). Wybrano Lublin, dlatego, że było to miasto znakomicie mentalnie przygotowane dla tego aktu” – powiedział prof. Andrzej Kokowski z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.

Podkreślił, że wiele musiało się wydarzyć zanim doszło do tej „kariery miasta” i to tej najdawniejszej przeszłości poświęcona jest odbywająca się w Lublinie konferencja pt. „Lublin – początki kariery miasta do XV w.”, która potrwa do piątku. Uczestniczą w niej archeologowie i historycy z Polski i zagranicy. Dyskutują oni o uwarunkowaniach geograficznych dla powstania Lublina, odkrytych śladach i zabytkach świadczących o najdawniejszej historii tego miejsca, zachodzących tu procesach urbanizacji. Specjaliści z różnych ośrodków zagranicznych w piątek mówić będą o tym, jak był postrzegany i oceniany Lublin, jako ośrodek polityczny, społeczny, kulturalny przez inne ośrodki w Polsce i Europie.

To pierwsza z cyklu siedmiu konferencji naukowych, jakie zaplanowano w Lublinie w 2017 r. z okazji przypadającej w tym roku 700. rocznicy lokacji miasta. „Będzie to fascynująca opowieść o mieście i jego historii, o ludziach i wydarzeniach, o klęskach i sukcesach. Ta historia Lublina to ciągła gonitwa za wielkością, za tym, żebyśmy byli ważnym ośrodkiem naukowym, gospodarczym, politycznym” – powiedział prezydent Lublina Krzysztof Żuk.

O Lublinie, jako ośrodku władzy, administracji i wymiaru sprawiedliwości dyskutować będą naukowcy podczas konferencji w październiku. Przedstawione będą na niej m.in. badania dotyczące funkcjonującego w Lublinie niegdyś Trybunału Koronnego, sądów obywatelskich w okresie I wojny światowej, sądownictwa polskiego w okresie okupacji, czy reaktywacji wymiaru sprawiedliwości po II wojnie światowej.

„Żydzi w historii i kulturze Lublina – przeszłość, pamięć, teraźniejszość” to tytuł konferencji, która ma się odbyć w czerwcu. W Lublinie przez wiele wieków rozwijała się i kwitła kultura żydowska. Pierwsze zachowane wzmianki o tutejszym osadnictwie żydowskim sięgają XIV w. W Lublinie obradował w XVI-XVIII w. żydowski Sejm Czterech Ziem. Tutaj tez działała znana na cały świat uczelnia rabiniczna Jesziwa Chachmej zlikwidowana we wrześniu 1939 r. przez hitlerowców. Społeczność żydowska Lublina została wymordowana przez niemieckich okupantów w czasie II wojny światowej, a infrastruktura żydowskiego miasta zburzona.

 

Osobna konferencja poświęcona będzie akademickości Lublina, gdzie funkcjonuje pięć wyższych szkół publicznych oraz cztery prywatne. Do udziału w konferencji pt. „Miastotwórcza funkcja uniwersytetów” zaproszeni zostaną przedstawiciele uniwersytetów z 15 miast partnerskich Lublina m.in. z Izraela, Francji, Niemiec, a dyskusja ma dotyczyć modeli współpracy samorządów lokalnych z uniwersytetami.

Zaplanowano także konferencję na temat dziedzictwa kulturowego Lublina od średniowiecza do współczesności. Prezentowane będą na niej najnowsze badania związane z dziejami sztuki zgromadzonej i tworzonej w Lublinie, jak też twórczość artystów i architektów związanych z tym miastem. Będzie też konferencja poświęcona postaciom znanych lublinian. Osobne spotkanie zaplanowano na temat gospodarki Lublina i miejsca tego miasta w gospodarce Polski i Europy.

Obchody jubileuszu miasta będą trwały cały rok. Oprócz konferencji naukowych zaplanowano wiele imprez kulturalnych, rozrywkowych, sportowych. Wśród nich m.in. premiera filmu Juliusza Machulskiego „Volta”, którego akcja rozgrywa się w Lublinie, rozgrywki sportowe - Euro2017 w kategorii do lat 21.

Lokacji Lublina na prawie magdeburskim dokonał w 1317 r. książę Władysław Łokietek. Lokacja nadawała określone prawa mieszkańcom m.in. samorząd, który dawał możliwość samodzielnego funkcjonowania, a także zasady handlowania, urządzania targów i jarmarków. Łokietek nadał miastu 100 łanów gruntów ornych, czyli około 2,5 tys. hektarów, zwolnił mieszkańców z opłat i czynszów na 20 lat. Akt lokacyjny był obowiązującym prawem, na podstawie, którego Lublin funkcjonował do końca XVIII w. (PAP)