Ubezpieczona, w trakcie przebywania na zwolnieniu lekarskim, pojechała na pogrzeb wuja. Organ rentowy uznał, że nadużyła ona prawa do zasiłku chorobowego i odmówił jej prawa do świadczenia. Sąd nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i podkreślił, że zachowanie ubezpieczonej nie pozostawało w sprzeczności z celem zwolnienia lekarskiego. Stan jej zdrowia nie wykluczał bowiem udziału w pogrzebie i podróży kolejowej.

Ochrona praw osób niepełnosprawnych przed dyskryminacją pośrednią obejmuje również rodziców dzieci z niepełnosprawnościami Pracodawca powinien dostosować warunki zatrudnienia i pracy rodziców takich dzieci w taki sposób, żeby mogli oni sprawować opiekę nad swoimi dziećmi bez obawy, że będą przez to narażeni na dyskryminację pośrednią. Potwierdził to w czwartek Trybunał Sprawiedliwości UE.

Organ ustalił, że ubezpieczona brała udział w rekrutacji w czasie, gdy korzystała ze świadczenia rehabilitacyjnego. Na tej podstawie wydano decyzję odmawiającą prawa do świadczenia oraz zobowiązującą do zwrotu pieniędzy. Sąd nie zgodził się z tym rozstrzygnięciem i podkreślił, że odbycie rozmowy rekrutacyjnej w końcowym okresie choroby było wyrazem zapobiegliwości, którą trudno uznać za przejaw nadużycia prawa do świadczenia.

Roszczenie powódki w sprawie odszkodowania z tytułu naruszenia zasady równego traktowania w zakresie wynagrodzenia było usprawiedliwione – orzekł Sąd Okręgowy w Łodzi, przyznając jej rekompensatę. Niwelowanie ewentualnych nierówności w zatrudnieniu nie może polegać na pogorszeniu warunków zatrudnienia poszczególnych po to, aby „wszyscy mieli tak samo źle”. Pracodawca w takiej sytuacji powinien dążyć do poprawy warunków zatrudnienia tych osób, które są faktycznie gorzej traktowane.

Choć decyzja prezesa ZUS w sprawie przyznania rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego ma charakter uznaniowy, to organ nie może działać niezgodnie z przepisami. Skoro ustawodawca wymaga „wychowania” dziecka, chodzi o zakończony proces opieki, a nie proces przerwany na jego wczesnym etapie. NSA nie może zatem akceptować poglądu, że dziecko 5-letnie, to dziecko wychowane, a matce należy się przedmiotowe świadczenie.

Przepisy ustawy o PIT dotyczące stosowania przez podatników podwyższonych 50 proc. kosztów uzyskania przychodów są częstym przedmiotem sporów. Zauważyć można coraz większą skuteczność organów podatkowych w przedstawianiu swoich racji przed sądami administracyjnymi, a co za tym idzie, utrzymywaniem w mocy dokonywanych przez nie rozstrzygnięć. Kluczowe jest wyodrębnienie honorarium autorskiego oraz prowadzenie dokumentacji.

Pracownik rozwiązał umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracodawcy. Jedną z przyczyn było powiązanie wysokości wynagrodzenia z wartością frachtu. Sąd wskazał, że uzależnienie pensji od liczby wykonanych przewozów i związanej z tym wartości frachtu, narusza istotne interesy pracownika co do przestrzegania norm czasu pracy oraz dobowego i tygodniowego odpoczynku. Taki sposób wynagradzania zagraża również zdrowiu kierowcy i bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Organ przyznał prawo do jednorazowego odszkodowania za 10 proc. długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Ubezpieczony wniósł odwołanie, w którym domagał się podwyższenia do 25 proc. Sąd zmienił zaskarżoną decyzję poprzez przyznanie odszkodowania w wysokości 12 proc. długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Brak było bowiem podstaw do ustalenia stopnia uszczerbku w wyższym procencie niż ten, który wynikał z opinii biegłego.

Decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne została uchylona. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zwrócił uwagę, że kwota 201,60 zł pozostająca na życie, z pewnością uniemożliwia skarżącemu i jego żonie zaspokojenie niezbędnych potrzeb. Nie bez znaczenia była również okoliczność związana z pobieraniem świadczeń z pomocy społecznej. Zapłata zaległości nie powinna bowiem odbywać się kosztem publicznych transferów.

