Katarzyna Żaczkiewicz-Zborska

Samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej nie ma zdolności restrukturyzacyjnej. To treść uchwały zapadłej 14 maja br. w Izbie Cywilnej Sądu Najwyższego. Uchwała jest odpowiedzią na zagadnienie prawne skierowane przez Sąd Okręgowy w Rzeszowie. Przepisy nie mówią jasno o pozycji prawnej Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej, a doktryna prezentuje rozbieżne poglądy. Tymczasem sprawa ma znaczenie praktyczne przy dużych długach szpitali i próbach reformy systemu ochrony zdrowia.

Matka uderzała niemowlę w twarz, szarpała je oraz rzucała nim, powodując obrażenia zakwalifikowane jako średni uszczerbek na zdrowiu. Jednak sąd pierwszej instancji nie uznał, że było to działanie szczególnie okrutne. Sąd Rejonowy w Wałczu skazał matkę na rok pozbawienia wolności za znęcanie się nad jej 3,5 miesięczną córką. Zdaniem Rzecznika Praw Dziecka orzeczenie to rażąco narusza prawo.

Oskarżony adwokat nie stawiał się na rozprawy. Sędzia chciał wyjaśnić przyczyny nieobecności, dlatego wysłuchał lekarzy sądowych w celu ustalenia, czy jest przeszkoda dla dalszego prowadzenia rozpraw. A w szczególności, czy nie zachodzi długotrwała przeszkoda uniemożliwiająca prowadzenie postępowania. Za to został oskarżony przez adwokata. W takiej sytuacji postępowanie przewidziane w ustawie nie jest przestępstwem znieważenia oskarżonego - stwierdził Sąd Najwyższy i odmówił uchylenia sędziemu immunitetu.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozstrzygnął istotny problem dotyczący działu spadku po rodzicach, którzy już nie żyją. Chodziło o sytuację, gdy nie można zgłosić roszczeń o zwrot nakładów i wydatków. W wypadku, gdy w skład spadku wchodzi udział spadkodawcy w majątku objętym małżeńską wspólnością ustawową, do dokonania działu spadku niezbędne jest uprzednie albo jednoczesne z działem spadku, połączone w tym samym postępowaniu, przeprowadzenie podziału majątku - SN potwierdził słuszność tej linii orzeczniczej. SN wskazał jednak wyjątki.

Tylko w ciągu jednego miesiąca, w kwietniu tego roku, Izba Karna Sądu Najwyższego musiała kilka razy zmienić wyroki nakładające karę grzywny dla sprawców przestępstw. Kara ta była albo zbyt wysoka, ponad „widełki” ustawy, albo zbyt niska. Górna granica możliwa do wymierzenia na mocy wyroku nakazowego kary łącznej grzywny może wynosić maksymalnie 200 stawek dziennych. Prokurator generalny zauważył te błędy i złożył kasacje – raz na korzyść, innym razem - na niekorzyść skazanych.

​Przedsiębiorstwem wprawianym w ruch za pomocą sił przyrody może być pływalnia, jeżeli wchodzące w jej skład urządzenia infrastruktury rekreacyjnej lub sportowej, wprawiane w ruch prądem elektrycznym, są niezbędne do funkcjonowania pływalni i realizacji celów działalności gospodarczej. Tak brzmi uchwała Izby Cywilnej Sądu Najwyższego. Zapadła ona w sprawie o zadośćuczynienie z powodu wypadku na basenie gminnym.

Obwiniony prokurator ma określone prawa i nie może stać pod pręgieżem zarzutów nieokreśloną liczbę lat. Dlatego Sąd Najwyższy orzekł, że należy umorzyć postępowanie trwające dłużej niż pięć lat, w sprawie prokurator, która groziła innemu prokuratorowi. Naciski obwinionej wywołały u rozmówcy obawę i zaniepokojenie o przyszłe bezpieczeństwo jego dzieci, co stanowi uchybienie godności urzędu prokuratora.

Dziennikarz przegrał sprawę z sędzią Michałem Lasotą, zastępcą rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych. Wypowiedź sędziego Michała Lasoty skierowana do dziennikarza miała poniżyć go, ale Izba Odpowiedzialności Zawodowej uznała, że słowa sędziego nie noszą znamion przestępstwa. Miały na celu bowiem wyjaśnienie, że nagrywanie prywatnej rozmowy jest karalne.

Przedsiębiorca nie wykorzystał środków przeznaczonych na realizację programu finansowanego ze środków europejskich zgodnie z przeznaczeniem i pobrał pieniądze nienależnie - orzekły sądy. Powoduje to obowiązek zwrotu tych środków przez beneficjenta. Jednak w sprawie zwrotu dofinansowania droga sądowa jest niedopuszczalna. Właściwa jest droga postępowania administracyjnego - wskazał Sąd Najwyższy.

Izba Karna Sądu Najwyższego uchyliła skazujący wyrok w sprawie podwójnego oszustwa. Powodem było orzekanie przez sędziego, który poparł inną osobę do nowej KRS i awansował na komisarza wyborczego. Z reguły tylko ci sędziowie, którzy mieli "zasługi" w tworzeniu niekonstytucyjnej Krajowej Rady Sądownictwa mogli liczyć na takie powołania – dodał Sąd Najwyższy.