Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

W trakcie zakończonego posiedzenia Krajowa Rada Sądownictwa wyraziła zgodę na dalsze orzekanie 12 sędziom, którzy osiągnęli wiek przejścia w stan spoczynku. Od początku działania Rady w konstytucyjnym kształcie, tj. po 15 maja 2026 r., 43 osobom udzielono takiej zgody, nikomu jej nie odmówiono. Dla porównania w całym 2023 r. taką zgodę otrzymało jedynie 36 sędziów, w 2024 r. - 31, w 2025 r. - 37, a do 15 maja 2026 r. - 16. Natomiast nie otrzymało takiej zgody aż 140 sędziów.

Zebrała się Rada Ławnicza Sądu Najwyższego i przyjęła uchwałę w sprawie odpowiedzi na pismo I prezesa Zbigniewa Kapińskiego do Marszałka Senatu RP. Jest to reakcja na publiczny list wystosowany przez prezesa Kapińskiego w związku z rozpoczęciem przez drugą izbę polskiego parlamentu procedury wyboru ławników SN III kadencji (obejmie lata 2027-2030). Rada wyraziła też krytyczną opinię w sprawie wyboru przez prezydenta sędzi dr hab. Marii Szczepaniec, prof. UKSW, na funkcję Prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej SN.

Senat znowelizował 8 lipca br. ustawę o zmianie ustawy o zastawie rejestrowym i rejestrze zastawów oraz ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Nowe przepisy mają na celu odciążenie sądów rejestrowych, które musiałyby wydawać i doręczać postanowienia o wykreśleniu zastawów. A zatem, jeśli od wpisania zastawu do rejestru minęło 20 lat i strony nie przedłużyły umowy zastawniczej - nie złożyły jej do sadu rejestrowego- zastaw z mocy prawa wygasa i jest uznany za wykreślony.

W sądach zdarzają się sytuacje wyjątkowe, ale ta, która wydarzyła się w sądzie w Poznaniu, wzbudza zastrzeżenia rzecznika dyscyplinarnego. Radca prawny występował bowiem w imieniu klienta, będąc na liście osób niewykonujących zawodu. Wynika z tego, że radca nie kierował się dobrem klienta, gdyż nie zagwarantował mu żadnego bezpieczeństwa prawnego. Takie zachowanie dodatkowo może naruszać powagę sądu. Szkodzi zarówno klientowi, jak i samej korporacji radców prawnych.

Krajowa Rada Sądownictwa z niepokojem zauważa brak mianowania na stanowiska asesorów 209 absolwentów aplikacji sędziowskiej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury. Osoby te od maja oczekują na akty mianowania przez Prezydenta RP, by móc orzekać w wybranych przez siebie sądach - informuje rzecznik prasowy Rady, sędzia Jarosław Łuczaj.

Rada Ministrów przyjęła projekt nowelizacji kodeksu postępowania karnego oraz ustawy o doręczeniach elektronicznych. Celem nowelizacji jest dostosowanie przepisów do ustawy, która weszła w życie 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych. Według tej nowelizacji świadkowie będą podawali więcej danych potrzebnych do sprawnego prowadzenia postępowania. Oprócz dotychczasowych informacji świadek będzie podawał także numer PESEL. Jeżeli go nie posiada, poda nazwę i numer dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz nazwę organu, który go wydał.

Nie można stawiać znaku równości między datą wstawioną na orzeczeniu a fałszem intelektualnym, bo sama niewłaściwa data nie oznacza, że wyrok jest wadliwy - wskazał sędzia Korzeniowski. Fałsz z art. 271 k.k. musi dotyczyć rzeczy podstawowych, a nie daty i drobnych poprawek w orzeczeniu, nie w sentencji - tak ocenił oskarżenia wygłoszone przez sędziego Piotra Schaba pod adresem sędziego Waldemara Żurka, który miał dokonać fałszu intelektualnego. Błąd sędziego karnisty nie oznacza więc, że popełnił przestępstwo zniesławienia innego sędziego.

Sędzia powołana przed 2027 r. wyłączyła tzw. „starego” sędziego od orzekania w sprawie o wznowienie postępowania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego. Sędzia Barbara Skoczkowska zwróciła bowiem uwagę na zaufanie, które muszą wzbudzać sądy w demokratycznym państwie, przede wszystkim u stron postępowania. W związku z tym każdy sędzia, w stosunku do którego istnieje uprawniony powód, by obawiać się braku bezstronności z jego strony, musi zostać wyłączony.

Spółka składowała i przetwarzała odpady niebezpieczne. Był to przede wszystkim popiół i inne substancje zawierające trwałe zanieczyszczenia organiczne. Skazani zostali za te czyny członek zarządu i wspólnik. Sąd Najwyższy postanowił pozostawić bez rozpoznania dwie kasacje obrońcy a kosztami sądowymi za postępowanie kasacyjne obciążyć skazanych w częściach równych.

Spółka pozwana nie dokonała należytej staranności przy zarządzaniu portfelem inwestycyjnym swego klienta. Banki upadły, a pozwana - mimo sygnałów od KNF - nie wycofała pieniędzy. Na ostrzu noża staje wysokość szkody i decyduje ona o powodzeniu powództwa. W tej kwestii sąd II instancji nie odwołał się do gwarancji umniejszenia kwoty zainwestowanej. Poza tym Sąd Apelacyjny pozostawił wątpliwości co do wyliczenia straty, dlatego Sąd Najwyższy uchylił wyrok do ponownego rozpoznania.