Powódka pracowała jako fryzjerka. Dysponowała doświadczeniem zawodowym. Pozwany w toku trwającej umowy o pracę zaczął podejmować różne działania, które doprowadziły do rozstroju zdrowia u powódki. Pozwany ośmieszał i szykanował powódkę - orzekł Sąd Okręgowy w Bydgoszczy.

Związek Zawodowy Związkowa Alternatywa w ZUS w rzeczywistości nigdy nie powstał, bo zarząd tego związku nie podjął uchwały o utworzeniu jednostki organizacyjnej. Taka jednostka, pod której ochroną powód uważa, że się znajdował, w rzeczywistości nigdy nie powstała – uznał Sąd Okręgowy we Wrocławiu. Ponadto zdaniem sądu II instancji, zachowanie powoda wypełniało wszelkie przesłanki do zastosowania przez ZUS zwolnienia dyscyplinarnego.

Zgodnie ze zgromadzonym materiałem dowodowym, miesięczny dochód na osobę w rodzinie wynosił 2800 zł. Był on wyższy od kwoty najniższej emerytury, co oznaczało, że nie została spełniona przesłanka braku niezbędnych środków utrzymania. Prezes ZUS odmówił więc przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że okoliczność ta miała przesądzający charakter dla rozstrzygnięcia sprawy i czyniła zbędnym badanie pozostałych przesłanek.

Powódka wniosła o ustalenie, że pozostawała w zatrudnieniu. Pozwana twierdziła, że tak nie było, ponieważ powódka była zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Na podstawie zeznań świadków i dokumentów, sąd ustalił, że strony łączył stosunek pracy. Natomiast zarejestrowanie w powiatowym urzędzie pracy nie świadczyło o braku zatrudnienia, tylko o niepoinformowaniu, wbrew obowiązkowi, o jego podjęciu.

Lekarz musi szanować godność pacjentek – potwierdziły sądy lekarskie. Sąd Najwyższy przyznał im rację i stwierdził, że za obraźliwy wpis na koncie społecznościowym trzeba ponieść karę - także wtedy, gdy wpis dotyczył abstrakcyjnej grupy osób i nie był wymierzony wobec indywidualnie wskazanego pacjenta. Bez znaczenia pozostał również fakt, że wpis został usunięty z konta społecznościowego obwinionego lekarza po krótkim czasie.

Świadczenie specjalne przyznaje się w związku z wybitnymi, niepowtarzalnymi zasługami i osiągnięciami. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że przy rozpatrywaniu podania o przyznanie świadczenia specjalnego, sytuacja bytowa wnioskodawcy jest brana pod uwagę, ale nie stanowi ona jedynego kryterium oceny. Potrzeby osób w trudnym położeniu są bowiem zabezpieczane poprzez świadczenia z zakresu pomocy społecznej.

Pracodawca podjął decyzję o zwolnieniu dyscyplinarnym, opierając się na plotkach i rozmowach z innymi osobami. Jedynym konkretnym zarzutem było prowadzenie przez pracownika działalności konkurencyjnej. Nie był on jednak związany umową o zakazie konkurencji. Pracodawca nie udowodnił też, że pracownik naruszył obowiązek sumiennej pracy, dbania o dobro zakładu pracy i zachowywania w tajemnicy informacji, których ujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę.

Jazdy bez włożonej karty kierowcy nie można uznać za manipulację tachografem albo jego odłączenie – orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. To szansa dla wielu przewoźników na uniknięcie surowszej kary od Inspekcji Transportu Drogowego i zapłatę jedynie 3 tys. złotych zamiast o 2 tys. więcej. Wyrok NSA to też jednak ostrzeżenie dla tych przewoźników, którzy pozwalają na praktykę parkowania pojazdów na prywatnych posesjach kierowców i dojeżdżania nimi do pracy i z powrotem.

Problemy z pustymi etatami, konflikty dyrektora z nauczycielami, a także kłopoty z zapewnieniem odpowiednich zajęć uczniom ze spektrum autyzmu nie są sytuacjami nadzwyczajnymi w edukacji. Dlatego trudno z tych powodów nagle, tuż przed maturami, wyrzucać bez wypowiedzenia dyrektora szkoły - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie wieloletniego szefa Zespołu Szkół - Małopolskiej Szkoły Gościnności w podkrakowskich Myślenicach.

Rada gminy nie może sprzeciwić się zwolnieniu radnego, gdy przyczyna nie leży w wykonywaniu mandatu. Ochrona przysługująca radnemu nie ma bowiem charakteru bezwzględnego. Rada nie może ingerować w stosunek pracy i podejmować uchwały, która godzi w interesy pracodawcy - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. W takiej sytuacji ocena zasadności zwolnienia należy do sądu pracy, a nie do organu stanowiącego gminy.

