WSA: tylko wyrok wskazany wprost przez podatnika wznowi postępowanie

Podstawą oceny w przedmiocie wznowienia postępowania jest wyłącznie konkretny, wskazany wprost przez podatnika we wniosku o wznowienie wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).

Tak wynika z wyroku WSA w Opolu z 4 grudnia 2013 r. , I SA/Op 547/13.

W przedmiotowej sprawie spółka wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. decyzją ostateczną dyrektora izby i powołując się na art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej (o.p.) wskazała na konkretny wyrok TSUE, jako mający, według niej, wpływ na treść decyzji ostatecznej. Zdaniem spółki, istniejąca w obrocie prawnym decyzja ostateczna powinna być oceniona w świetle przywoływanego wyroku TSUE.

WSA w Opolu uznał jednak, że wyrok TSUE wtedy wpływa na treść samego rozstrzygnięcia wynikającego z decyzji ostatecznej, gdy jego przedmiotem jest wykładnia przepisów, w oparciu, o które wydano decyzję ostateczną. Takiego natomiast warunku nie spełnia sytuacja, w której powołane jako podstawa wznowienia orzeczenie Trybunału dotyczy odmiennego stanu faktycznego i prawnego niż przyjęty jako podstawa podjęcia objętej wnioskiem o wznowienie decyzji ostatecznej.

Pełnomocnik spółki końcowo na rozprawie powołał się jeszcze na kolejny wyrok TSUE. Zdaniem sądu takie działanie należało uznać za nieuprawnione na tym etapie rozpoznawania sprawy. Wznowienie postępowania z przyczyny wymienionej w art. 240 § 1 pkt 11 o.p. następuje bowiem jedynie na żądanie strony wniesione w terminie miesiąca od dnia publikacji sentencji orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Ponieważ drugi ze wskazanych wyroków TSUE nie był objęty wnioskiem o wznowienie postępowania i to złożonym w ustawowym terminie przewidzianym w art. 241 § 1 pkt 2 o.p., nie może on stanowić przedmiotu czynionych przez sąd ocen.

Podstawą oceny organu (a także w dalszej kolejności sądu) rozstrzygającego w przedmiocie wznowienia postępowania w oparciu o przesłankę z art. 240 § 1 pkt 11 w związku z art. 241 § 1 pkt 2 o.p., jest wyłącznie konkretny, wskazany wprost przez podatnika we wniosku o wznowienie, wyrok TSUE. Badaniu w postępowaniu wznowieniowym nie mogą zatem podlegać, jak tego domaga się spółka, wyroki, których podatnik nie wskazał, jako podstawy żądania wznowienia postępowania w oparciu o przesłankę art. 240 § 1 pkt 11 o.p.

Wyrok WSA w Opolu z 4 grudnia 2013 r., I SA/Op 547/13