Sąd: Notatka policyjna nie mogła pozbawić ubezpieczonej prawa do zasiłku chorobowego

Ubezpieczona została pozbawiona prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego. Kluczowym dowodem była notatka, w której policjanci stwierdzili, że przyczyną zdarzenia było niedostosowanie prędkości pojazdu do warunków ruchu. W toku rozprawy apelacyjnej okazało się jednak, że nie ustalono, z jaką prędkością poruszała się ubezpieczona. Nie sporządzono też jakiegokolwiek materiału dowodowego, który obrazowałby miejsce wypadku i zaistniałe tam warunki.

Maria A. (dane zmienione) prowadziła działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej. Jadąc do klienta motocyklem, podczas wykonywania manewru skrętu w lewo, ubezpieczona wpadła w poślizg, w wyniku którego pokonała krawężnik, wjechała na chodnik, upadła i uderzyła kolanem w słup stojący pośrodku chodnika. Policjanci uznali, że Maria A. nie dostosowała prędkości do warunków ruchu i udzielili jej pouczenia. Zdarzenie zostało zakwalifikowane jako wypadek przy pracy. Z uwagi na doznany uraz, ubezpieczona stała się niezdolna do pracy.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, powołując się na art. 21 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, odmówił jednak Marii A. prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego w wysokości 100 proc. podstawy jego wymiaru. W uzasadnieniu wskazano, że wyłączną przyczyną wypadku było zawinione naruszenie przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia poprzez niedostosowanie prędkości do warunków ruchu.

Spór o prawo do zasiłku chorobowego

Maria A. wniosła odwołanie. Wskazała, że jej zachowanie nie przyczyniło się do zdarzenia, ponieważ do wypadku doszło w wyniku zalegającego na drodze żwiru, który spowodował poślizg pojazdu w trakcie wchodzenia w zakręt. Ubezpieczona kwestionowała też twierdzenie organu, że poruszała się z prędkością niedostosowaną do warunków ruchu. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy nie podzielił jednak argumentów ubezpieczonej i oddalił odwołanie. Uznał bowiem, że wyłączną przyczyną wypadku było niedostosowanie prędkości do warunków ruchu, które zostało spowodowane wskutek rażącego niedbalstwa. Nie zakończyło to sporu, ponieważ Maria A. wniosła apelację.

ZUS nie przedstawił wystarczających dowodów  

Sprawą zajął się Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, który wskazał, że obowiązek wykazania, iż zachowanie ubezpieczonej, które doprowadziło do wypadku i konsekwencji zdrowotnych nosiło znamiona rażącego niedbalstwa, spoczywa na organie. Teza o rażącym niedbalstwie została wywiedziona z samego sprawstwa zdarzenia i ogólnikowego stwierdzenia przez przybyłych na miejsce funkcjonariuszy, że przyczyną wypadku było niedostosowanie prędkości do warunków na drodze. Sąd podkreślił, że dla stwierdzenia, że zachowanie ubezpieczonej stanowiło kwalifikowaną formę niedbalstwa konieczne byłoby ustalenie prędkości, z jaką się poruszała, jakie były warunki atmosferyczne oraz stan jezdni. ZUS nie przedstawił rzeczowego materiału dowodowego na potwierdzenie forsowanej przez siebie tezy. Natomiast sąd pierwszej instancji nie przeprowadził w tym zakresie dodatkowych dowodów, poprzestając jedynie na przyczynie wskazanej przez policjantów w zaświadczeniu o zdarzeniu drogowym.

Nie ustalono kluczowych okoliczności 

W toku rozprawy apelacyjnej, jeden z funkcjonariuszy zeznał, że nie ustalono, z jaką prędkością poruszała się ubezpieczona. Nie dokonano oględzin miejsca zdarzenia i nie sporządzono jakiegokolwiek materiału dowodowego, który obrazowałby miejsce wypadku i zaistniałe tam warunki. Sąd podkreślił, że samo wjechanie prowadzonego przez Marię A. motocyklu na chodnik nie jest równoznaczne z jazdą niedostosowaną do warunków panujących na drodze. Na gruncie niniejszej sprawy nie było wystarczających podstaw, by stwierdzić, że zachowanie ubezpieczonej na drodze nosiło znamiona rażącego niedbalstwa. Ponadto nie można było przesądzić, czy współprzyczyny zdarzenia choćby w niewielkim stopniu nie stanowiły okoliczności zewnętrzne. Mając powyższe na uwadze, sąd zmienił zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję w ten sposób, że przyznał Marii A. prawo do zasiłku chorobowego z tytułu wypadku przy pracy w wysokości 100 proc. podstawy jego wymiaru.

Wyrok SO w Bydgoszczy z 1 czerwca 2026 r., sygn. akt VI Ua 51/25, prawomocny