Skoro powódka od samego początku, zakładając działalność gospodarczą, działała z zamiarem wykreowania pozornego tytułu w celu uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego, należy uznać, że świadomie wprowadziła w błąd ZUS przez umyślne działanie – orzekł Sąd Najwyższy. Składając dokumenty dotyczące ubiegania się o zasiłki, wnioskodawczyni podawała nieprawdziwe dane co do faktycznego prowadzenia działalności – dodał sąd.

Orzeczenia wydawane przez sportowe sądy arbitrażowe mogą być badane przez sądy krajowe na wniosek klubów sportowych i graczy, czy są zgodne z przepisami Unii Europejskiej np. o swobodzie pracy, konkurencji, czy świadczenia usług – tak wynika z piątkowego wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie jednego z belgijskich klubów piłkarskich.

W trakcie liturgii Wielkiej Soboty ksiądz przewrócił się i uderzył dotkliwie w kolano. ZUS uznał, że był to wypadek przy pracy, ale odmówił księdzu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego w wysokości 100 procent jego wymiaru. Sąd w Łomży zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał odwołującemu się księdzu należne świadczenie.

Córka ubezpieczonego przekazała lekarzowi niepełne informacje, co skutkowało wystawieniem zwolnienia, które obejmowało dzień pracy. Organ stwierdził, że skoro w okresie niezdolności wykonywano pracę, to należy odmówić prawa do zasiłku chorobowego za cały okres zwolnienia. Sąd nie podzielił tej oceny, uznał, że doszło do pomyłki, która była wynikiem nieporozumienia komunikacyjnego, więc nie można obciążać ubezpieczonego negatywnymi konsekwencjami.

W odpowiedzi na niewiążące zaproszenie na paradę równości, pracownik wysłał maila, w którym napisał, że jest przeciwko społeczności LGBTQ+ i jej nie wspiera. Następnie wbrew prośbom i poleceniom kierownictwa, kontynuował dyskusję na forum publicznym. Ponadto zamieścił na portalu komentarz, w którym skrytykował kobiety robiące kariery. Postępowanie pracownika było niezgodne z wartościami organizacji i naraziło pracodawcę na straty wizerunkowe.

Nie traci prawa do renty rodzinnej osoba, która ukończyła 25 lat życia w okresie wakacji studenckich po ukończeniu zajęć na przedostatnim roku studiów, a przed rozpoczęciem zajęć na ostatnim roku, na który uzyskała wpis, nawet jeśli był warunkowy – orzekł Sąd Najwyższy. I dodał, że warunkowe zezwolenie dziekana na studiowanie na następnym roku jest również podstawą wpisu uprawniającego studenta do uczestnictwa w zajęciach tego roku.

Decyzja o zwolnieniu radnej powiatowej z pracy w KRUS poróżniła Radę Powiatu Łęczyckiego i organ nadzoru. Spór rozstrzygnął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Wyjaśnił, że nie można schować się za mandatem, gdy przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę nie są związane z wykonywaniem mandatu. Mandat nie może uprzywilejowywać radnego.

Pracownik jest obowiązany przestrzegać regulaminu pracy i ustalonego w zakładzie pracy porządku, dbać o dobro zakładu i chronić jego mienie. Na gruncie niniejszej sprawy, zwolniony dyscyplinarnie pracownik, naruszył te obowiązki poprzez nierealizowanie zleconych dostaw i celowe fałszowanie dokumentacji. Nie miało przy tym istotnego znaczenia, że dokument, na którym podrobił podpisy, był dokumentem wewnętrznym.

Pracodawca wysłał maila, w którym poinformował, że pracownik zrezygnował z pracy. Wiadomość przez pomyłkę trafiła do jednego z klientów. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że pracodawca miał prawnie uzasadniony interes w powiadomieniu załogi o odejściu z pracy jednego z pracowników. Natomiast skierowanie wiadomości do klienta słusznie zostało zakwalifikowane jako naruszenie, za które udzielono upomnienia.

Skoro na podpisywanych przez pracownika listach obecności oraz w karcie ewidencji czasu pracy wskazywano na urlop wypoczynkowy, to wynikało stąd domniemanie, że powód otrzymywał za to wynagrodzenie urlopowe. Pracownik nie wykorzystał tylko dziewięciu dni i za tyle należy się ekwiwalent za urlop - orzekł Sąd Rejonowy w Szczecinie i nakazał pracodawcy wypłatę 1700 zł, choć powód żądał 6000 zł.

Prezes regionalnej izby obrachunkowej cofnął udzieloną pracownicy zgodę na dodatkowe zatrudnienie. Czynność ta została zaskarżona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał jednak, że nadanie albo odebrane spornego uprawnienia stanowi uprawnienie przełożonego w ramach podległości służbowej i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.