Dzień przed rozpoczęciem pracy, pracownik stał się do niej niezdolny. Organ uznał, że zawarta przez strony umowa nie zrodziła obowiązku ubezpieczeń społecznych. Sąd nie podzielił tego poglądu i stwierdził, że powstanie stosunku pracy nie jest uzależnione od jej faktycznego rozpoczęcia przez pracownika. Natomiast sam fakt wystąpienia konieczności korzystania ze zwolnień lekarskich nie świadczy o pozorności umowy.

Kontrola gospodarstwa rolnego nie wykazała żadnych nieprawidłowości. Okazało się jednak, że stan ten nie był zgodny z rzeczywistością. Warunki panujące na gospodarstwie wskazywały bowiem na wieloletnie, zadawnione i systematyczne zaniedbania. Pominięcie przez inspektorkę licznych naruszeń nie mogło być wynikiem zwykłego przeoczenia. Sąd uznał, że stanowiło ono rażące i zawinione niedopełnienie podstawowych obowiązków pracowniczych oraz w sposób oczywisty godziło w interes pracodawcy.

Środki przewidziane w Hiszpanii w celu karania nadużywania umów o pracę na czas określony w sektorze publicznym nie wydają się zgodne z prawem Unii Europejskiej – uznał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zdaniem WSA w Poznaniu stronie postępowania powinno doręczać się egzemplarz decyzji zawierający wymagany podpis, czyli oryginał, a nie jej odpis czy kopię. Brak odręcznego podpisu pod decyzją to rażące naruszenie prawa. Mimo że decyzja administracyjna rozpoczyna swój byt prawny z chwilą jej wydania, czyli sporządzenia, podpisania oraz opatrzenia datą, skutki prawne wywołuje dopiero z chwilą doręczenia (ogłoszenia).

Karta Nauczyciela reguluje dokładnie kryteria przyznawania nagród dla uczących przy tablicy. Organ prowadzący szkołę nie może wprowadzać ani dodatkowych kryteriów, ani rezygnować z wymogów ustawowych, gdy wyznacza mierniki służące za podstawę oceny pracy nauczyciela, które związane są tylko i wyłącznie z jego pracą dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą. Nie wolno też zmieniać ustawowych terminów wypłat nagród - tak wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikało, że do wypadku przy pracy doszło w trakcie wykonywania czynności pracowniczych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, powołując się na dokumentację medyczną, odmówił jednak ubezpieczonemu prawa do jednorazowego odszkodowania. Sąd wskazał, że organy są zobowiązane oceniać materiał dowodowy jako całość i nie mogą się opierać na jedynym, oderwanym od całokształtu dokumencie.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił ubezpieczonemu prawa do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy, ponieważ ustalono, że w dniu zdarzenia spożywał on alkohol. Sąd uznał jednak, że pomimo obecności alkoholu w organizmie, nie doszło do zerwania związku z pracą. Szczególnie, że jego stężenie we krwi było stosunkowo niskie i z dużym prawdopodobieństwem nie przekładało się w istotny sposób na realizację obowiązków pracowniczych.

Za czas odbywania ćwiczeń rotacyjnych w ramach obrony terytorialnej (OT) służy rekompensata. W przypadku prowadzenia przez żołnierza działalności gospodarczej, jej wysokość należy ustalić na podstawie zaświadczenia urzędu skarbowego albo innego wiarygodnego dokumentu księgowego. Żołnierz nie może jednak oczekiwać, że to dowództwo wojsk OT podejmie kroki w tym zakresie - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

Świadczenie pieniężne z tytułu odprawy pośmiertnej po zmarłym żołnierzu nie wchodzi do spadku po nim. Wojsko wypłaca tę kwotę żyjącym krewnym zmarłego – małżonkowi, a w jego braku kolejno dzieciom, rodzicom, dziadkom i wnukom. Prawa małżonka wyprzedzają zatem dzieci, chyba że małżonek został wyłączony od dziedziczenia - orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił wnioskodawczyni prawa do zasiłku, ponieważ uznał, że po ustaniu tytułu ubezpieczenia chorobowego, kontynuowała ona umowy zlecenia, które stanowiły podstawę do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym. Sąd nie podzielił tej oceny i wskazał, że sam fakt zawarcia umów nie przesądza o faktycznym wykonywaniu pracy. Szczególnie, że okoliczności tej zaprzeczyli zarówno wnioskodawczyni, jak i jej zleceniodawcy.