Prawidłowo sporządzone przez kościelną osobę prawną sprawozdanie musi pozwolić fiskusowi na sprawdzenie, jaki podmiot świadczenie z darowizny od kościelnej osoby prawnej otrzymał. Takie stanowisko wynika z wyroku NSA z 14 lutego 2014 r.

Skoro opłaty za usługi dokonywane są wyłącznie na rachunek bankowy, za pośrednictwem poczty, banku lub SKOK-u, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności zapłata dotyczyła, to nie później niż do końca roku można korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania tej sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej.

Prawo ochronne na znak towarowy może być amortyzowane dopiero od momentu powstania tego prawa. Ekspektatywa tego prawa amortyzowana być nie może. Tak wynika z wyroku WSA w Rzeszowie z 4 lutego 2014 r.

Jeden akt notarialny obejmujący dwie darowizny tej samej rzeczy między członkami rodziny pozwala uniknąć podatku od darowizny. Tak wynika z interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi z 19 lutego 2014 r.

Dla kwalifikacji podatkowej spłacanych odsetek nie jest decydująca relacja wysokości całkowitego zadłużenia spółki do wysokości jej kapitału zakładowego, lecz tylko i wyłącznie relacja zadłużenia spółki wobec kwalifikowanych pożyczkodawców do wysokości jej kapitału zakładowego.

Skoro z wniesieniem wkładu do spółki osobowej nie wiąże się powstanie przychodu, to nie jest możliwe uznanie uiszczonego w związku z tą czynnością PCC za koszt uzyskania przychodu. Tak wskazał NSA w wyroku z 6 lutego 2014 r.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają wszystkie elementy wyciągu, tworzące całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami. Tak stwierdził WSA w Gliwicach w wyroku z 5 marca 2014 r.

Nie jest właściwe przekazanie samemu sobie sprawy do ponownego rozpatrzenia i przeprowadzenia postępowania dowodowego. Tak wynika z wyroku WSA w Białymstoku z 19 lutego 2014 r.

W sprawach karno-skarbowych o nieujawnione dochody urzędy kontroli mają prawo włączać do dowodów akty notarialne i przetwarzać informacje o osobach trzecich, mimo, że sprawa ich nie dotyczy - uznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 17 marca 2014 r.

Charakter postanowienia o zaliczeniu wpłaty na poczet odsetek od zaległości podatkowych, nie zwalnia fiskusa z obowiązku zweryfikowania okoliczności, które mogłyby świadczyć o niezależnych od organu przyczynach opóźnienia w wydaniu decyzji.

Nie ma uniwersalnego wzorca zachowań podatnika, pozwalającego na jednoznaczne rozpoznanie sprzedaży związanej z wykonywaniem działalności gospodarczej, od zwykłego odpłatnego zbycia. Tak stwierdził NSA w wyroku z 30 stycznia 2014 r.

Sąd administracyjny nie wstrzyma wykonania decyzji, jeżeli podatnik tylko ogólnikowo wskaże, że egzekucja przyczyni się do wystąpienia dużych strat w prowadzonej przez niego działalności. Tak wynika z postanowienia NSA z 14 lutego 2014 r.

Fiskus nie może uzależnić nadania numeru NIP od wyniku oceny zdatności lokalu do funkcji siedziby spółki. Tak wynika z wyroku WSA w Gdańsku z 22 stycznia 2014 r., I SA/Gd 1404/13.

Rażące naruszenie prawa nie występuje, gdy na tle tych samych przepisów możliwe jest wyrażenie rozbieżnych poglądów. Tak wynika z wyroku WSA w Gdańsku z 15 stycznia 2014 r.

Dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości w drodze umowy dożywocia nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT, nie dochodzi bowiem do nabycia nowej nieruchomości.

Zastosowanie środka egzekucyjnego tak długo nie wywołuje skutku w postaci przerwania biegu terminu przedawnienia dopóki podatnik nie zostanie o nim zawiadomiony. Tak wynika z wyroku NSA z 12 lutego 2014 r.

Podstawą zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest ustalenie rzeczywistego przebiegu procesu gospodarczego. Tak wynika z wyroku WSA w Gdańsku z 29 stycznia 2014 r.

Obowiązek potwierdzenia przez fiskusa stanu faktycznego istniejącego w dniu wydania zaświadczenia oznacza, że może ono dotyczyć potwierdzenia zarówno zdarzeń aktualnych jak i mających miejsce w przeszłości, jeżeli zdarzenia te są znane organom podatkowym w dniu wydania zaświadczenia.

Korekta przychodów prawidłowo wykazanych w danym okresie rozliczeniowym nie wpływa z mocą wsteczną na ten okres z powodu zdarzeń, które zaistniały dopiero po jego upływie. Tak wynika z wyroku WSA w Gdańsku z 19 lutego 2014 r.

Wartość posiłku spożytego przez pracownika na spotkaniu z kontrahentem pracodawcy podczas podróży służbowej nie stanowi dla niego przychodu ze stosunku pracy z tytułu nieodpłatnego świadczenia uzasadniającego opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób fizycznych.