Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu nie stanowią „kosztów procesu". W związku z tym roszczenie o wypłatę tych kosztów nie wygasa wraz z zakończeniem toku postępowania, mimo że pełnomocnik reprezentujący stronę z urzędu powinien, z przyczyn praktycznych, wystąpić o wynagrodzenie możliwie najwcześniej, a tego nie zrobił – orzekła Izba Cywilna Sądu Najwyższego.

Jeżeli osoba sporządzająca testament nie została ubezwłasnowolniona, ale jest samodzielna, to niezbędne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, w celu ustalenia zdolności testowania spadkodawcy w chwili sporządzania spadku – orzekł sąd. I dodał, że samo pozostawanie pod opieką najbliższych członków rodziny oraz zależność fizyczna wynikająca z choroby nie są wystarczające do stwierdzenia braku swobody testowania.

Pomimo formalnego wymagania od kandydata na urząd sędziego Sądu Najwyższego nieskazitelnego charakteru i wyróżniania się wysokim poziomem wiedzy prawniczej, w toku zmienionej procedury powoływania sędziów wyeliminowano etapy kontroli spełniania tych wymagań, a ich ocenę pozostawiono wyłącznie wyłonionym przez większość parlamentarną członkom KRS - orzekł Sąd Najwyższy i dał szansę skazanemu na wznowienie postępowania. Uzasadnił to tym, że tzw. „nowi” sędziowie, którzy brali udział w konkursach do SN, jako prawnicy musieli być świadomi zasadniczych „zastrzeżeń dotyczących nowych procedur objęcia urzędu sędziego”.

Gdy ciężar prowadzenia postępowania dowodowego przesunięty zostaje na sąd drugiej instancji, to nie oznacza jeszcze, że nieodzowne jest przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego w całości. Spostrzeżenie to nie traci na aktualności także w przypadkach, w których zakres i czasochłonność postępowania dowodowego mogą być znaczące. Bez znaczenia jest przy tym waga i znaczenie tych dowodów - orzekł Sąd Najwyższy w Izbie Karnej. I przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi II instancji.

Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego z nadzieją odnotował wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 25 czerwca 2026 r., odnoszący się do wymogu kontrasygnaty Prezesa Rady Ministrów dla skuteczności aktów Prezydenta RP w wymiarze sprawiedliwości – oświadczył w opublikowanym na stronach Sądu Najwyższego Zbigniew Kapiński.

Mężczyzna został ukarany zakazem prowadzenia pojazdów mimo, że przepis tego nie przewidywał w sytuacji, gdy jechał autem nie dopuszczonym do ruchu i bez ważnego prawa jazdy. Sąd Najwyższy w Izbie Karnej uchylił wyrok nakazowy. Uchybieniem, które niewątpliwie miało rażący i istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, było nałożenie niedopuszczalnej kary na sprawcę. Miał więc rację Prokurator Generalny, składając kasację na korzyść sprawcy.

Zwrot kosztów sądowych stronom sporu dotyczy wyłącznie ugody sądowej oraz ugody zawartej przed mediatorem - taki jest sens uchwały podjętej przez siedmioro sędziów Izby Cywilnej Sądu Najwyższego 14 lipca. Oznacza to, że aby odzyskać całość wpłaconych pieniędzy, ugoda nie może być zawarta poza sądem.

Państwa członkowskie Unii Europejskiej mogą publikować w internecie nazwiska zawodowych sportowców, którzy naruszyli przepisy antydopingowe, dane dotyczące okresu nałożonej na nich dyskwalifikacji oraz jej przyczyn - orzekł 14 lipca br. Trybunał Sprawiedliwości UE. Jednakże takie uregulowania muszą być zgodne z ogólnym rozporządzeniem o ochronie danych. Opublikowane informacje nie wchodzą w zakres pojęcia „danych dotyczących zdrowia”. Publikacja takich informacji może przyczynić się do odstraszania, zapobiegania oraz do skuteczności kar - dodał Trybunał.

Roszczenie z tytułu bezumownego korzystania z rzeczy jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, nawet jeżeli właściciel nie miał tej rzeczy wcześniej w swoim władztwie, o ile rzecz może zostać wykorzystana wyłącznie do prowadzenia działalności gospodarczej – stwierdził Sąd Najwyższy, uchylając wyrok sądu II instancji. Przyjął, że obowiązuje 3-letni okres przedawnienia roszczeń z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości gminnych.

Odmowa przyjęcia zażalenia sporządzonego przez substytuta była rażącym naruszeniem ustawy Prawo o prokuraturze – stwierdził Sąd Najwyższy w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej. Formalizm procesowy nie może służyć ograniczaniu konstytucyjnego prawa do sądu i blokować merytorycznej kontroli rozstrzygnięć. - Zwłaszcza w sytuacji, gdy umocowanie substytuta zostało wykazane w sposób niebudzący wątpliwości i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa korporacyjnego – dodał sąd.